Verspilde energie

01jul 2011juli 2011
Jan Dwarshuis
Jan Dwarshuis

Binnenkort valt de energierekening weer op de mat: de meest ondoorzichtige afrekening van het jaar. Hoog tijd dat daar eens wat aan gebeurt, vindt columnist Jan Dwarshuis.

De volatiele handelsweek zit er weer bijna op. De VS maken zich op voor een lang weekend vrij in verband met Independence Day. Het woord ‘Griekenland’ kunnen wij niet meer velen. Beleggers halen opgelucht adem, maar juichen naar ons idee veel te vroeg. 
 
Het structureel doorrollen van een ware tsunami aan financiële ellende is simpelweg geen oplossing. De ingeslagen weg loopt vroeg of laat dood, dat weet iedere baby die gewend is met een telraam te spelen. Als Jan Kees de Jager in de Sint Hubertusberg zit zal hij zijn knopen kunnen gaan tellen. Ondertussen maken wij ons op voor een heerlijk weekendje wedstrijdzeilen. Even geen Griekenland en Griekse dubieuze spreadsheets voor ons, maar bakboord-stuurboord en mogelijk wapperende zwarte vlaggetjes.
 
Vastklikken
 
En bij u valt hij eerdaags op de mat. De meest ondoorzichtige afrekening van het jaar. De energienota. Een brij aan cijfers waar werkelijk waar geen hond u kan vertellen waar u eigenlijk voor betaalt. Voor ons dus ook onbegrijpelijk dat u de energienota dan ook klakkeloos voldoet. Het wordt hoog tijd dat er eens wat energieke dames en doortastende heren zo links en rechts wakker worden op dit punt.  
 
Aardig in dit kader is de recente discussie of u uw energienota wel of niet had moeten vastklikken. Neemt u van ons aan dat het op dit moment volstrekte idioterie is om daarop in te gaan. De uitleg daarbij is simpel. De premie die u voor uw opgedrongen energieangst betaald is onbeschoft hoog te noemen. Wanneer dat soort premies nog op de optiebeurs zouden gelden, staan we morgen weer in de pit en lopen we slapend binnen. Men verkoopt u schijnangst. 
 
Daar komt bij dat het hele proces van aan- en verkoop van energie door de aanbieders een uiterst ondoorzichtig geheel is. En uiteraard wil men dat graag zo houden. Ook hier ligt er een ferme taak voor een toezichthouder. Wanneer wij met onze effectenbril naar de handel en wandel van de energieaanbieders kijken beginnen we wel een beetje te gniffelen. 
 
Walhalla
 
De heren leven in een walhalla waarbij voorkennis aan de orde van de dag is. Tja, dat leest u inderdaad goed. De aanbieders weten al lang van te voren hoe de energiehazen grofweg gaan lopen de komende maanden. Ondertussen splitsen ze u een energiecontract met een bak premie in uw maag. Hoe langer de looptijd, hoe beter. Immers, u betaalt zich werkelijk blauw aan premie. De long kant is op die manier afgedekt voor de heren. En door tijdens de piekbelasting op het net ook nog een aantal slimme trucs uit te halen is de dealingroom van de energieleverancier een uiterst voorspelbare en lucratieve ‘black box’ geworden. Als aandelenhandelaar loopt u als het ware in de ultieme snoepwinkel van de speculant.    
 
Trouwens, heeft u er wel eens over na gedacht dat er nog wel wat andere manieren zijn om uw energiebehoefte te hedgen? Veel goedkoper en veel transparanter, maar dit alles terzijde. Misschien moet u eens een kijkje nemen op de CBOE. U kunt daar nog net niet uw schoonmoeder hedgen, maar voor de rest is alles wel zo’n beetje mogelijk.
 
Het zou ons niet verbazen als de energieprijzen simpelweg gaan dalen. Wellicht wordt u als consument dan pas wakker hoe u via een omweg wordt beet genomen met uw gasbehoefte. En misschien wordt het dan eens tijd dat er wat toezichthouders met een vergrootglas, zoals wij dat in ons vak gewend zijn, het proces van aan- en verkoop van energie onder de loep nemen. Want het blijft wat vreemd aanvoelen dat er zo ondoorzichtig gerommeld wordt met een van uw belangrijkste basisbehoeftes. Aan het verspillen van uw energie moet maar eens een einde komen.
 
Jan Dwarshuis is columnist bij ©OLUMBEURS en Follow the Money. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde fondsen. Uw reactie is welkom via Dwarshuis@Columbeurs.nl