Met uitzinnige vreugde wordt het landskampioenschap van FC Twente gevierd door tienduizenden. De Tukkers hebben met 2 0 van NAC Breda gewonnen. Duizenden mannen en vrouwen, kinderen en volwassenen staan urenlang joelend langs de route voor hun halfgoden, de nationale kampioenen. Tranen van emotie stromen tomeloos over rood verhitte gelaten. Bij de stadspoort knielen lange rijen in diep vroom ontzag, als erehagen, zich buigend in het stof. Lofzangen schallen op maximaal volume, oorverdovend uit talloze luidsprekers. Alles en een ieder is gehuld in het clubrood van het bovenmenselijke super team uit Enschede.
De frische fröhliche Krieg heeft zich van Europa's slagvelden verplaatst naar de sportvelden veelal bevolkt met Patrick Hooligan's bendes. Uit tienduizenden kelen brullen strijdkreten,met een schijnbare onlesbare roep om bloed. Hemeltergende bespotting van de Tweede Wereldoorlog holocaust slachtoffers ten spijt, galmen de massa's "Joden aan het gas".
Hetzelfde hysterische supportersleger van FC Twente was even diep geschokt toen een van hen, Erik Lassche stierf op 8 december 1991 als eerste voetbalslachtoffer in Nederland. Ajax-supporter Carlo Picorni volgde hem in een al even geweldadige dood op 23 maart 1997 bij de Slag van Beverwijk. Daarna werden voetbaldoden gewoon, immers iedere oorlog kent zijn doden. Doden versterken het strijdgewoel en de echtheid van de oorlogsemotie. Ja, was zou een voetbalwedstrijd nog zijn zonder doden?
De FIFA World Cup is een kampioenenoorlog die gevochten wordt tussen 204 landenteams, maar wel met een grote economische impact door 35-50 miljard consumerende kijkers. In de maand juni wordt 20-30 miljard dollar extra uitgeven om oorlogszucht in een vervangingsemotie bot te vieren langs de zijlijnen van het groene grasveld. Afrikaans ontwikkelingsland, Zuid Afrika, geeft 21,3 miljard Rand ( 2,13 miljard Euro) uit om als strijdtoneel te mogen dienen.
Ontwikkelingshulp vanuit het rijke westen naar postapartheid Zuid Afrika is omgeven met een zwarte wolk van geheimzinnigheid. Een snelle rekensom komt te staan op tenminste vijf miljard Euro (50 miljard Rand) sinds 2006. Schandalen over weggesluisde gelden door politici vullen dagelijks de Zuidafrikaanse krantenkolommen. Westerse financiele instellingen staan te dringen om de beste spoorloze weg te wijzen naar nummerrekeningen in Zwitserland. Soweto townshiphutten en Zimbabwaanse vluchtelingenmoeders met hongerende baby's zijn als marketing tools razend in trek. De banaliteit van "brood en spelen" heeft zichzelf als nooit tevoren overtroffen. Met een grove zwaai wordt alle ethiek van ontwikkelingssamenwerking, zo moeizaam gewrocht uit onze westerse beschaving, ter zijde geveegd. Pecunia non olet.
Tukkers of Zulus, wat maakte het uit. Thomas Hobbes hield het ons al voor rond 1650, l'homme est un loup pour l'homme , mensen zijn als wolven voor elkaar. Het is oorlog, een frische fröhliche Oorlog.