Eindelijk leek de oplossing vorige week nabij. Bundeskanzler Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy zouden op de eurotop van komende zondag een 'duurzame oplossing' presenteren voor de problemen van de eurozone. Fijn. Mooi op tijd. Of in de woorden van De Telegraaf: Eureka voor Merkel en Sarkozy. 

 

We hadden maandag al nattigheid kunnen voelen, toen de Duitse minister van Financiën de verwachtingen weer opzichtig probeerde te temperen. Er zou tijdens de EU-top 'een grote stap gezet worden', maar dé ultieme oplossing van alle problemen moest men nou ook weer niet verwacht worden.

 

En sinds gisteravond weten we dat de eurozone helemaal niet gered is. Integendeel: Frankrijk en Duitsland zijn het weer oneens over de te volgen koers en komen zondag niet met een oplossing. Kern van de nieuwe ruzie is, dat Sarkozy het opgehoogde noodfonds een bankvergunning wil geven en wil koppelen aan de ECB. In het geval van nieuwe tekorten kan dan snel geld bijgedrukt worden, waardoor het noodfonds slagkrachtiger wordt, zo redeneert de kersverse vader.

 

Maar Merkel is, met steun van veel Duitse economen, fel tegen het creëren van zo'n nieuwe eurobank. Ook Eurocommissaris Olli Rehn liet in een interview met het FD weten daar weinig voor te voelen. 

 

En nu? Nu hebben de bestuurders het briljante idee opgevat om nóg een top te organiseren, volgende week woensdag. Het openlijke geschutter, de voortdurende besluiteloosheid en het totale gebrek aan een visie waar het met de euro heen moet, is de redactie van Financial Times Deutschland nu genoeg. In een hoofdartikel schrijft de krant vandaag van 'een farce'. “Nog meer aarzelen betekent een catastrofe.” 

 

Ook The Guardian constateert dat Europa nu echt in een totale chaos terechtgekomen is.