U kunt het zich vast nog wel herinneren, de ramp met het booreiland Deepwater Horizon. Het aandeel BP werd tot moes gestampt toen de olieramp zich voltrok. Het kostte de "I want my life back" CEO van BP – Tony Hayward – zijn kop. Wedstrijdzeilen rondom het prachtige Isle of Wight vond Hayward kennelijk op dat moment belangrijker dan de spuitende oliedrek in de golf van Mexico. Oliekoekendom natuurlijk.
 

Voor de belegger lag er op dat moment een aardige kans in het aandeel BP. In mijn geval werd destijds het aandeel Transocean (RIG) in elkaar getrapt, dus lag daar mijn focus met de ©OLUMBEURS-PORTFOLIO. Incidenten kunnen dus vaak interessant zijn om naar te kijken. Of het ethisch verantwoord is, is een andere zaak. Maar aangezien mijn bloedgroep het vaak van de volatiliteit moet hebben, knijp ik wel een oogje dicht voor u. Immers er zijn verkopers, dus die zijn blij dat ze van hun rotzooi af zijn en u die troep van ze afneemt. Zo werkt nou eenmaal de markt.
 

Nationaliseren

Maar in Japan kunnen ze er ook wat van. Ongeveer een jaar geleden was er de ramp met de kerncentrale in Fukushima. De koers van Tokyo Electric Power, kortweg Tepco, daalde in rap tempo waarbij beleggers in enkele dagen tientallen miljarden dollars door de plee trokken en in het Japanse riool zagen verdwijnen. Ook hier was er iets merkwaardigs aan de hand omdat de Japanse premier nota bene via de televisie moest vernemen dat de trillende boel uit de klauwen liep. De koers van Tepco veerde echter tot op de dag van vandaag niet meer op. De regering van Japan wil het gesmolten zaakje nu maar nationaliseren voor een jaartje of tien.
 

De laatste dagen is er weer zoiets aan de hand. U wordt overspoeld met beelden van het cruiseschip de Costa Concordia voor de kust van het eiland Giglio. En daarmee is voor de Carnival Corporation (CCL) de ultieme PR-nachtmerrie een feit geworden. Micky Arison zal ook wel even achter zijn oren krabben in de achterhut. Even voor de goede orde. Carnival is onder andere eigenaar van onze eigen wereldberoemde Holland America line maar zwaait ook de scepter over Cunard, met hun vlaggenschip de Queen Mary 2. Geen lullig rederijtje dus.
 

Toen de meest gehate man van Italië - Francesco Schettino - na een duister saluut de Costa Concordia op de rotsen zette, donderde het aandeel Carnival zo’n 14 procent in elkaar. Een simpele rekensom leert dat op de 780 miljoen uitstaande aandelen er op dat moment zo’n slordige 3,7 miljard dollar door de zelflozer verdween.
 

Het aandeel is inmiddels wat hersteld van de midscheepse aanvaring. De vraag is nu of u nog aan deze ramp iets zou willen en kunnen verdienen? De ramingen van alle opgekropte ellende lopen sterk uiteen. Carnival schat dat het hele geintje een kleine 100 miljoen dollar gaat kosten. Kenners denken dat dit minimaal het dubbele zal zijn. De 3,7 miljard dollar komt echter nooit in beeld, ook al is alles met veel onzekerheden omgeven. Het is voer voor sluwe advocaten en somber kijkende milieugeleerden de komende jaren.
 

Mede door de onverwachtse koersklap ligt het dividendrendement op zo’n 3 procent en uitzicht op verhoging hiervan is zeker niet van de baan. Volgens analisten zou de boekwaarde van Carnival op zo’n 29 dollar liggen. De huidige koers bengelt daar slechts net boven en kan een redelijke demper zijn voor meer koersgedonder. Al met al kan het cruiseaandeel voor de ruwe bolster op de financiële markten een koopje zijn om de absolute leider in deze tak van sport naar binnen te hengelen.
 

Structureel gelazer

Ik wacht echter nog even omdat ik structureel meer gelazer verwacht op de mondiale beurzen. Het moment – of beter gezegd de timing – is niet goed genoeg naar mijn bescheiden oordeel om nu de ©OLUMBEURS-PORTFOLIO te voorzien van een zooitje kielbalken en spanten.