Ondanks de bezuinigingsdrift van de regering-Cameron, blijft de Britse staatsschuld groeien. De regering leende in december 2011 nog £14 miljard, waarmee de schuld uitkwam op £1004 miljard. In getallen: 1.004.000.000.000 pond sterling. En de schuld neemt elke seconde toe. (Klik hier voor de Britse national debt clock).
De magische grens van een biljoen ('1 trillion' in het Engels) is een kattebelletje voor de staat van de Britse economie. De politiek van austerity leidt op de lange termijn tot verbetering van de economische parameters, maar kan de groei op de korte en middellange termijn behoorlijk dempen. Daardoor kunnen de belastinginkomsten tegenvallen, waarschuwen economen en blijft het oorspronkelijke probleem, hoge rentelasten, bestaan.
Wereldrecord
Met een totale schuld in de private en publieke sector van 507 procent van het BBP in Q2 2011 (2008: 487 procent, 2000: 310 procent) hoeft Groot-Brittannië alleen Japan voor zich te dulden. Dat land is met een schuldverhouding die 512 procent van het BBP bedraagt wereldrecordhouder. 226 Procent daarvan is overheidsschuld.
Volgens de veelgelezen economisch-redacteur Ambrose Evans-Pritchard van het conservatieve Britse dagblad Telegraph staat zijn land
er nog slechter voor dan de VS, waar volgens hem het licht aan het einde van de tunnel zichtbaar is. Amerikaanse bedrijven, banken en huishoudens hebben fors gesneden in hun schulden, waarmee ze de groei van de schuld van de Amerikaanse overheid ruimschoots hebben gecompenseerd. De
bubble in de Amerikaanse economie is bijna leeggelopen, de huizenprijzen laten herstel zien.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat de Amerikaanse deleveraging nogal prozaïsche verklaring heeft: ze wordt deels veroorzaakt door huizenbezitters die hun sleutels bij de bank inleveren of mensen die zich blijmoedig failliet laten verklaren.
Nóg een Brits wereldrecord: coma-zuipen
De rekening
Evans-Pritchard besluit zijn analyse met de conclusie dat als Groot-Brittannië de euro had ingevoerd, het land nu in een diepe depressie zou zitten, vergelijkbaar met die in Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje. Door de devaluatie van het pond sterling is een deel van de Britse exportsector gered. Dankzij een monetaire injectie ter waarde van 19 procent van het BBP door de Bank of England is er geen deflatie ontstaan.
Maar Evans-Pritchard zwijgt over het onvermijdelijke: wie gaat de de rekening daarvoor betalen?500+ Procent van het BBP is op termijn onhoudbaar. Zoals hij zelf opmerkt: 'It is a mystery to me how Britain has kept its AAA rating.'
In 1976 ging Groot-Britannië bijna ten onder met een tekort op de betalingsbalans van 6 procent. Nu is dat 11 procent. Het afbetalen van de schuld wordt doorgeschoven naar de volgende generatie. Die straks de schuld van hun ouders ook nog eens mag afbetalen met ponden die dan
veel minder waard zijn.