Exploderende grondstofprijzen ondermijnen het economisch herstel. Hoe erg is het? En hoe lang blijven de prijzen stijgen?
Olie: +20%
Koper: +26%
Tarwe: +40%
Nuchtere cijfers die lijken te bevestigen dat de inflatie aanwakkert. Zelfs
porkbellies zijn duurder dan ooit. Ze bereikten op de termijnmarkt van Chicago afgelopen zomer een
recordprijs van $1,365/pound.
Op FTM.nl waarschuwt macro-econoom Edin Mujagic al langere tijd voor een uit de hand lopende inflatie. Volgens Mujagic is er zich vanuit monetair opzicht een
perfect storm aan het ontwikkelen.
Economen zijn echter verdeeld over de vraag of het echt zo'n vaart zal gaan lopen. Sommigen denken dat de stijgende vraag naar grondstoffen in Azië zal worden gecompenseerd door een afname in het westen en stijgende productie. Dat zou kunnen. Maar toch zal er een moment komen wanneer producenten hun hogere inkoopprijzen zullen doorberekenen aan de klant.
Dat leidt tot een kettingreactie. In India zijn de prijzen voor levensmiddelen met 18 procent gestegen, in China met 12. Het is slechts een kwestie van tijd voordat werknemers compensatie eisen. Op hun beurt zullen producenten de hogere arbeidskosten doorberekenen.
Bagatelliseren
En die prijsstijgingen zijn nog niet afgelopen. Zo denkt Goldman Sachs dat de olieprijs in 2011 zal stijgen naar $105 per vat. Nu is dat $90. Nog sterkere prijsstijgingen zijn te zien bij metalen als koper. Twee jaar geleden kostte een ton nog $3000, nu $9000.
De Europese Centrale Bank heeft de inflatie lang
gebagatelliseerd. Reden daarachter is dat de bank om politieke redenen de rente niet kon of wilde verhogen. Dat zou immers het nakende economisch herstel de kop kunnen indrukken. Nu bedreigt de inflatie zelf het herstel. En maakt ECB-president Jean-Claude Trichet zich ineens ook zorgen.
Centrale bankiers kijken dan ook met argusogen naar het weer. Als de graanoogsten in 2011 weer zo mager uitvallen als in 2010, dan is een zwart scenario met hyperinflatie niet langer een theoretische mogelijkheid. Nu al zijn er overal ter wereld onlusten over de sterk gestegen voedselprijzen. Een nieuwe ontwikkeling op dit gebied is dat landen met grote valuta-overschotten op dit moment agrarische gebieden in ontwikkelingslanden kopen om in hun eigen voedsel te kunnen voorzien.
Hoe lang de prijzen precies zullen blijven stijgen is niet te zeggen. Maar op de lange termijn zullen vooral de Westerse economieën duurder uit zijn dan in de afgelopen decennia. De welvaart in de Aziatische landen groeit namelijk sneller dan die in het Westen. De schaarste aan grondstoffen neemt toe en dat drijft de prijzen onvermijdelijk omhoog. Dat is de
nieuwe realiteit.