In een verweerbrief op een tuchklacht van stichting SOBI constateert accountant KPMG dat Vestia een 'gedegen derivatenbeleid' had.
Accountants krijgen het te verduren door het Vestia schandaal. Deloitte accountant Piet Klop, die voor 2010 de jaarrekeningen van Vestia controleerde, bleek zijn werkgever de hoogste bestuurlijke boete van de AFM te hebben bezorgd. KPMG accountant Marco Noorlander, die de jaarrekening van 2010 goedkeurde, zag vorige maand een tuchtklacht tegen zich ingediend door stichting SOBI van Pieter Lakeman. KPMG trok de goedkeurende verklaring voor de jaarrekening van 2010 begin mei in en nam de tekenbevoegdheid van Marco Noorlander af. In een verweer op de klacht van SOBI verdedigt KPMG nu echter de jaarrekening.
Hedge accounting
Het belangrijkste onderdeel van de klacht van SOBI richt zich op het onterecht toepassen van kostprijshedgeaccounting. Dit is een vorm van accounting waarbij waardeveranderingen buiten de balans worden gehouden en alleen de kostprijs (die bij renteswaps vaak nihil is) wordt verwerkt in de balans.
Zoals de naam al doet vermoeden mag kostprijshedgeaccounting alleen worden toegepast als er ook sprake is van risico afdekking. De risicoafdekkingsstrategie moet bij aanvang gedocumenteerd worden. Bovendien moet de risicoafdekking 'effectief' zijn. SOBI stelt in haar klacht dat de risico's niet effectief werden afgedekt en kostprijshedgeaccounting dus niet was toegestaan.
Vestia maakte bovendien ook veelvuldig gebruik van zogenaamde swapopties. Het gebruik van ‘geschreven opties’ als risicoafdekkingsinstrument wordt in de richtlijnen van de jaarverslaggeving in beginsel echter niet toegestaan (RJ290.605). Desondanks heeft KPMG ook deze derivaten op basis van kostprijshedgeaccounting gewaardeerd.
Voortschrijdend inzicht
In de verweerbrief erkent KPMG dat uit intern onderzoek is gebleken dat ‘voor diverse transacties ten onrechte de kostprijshedgemethode is toegepast.’ Maar ondanks dit voortschrijdend inzicht verdedigt KPMG het beleid van Vestia nog steeds. Er was volgens KPMG sprake van ‘een gedegen derivatenbeleid, waar doorlopend en gedetailleerd toezicht op werd gehouden’. ‘Het hoofddoel van de derivatencontracten is steeds het inperken van risico’s geweest,’ constateert KPMG. Zelfs als mocht blijken dat er wel degelijk 'fundamentele fouten' zijn gemaakt bij de jaarrekening van Vestia, dan hoeft dit volgens KPMG nog steeds geen tuchtrechtelijke gevolgen te hebben.