De financiering van de PVV is vooralsnog één groot rookgordijn waaruit af en toe de contouren van een koffer opduiken, maar nu wordt er ook bij de campagnefinanciering van de VVD vraagtekens geplaatst.
In NRC wordt vandaag de verkiezingscampagne van de VVD onder de loep genomen. Althans, de financiering ervan. Terwijl de meeste politieke partijen hun campagne financieren met overheidssubsidies, contributies, verplichte afdrachten (SP) en bedelbrieven, heeft de VVD de afgelopen jaren vriendenstichtingen in het leven laten roepen om extra fondsen te werven. Er zijn inmiddels een stuk of tien lokale stichtingen en een handvol VVD-clubs op nationaal niveau. Zo boekte de Stichting Vrienden van de VVD (van oud-minister Frank de Grave en vastgoedman Cor van Zadelhoff) in 2010 een bedrag van 465.000 euro over naar de VVD – bijna eenvijfde van de totale campagnekas.
Quid pro pro
VVD-bestuurders uitten nu twijfels over de gehanteerde structuur om via vriendenstichtingen extra geld op te halen. Bas Eenhoorn was partijvoorzitter van de VVD van 1999 tot 2003 en noemt in NRC de stichtingen “riskant” en “bijzonder intransparant”, want “door al die stichtingen weten we veel te weinig over de herkomst van het geld.” Het principe van ‘wie-betaalt-bepaalt’ ligt volgens Eenhoorn, de huidige burgemeester van Alphen a/d Rijn op de loer. “Je hebt vaak ondernemers die tegen een wethouder zeggen: joh, regel dat even. Het gaat dan bijvoorbeeld over grondkwesties, of over vergunningverlening. Als je dan een vriendenstichting hebt die onder diezelfde ondernemers fondsen werft, loop je als partij een risico,” aldus Eenhoorn die momenteel een boek aan het schrijven is over de VVD waarin ook de financiering aan bod komt.
Jaarverslag afgekeurd
Boudewijn Revis, directeur van het landelijk partijkantoor van de VVD, noemt Eenhoorns zorgen “terecht en legitiem” maar voegt daaraan toe: “Wij houden ons aan de huidige wet. Zolang die geldt, streven we naar maximale transparantie, bijvoorbeeld door de bijdragen van de stichtingen in ons jaarverslag te vermelden."
Het jaarverslag biedt volgens Eenhoorn echter geen soelaas. “Wat heb ik er nou aan als ik in ons jaarverslag lees dat één van die stichtingen een ton geeft aan onze partij, zonder dat ik weet welke geldgever hoeveel heeft gegeven? Dat is bijzonder intransparant. Ik maak me daar zorgen over. Je moet met zulke dingen niet sjoemelen.”
Bron: NRC