Bankiers moeten pruttelen

17jan 2011januari 2011

Het zou mooi zijn als bankiers een voorbeeld namen aan filterkoffie en het aroma van degelijkheid zouden verspreiden, meent Peter Verhaar

Opmerkelijk bericht van de Horecava: filterkoffie weer in trek. Jammer voor Clooney, maar Nespresso heeft z’n langste tijd gehad en de Senseo kan met het grofvuil mee. Mensen nemen weer de tijd om koffie te zetten. De erven van de Duitse huisvrouw Melitta Bentz springen een gat in de lucht. Het komt niet uit de lucht vallen. Het past in de trend van de slow food beweging. En nu niet meteen roepen: "Nederland terug naar de oergezellige keukentafel met bloemetjeslinnen, moeders in schort, vader snijdt het vlees, veilig achter de dijken, lekker warm onder de stolp, het boze buitenland is ver weg".  Aandacht voor kwaliteit, de tijd ergens voor nemen, kan ook zonder spruitjeslucht.

Het wordt tijd dat de banken ook maar eens aan  ‘slow banking’ gaan doen.

En dan heb ik het niet over het ‘lage rente’-record van de Minister van Financiën. Want geld uitlenen tegen slechts 1procent rente  zal het vermogen maar heel langzaam doen toenemen. Het is overigens precies 30 jaar geleden dat de Staat tegen het hoogte-record van 12,75 procent geld leende. Ik vind het knap stom om deze staatslening te kopen, het komt neer op een verkapte belasting op vermogen. Maar onze pensioenfondsen, toch paniekerig op zoek naar meer rendement,  hebben besloten deze lening toch maar te kopen. Angst regeert.

Ik heb het over het ‘slow banking‘ van de Triodos bank. Ze durven wel, die antroposofen uit Zeist. In de sjieke van Baerlestraat in Amsterdam, op steenworp afstand van de P.C Hooftstraat, waar de snelle bankiers ‘ een vorkje prikken ‘, hangt een groot bord met daarop de reclameslogan van de bank: "laten we van fair trade een pleonasme maken". Over de betekenis zal menig investment banker en hedge fund manager zijn hersens moeten pijnigen. Neem de tijd mannen, een ‘ latte ‘ erbij?

Ik ga geen lans breken voor ‘duurzaam’ bankieren, het begrip is net zo uitgekauwd als de onzin-bankencode van de heren Maas en Staal.  Slow Banking gaat over bankieren met voldoende eigen vermogen; over bankieren op menselijke maat; over organisch groeien, liefst samen met de klanten; over een echte zorgplicht voor je klanten; over klantenservice en geen helpdesk, over terughoudendheid in buitenlandse avonturen en over directies die hun klanten kennen en op de werkvloer komen. Slow Bankers voelen niet het voortdurend gehijg van een topzwaar gefinancierde balans in de nek.

En dan komen ook Binckbank, ASN, van Lanschot, Friesland bank in het vizier. Allemaal zogenaamde kleine banken, ja, maar niet noodzakelijk. Ik geef  Delta Lloyd en RABO ook voordeel van de twijfel. Dus Zalm, rustig aan met die buitenlandse overnames, ga nog even rustig nadenken op de 23e etage, flipper nog wat.

Voor we weer in onze oude fouten vervallen, eerst maar eens de volgende uitspraak waarmaken "laten van de betrouwbare bankier een pleonasme maken", of van de ‘eerlijke verzekeraar’ of van ‘degelijke vermogensbeheerder’. Hoewel sommigen zullen dit een ‘oxymoron‘ noemen. Want de uitspraak van bankier Diamond van Barclays – what’s in a name- dat de tijd voor berouw voorbij is en zich een bonus van 18 miljoen pond toe-eigende, is echt goed fout.