Griekse liefde

03apr 2010april 2010
Jacob Gelt Dekker

In het feestvierende Athene van nu, wordt het hoog tijd dat de klassieke ethiek van Socrates, Plato en Aristoteles weer eens in de praktijk wordt gebracht. De handen uit de mouwen dus, vindt FTM-colmnist Jacob Gelt Dekker.

Waarom zou Griekenland niet een paar onbewoonde droomeilanden verkopen of wat antieke kunstschatten, vroegen Josef Schlarmann, Angela Merkel’s Christen-Democratische collega, en Frank Schaeffler, financieel expert van de Duitse liberale partij FDP zich af. De Acropolis en het Parthenon kunnen onder de veilinghamer  aan de hoogste bieder verkocht worden. Goldman Sachs zou desnoods ook nog de hele handel kunnen financieren met junk bonds.

  

De Grieken moeten voor het einde van 2010 270 miljard euro ophoesten om hun nationale schuld te herfinancieren en de pensioenen, salarissen en militair apparaat te betalen. Kunnen ze dat alleen en tegen een redelijke rente van ongeveer 3,5 procent in plaats van de 6,2 procent die ze nu moeten betalen, of moet de IMF en de EU bijspringen? 

De schulden van kleine EU landen trekken nu wel erg hard aan de rijke schatten van de grote broers, zoals die van  Duitsland en Frankrijk. Met nog een aantal zwakke broeders in de wachtkamer zullen de rijken heel wat moeten doen om hun welvaart te beschermen. De EU staat op scheuren in een rijk en arm deel. 

"Ghereet gelt is goede waer," verkondigde  de Antwerpse Janus Gruterus, alias Jan de Gruytere in 1612 toen de Gouden Eeuw – die uiteindelijk maar vijentwintig jaar duurde – zich in Holland aankondigde. Cash is king, werd ook  de nationale wapenspreuk van in luxe levende, luie Grieken, die massaal alle belastingen met hun contante zwart geld transacties ontdoken.   

"Tgelt dat stom is maecket niet recht wat crom is", luidt een even verstandig oud-hollands gezegde. De Griekse mentaliteit was amoreel en de rijke EU-landen zijn niet van plan de gepresenteerde rekening voor hen te betalen. 

 

Mentaliteit

Het tekort op de lopende rekening van Griekenland nood tot dwingende maatregelen, die diep moeten ingrijpen in de mentaliteit, houding en gedrag van iedere Griekse burger. Van een land wordt geen balans gemaakt met kapitaalgoederen. zoals men dat bij een bedrijf doet. Wel een lopende rekening, waarbinnen de tekorten worden gefinancierd met kortlopende obligatieleningen. 

Maar dat betekent natuurlijk niet dat de hypothetische balanswaarde van een land wel degelijk een grote rol zou kunnen spelen met haar kredietwaardigheid. Droomeilanden, kunstschatten, delfstoffen, vastgoed, voorraden en beleggingen zijn makkelijk courant te maken. Dus waarom dan niet Schlarmann en Schaefflers suggesties volgen?

 

Verroest

Wat op de balans van Griekenland terecht zou kunnen komen lijkt echter niet erg veel soeps. De tankervloten van Onassis en de zijnen zijn allang verroest en aan offshores verkocht. De meeste stranden in de Cyclades zijn verpatst aan Hollanders en Duitsers en in de vorige eeuwen zijn klassieke kunstschatten al gestolen door het westen. Zorba de Griek met de Sirtaki van Giorgos Provias is sinds haar grootste glorie in 1964 geheel verbleekt. Ja, er is nog wat aluminiumerts over en dan is er ook nog die pijpleiding van Putin dwars door de jachtvelden van Macedonië.

De Grieken moeten het dus toch vooral hebben van hun eigen noeste arbeid en oprechtheid. Het wordt hoog tijd dat vrolijke feestvierders van Athene  de ethiek van Socrates, Plato en Aristoteles  weer eens gaan lezen en in praktijk brengen.