De nieuwe Albert Heijn

30mrt 2011maart 2011

Een 16-jarige gymnasiast valt Albert Heijn aan met een fietskoeriersbedrijf dat biologische producten aan huis bezorgt: Thijl. ‘Ik ben fan van Richard Branson.’

Rosa, het veertienjarige zusje, dat even in de keuken verschijnt voor een huiswerk versnapering, trekt haar wenkbrauwen verveeld omhoog. ‘Ze heeft dit verhaal al twintig keer moeten aanhoren’, zegt hij met zelfspot, 

 

De jonge ondernemer, die al eens optrad in het programma Bij Ons in de BV, pr-kolommen scoorde in De Telegraaf, de Volkskrant en Trouw, begint al seniore trekjes te vertonen.

 

De Amsterdamse gymnasiast, die met zijn bakfiets biologische producten aan huis bezorgt, heeft 75 minuten uitgetrokken voor zijn verhaal, want daarna roept school weer. ‘Dat heeft nog steeds prioriteit’, zegt hij.

?

Ondanks dat topondernemers Richard Branson, Steve Jobs en Bill Gates ambitieuze drop-outs waren, is deze tiener ervan overtuigd dat hij toch maar een diploma moet halen in de economie of de bedrijfskunde.

?

‘Dat is wel de bedoeling’, zegt hij nu toch licht-weifelend. ‘Ik hoef niet voor een acht of een negen te gaan van mijn ouders, maar moet het wel afmaken. Mijn zusje is veel beter. Als ik klaar ben met mijn huiswerk, ga ik al snel verder broeden. Branson is een voorbeeld voor me. Hij heeft verschillende bedrijven die toch aan elkaar gelinkt zijn met een bepaald bedrijfs-DNA.’

?

Meer uren maken

?

Het ondernemersjong, dat al op zijn achtste een bedrijf wilde starten, staat aan de vooravond van grote beslissingen. De bakfiets, die nu alleen op maandagen en donderdagen door de stad toert, moet meer uren gaan maken, vindt hij. ‘Als het even kan wil ik gaan uitbreiden naar andere steden.’

?

Multi-investeerder Annemarie van Gaal, die hem 3000 euro renteloos leende om ‘Thijl’ te kunnen starten, zou hem (Annemarie, help die jongen nou nog eens een beetje!) nog verder kunnen brengen met bijvoorbeeld de financiering van een vriezer, want Klerkx krijgt steeds meer vragen om ook ijs te vervoeren naar zijn klantenbestand.

?

‘Ja, dat zou wel lekker zijn: een vrieskistje. Ik heb een deal met Australian, maar dan moet het niet te warm zijn hè‘, zegt hij. Maar geen nood, rekent hij hardop: ‘Dat geld heb ik zelf ook wel liggen.’

?

Hij denkt in tientjes en twintig euro nettowinst. Per maand houdt hij een paar honderd euro over en dat al weer een fiks aantal maanden.

?

Zijn klanten, waaronder restaurantensite Iens, ‘vier andere grote bedrijven’ en een kleine vijftig particulieren, zijn de moderne consumenten die biologisch en duurzaam bereid voedsel verkiezen boven de snelle supermarkt-vliegdienst Albert.

?

‘Of ik de duurzame Albert Heijn ben? Het gaat wat ver om dat te claimen’, zegt hij diplomatiek. ‘Maar het is wel een doelstelling. Je hoeft niet per se de wereld te verbeteren, maar je kunt wel nadenken wat je eet.’

?

Zijn concept is geïnspireerd op Fresh-Direct, de koeriersdienst in New York die biologische producten aflevert aan tijdarme yuppen. Hij begon een jaar geleden en heeft inmiddels een boekhouder en een student in dienst die hem bijstaan, als hij niet kan, vanwege schoolverplichtingen.

?

Klerkx – die geen ambitie zegt te hebben om in de Quote 500 te komen (‘maar je moet wel winst maken als ondernemer natuurlijk’) levert inmiddels 1.500 producten, ‘tot en met milieuvriendelijk wc-papier aan toe’, promoot hij.

?

Met Odin, een webwinkel, heeft hij een goede deal gesloten. De internetgroothandel levert de producten die hij weer voor 5 euro komt langsbrengen. De in kratjes ingepakte spullen van Odin haalt hij op bij een groothandel aan het Amsterdamse Hugo de Grootplein, vlak bij de ouderlijke woning in West.

?

Eerst betalen

?

Uitgaven heeft hij nauwelijks. Hij betaalt 50 euro opslag voor zijn bakfiets, die buiten staat, en 50 euro voor het gebruik van een pin-automaat. Knijpt ogen slimpjes dicht:

?

‘Ik zorg er voor dat mijn klanten eerst betalen, voordat ik zelf afreken met mijn leverancier. Mijn cashflow is positief’, zegt hij. Dan droog: ‘Ik ga niet rood staan, dat kost alleen maar geld.’?

 

Zijn moeder ziet alles met enige argwaan aan. Om kwart over twee is het echt klaar met het gesprek! Thijl weet het. De jongen, die aangeeft soms ‘echt nog wel wat te drinken op zaterdagavond’, heeft zijn ouders al aan het werk gezet. ‘Ik zat met school in Rome toen ik niemand meer had om mij te vervangen. Normaal gesproken hielp een klasgenoot me, maar die was met mij op reis. Toen reden mijn vader en moeder.’

?

Hij werkt nu aan zijn eigen webwinkel. Tot die tijd moet hij zijn zaak runnen met partners. Gelukkig heeft hij een trouwe klandizie. Met lachje: ‘Mijn ouders bestellen af en toe ook wat. Ze investeren indirect in me. Dat krijgen ze later wel terug.’

?

Sommige mensen ondernemen al in de wieg. Thijl Klerkx had zijn eerste businessplan al op zijn 8e. Op zijn 14e wilde hij al beginnen met een concurrent van Albert, maar dat was al te dol. ‘Ik moest bier rondbrengen, maar dat mocht ik zelf nog niet drinken.’

?

.