Europa zit diep in de problemen. Europese politici ruziën over de oplossing van de schuldencrises en regeringen bezuinigen rigoureus. Het is dan heel verleidelijk om te kijken of de ellende elders niet groter is. Na de Verenigde Staten in 2008/2009, Europa in 2010/2011 lijkt  China de plek waar de doemdenkers in 2012 hun gelijk zullen halen.
En inderdaad niet alles is rozengeur en maneschijn in China. De onroerend goed  markt wordt geplaagd door prijs- en volume dalingen, de export naar het zieltogende Europa neemt af, er is op grote schaal sprake van overinvesteringen in vaste activa, de balansen van banken zitten vol met slechte leningen en de officiële groei- en inflatiecijfers zijn niet te vertrouwen.
China staat voor veel uitdagingen en de economische groei kan zeker de komende kwartalen dalen tot ‘slechts’ 5 of 6 procent op jaarbasis. Veel analisten vergeten echter dat China nog steeds een relatief gesloten ecomomie is en geen open kapitaalmarkt heeft. De Chinese overheid heeft zo een veel grotere beleidsvrijheid en een veel groter arsenaal aan beleidsinstrumenten om de grote problemen die er ontegenzeggelijk zijn te lijf te gaan. Daarnaast heeft het land geen buitenlandse schulden en gigantische valutareserves.

Navelstaren
En dan geldt de lange termijn: China is nog steeds een groot land met een arme bevolking. Het land is veel meer dan lege kantoorpanden in  de grote steden.  De wetenschap dat jouw neef die naar de grote stad is getrokken nu in een auto rijdt terwijl jij nog steeds op een rammelende fiets zit, werkt voor heel veel Chinesen heel erg inspirend. Onderwijs is ook niet gericht op zelfontplooiing, maar om economisch vooruit te komen. De Chinese overheid zal nog honderden miljoenen mensen uit de armoede moeten trekken.
China investeert in haar toekomst en daarom is het zo jammer dat we in Europa zo aan het navelstaren zijn. “Never waste a good crises” zeggen de Amerikanen. Dankzij de euro worden nu in een tempo, dat anders niet mogelijk geweest zou zijn, economische hervormingen doorgevoerd en wordt met horten en stoten gewerkt aan de onvermijdelijke begrotingsunie. Alleen dan kan Europa concurreren met andere grote eenvormige markten en economische blokken zoals de Verenigde Staten, Japan en China.
“May you live in interesting times” is een oude Chinese verwensing. 2012 moet eigenlijk een saai jaar worden waarin Europa investeert in haar toekomst.