In Kerstmanrood gehuld, slaapt Kim Jong-il in een Doornroosje-glazenkist zijn eeuwige slaap. Kim is le Beau au bois dormant van het betoverende kluizenaarrijk van dat wij, als westerlingen met N-Korea aanduiden.

 

Ter plaatste noemt het volk hem Hanguk van Joseon. Hendrick Hamel, een Hollandse schipbreukeling (1630-‘92) trof het land aan als Goryeo, genoemd naar de Goryeo dynastie van de 10de eeuw. Nu was dat wel een heel moeilijk uit te spreken naam voor onze Hendrick, dus maakte hij er maar Korea van.

 

Tranen vloeien 

Of aan Kims inslapen ook een spinnewieltje te pas is gekomen vermeld zijn zoon, Kim Jong-un, de nieuwe keizer, nog niet. Zeker is wel dat een boos wicht al decennia lang het sprookjesland met de ondergang bedreigt en klaar staat aan de grenzen om binnen te trekken.

 

De onderdanen van Hanguk's grote Leider-Tovenaar wenen in diep verdriet. Zoveel tranen vloeien dat beken en rivieren zich vormen en de vloed van de winterse moesson overtreffen, aldus de N-Koreaanse media. De televisiebeelden tonen duizenden klaagvrouwen en mannen die zich uitzinnig manifesteren in nationale rouw. Ook Venezuela en Cuba rouwen wegens de dood van de Grote Held van de Vrije Wereld en de Eeuwige Waarheid.

 

 

De grote leider was genadig en grootmoedig, aldus de obituaria, voor allen die zich willoos achter hem schaarden, maar genadeloos voor al diegenen die hun eigen wil volgden. Zoals in iedere religie en politieke ideologie stond ook in Noord-Korea de wil centraal in de grote revolutionaire strijd van het land; de verderfelijke individuele wil tegenover de collectieve.

 

De totalitaire wil van de almachtige leider, naar Stalinistisch-Maoïstisch-communistisch model, diende in alle opzichten gevolgd te worden. Alle volgelingen moesten afstand doen van wereldlijke materiële zaken, zoals Confusius dat ook al duizenden jaren had gepredikt. Dat de Grote Leider en zijn familie wel kennis namen van die wereldlijke luxe consumptie zaken was zeer verstandig. Iimmers, iemand diende uit te maken wat goed en slecht was, zodat de lammeren gedwee de herder van de kudde vol overgave en vertrouwen konden volgen.

 

Regelmatig vasten en versterving van het lichaam werden een gezegende nationale bezigheid in N-Korea. De bevolking zou daardoor de laatste vier jaren met ongeveer twee miljoen zijn afgenomen. De bijna religieuze overtuiging van Kims bewind dat het individu diende te versterven ging heel ver. Zover dat hij zelfs vluchtelingen wier eigen wil zegevierde en naar andere landen ontsnapten, door geheime agenten als nog, vaak jaren later, liet ombrengen.

 

De versterving in N-Korea gaat zeer goed volgens de Rode Stalinistische Staat. In 1998 was het inkomen per capita nog een dergelijk 4 duizend dollar. Dit is vandaag naar schatting teruggebracht tot een schamele 47 dollar. De overheid publiceert trots dat er sinds 2000 een economische groei is geweest van 3 tot 6 procent per jaar. Hoe het een met het ander valt te rijmen, is voor westerse klein burgerlijke geesten moeilijk te volgen, maar als de Grote Leider het zegt, moet het wel waar zijn.

 

Hugo Chávez van Venezuela zag leider Kim als zijn grote stralende Messiaanse voorbeeld en prees de economische en humanitaire voortgang van het noordelijke sprookjesland keer op keer hemelhoog. Kim Jong-il genoot in Caracas de status van de Heilige, Profeet en Redder van de Vrije Wereld.

 

As van het kwaad 

Als Redder van de Vrije Wereld was Horizon ook de grote held van Assads Syrië, Ahmadinejads Iran en Kaddafi's Libië. Leveranties door N-Korea van tienduizenden goedkope en slecht ontworpen raketten en uitgebreide verouderde kernwapentechnologie hielpen de Grote Leiders hun status een beetje.

 

President Bush mag die landen dan wel als de ‘as van het kwaad’ hebben aangeduid, maar ook hij had bloed aan zijn vingers. Wie neemt nu deze voormalige president die een oorlog begon over niet-bestaande massavernietigingswapens serieus?

 

Barricades  

Hoe het nu ver gaat is nog onduidelijk. Kaddafi en Kim zijn dood, Assad en Chávez bijna. Iran wankelt. De economie van N-Korea biedt de bevolking zo weinig te eten dat de kans op een revolutie verwaarloosbaar klein is; de barricades op kan alleen met een volle maag.

 

Met de Kerstman van Goryeo, sorry N-Korea, in diepe slaap, zijn miljoenen volgelingen in versterving, wens ik u een smakelijk Trimalchio’s maal. Stik er niet in.