Banken, Twitter en ETF's: een pot nat

    Voor iedereen die denkt dat de financiële crisis voorbij is (ook Gij, Jeroen Dijsselbloem), heeft belegger Jan Dwarshuis een niet mis te verstane boodschap: you ain't seen nothing yet.

    Met vers in herinnering het gekrakeel over Vladimir Poetin en Rusland spreken de harde feiten in mijn portfolio  boekdelen. Voor degenen die ondergetekende al wat langer volgen is het geen verrassing dat ik actief in de CIS-regio investeer en niet zonder succes. U denkt dan wellicht direct aan olie, maar dat is bewust niet de hoek waarin ik het zoek. De CIS regio is vaak onbegrepen en wordt door de Westerse media consequent de grond in geboord. Met die éénzijdige beeldvorming kan ik niet zo veel. En dan te bedenken dat onze koning en koningin deze vrijdagavond met Poetin aan het diner zitten in het Kremlin. Ik denk dat het heel verstandig is dat ons koningshuis aanschuift om de oude banden met Rusland te onderstrepen. Ik zal u in de toekomst nog wel eens rechtstreeks vanaf het Rode Plein nader informeren.

    Grootbanken steeds groter

    Interessanter op dit moment is de berichtgeving rond de Nederlandse grootbanken. Nu de almachtige Rabobank volkomen terecht definitief van haar voetstuk is gevallen, dient zich de vraag aan waar we eigenlijk staan met de grootbanken in het algemeen. Het is een discussie die ook actief wordt gevoerd in Zwitserland. Politici wereldwijd hebben u na de klap in 2008 doen geloven dat ze de banken zouden aanpakken met als doel ze verder te laten verschrompelen. De feiten liggen echter wat anders. Banken groeien als kool en zijn groter dan ooit. Volgens sommigen zijn we op weg naar een volgend financieel disaster. Die woorden zou ik niet in de mond willen nemen, maar toch.

    Glamour stocks

    Wanneer ik met mijn gevoelige beursbril naar sommige bedrijven kijk, zie ik wel een paar gekke dingen gebeuren. En ik krijg daarbij bubbelachtige buikgevoelens. Het nauwelijks auto’s producerende Tesla, Facebook en LinkedIn die circa 100 keer de winst doen en de Twitter IPO zijn zo maar een paar voorbeelden. Ik noem het glamour stocks. Hyves was immers ook ooit hot.  Dergelijke aandelen hebben een ding gemeent: ze kunnen  razendsnel snel bergafwaarts gaan.

    Twitterrrrrrr To I.P.O., or not to I.P.O..

          Wanneer we de geschiedenis er op na slaan, zijn beurscrashes een terugkerend fenomeen. Warren Buffett, de rijkste en meest succesvolle belegger ter wereld, haalde onlangs aan dat hij zijn vermogen in zijn leven maar liefst 4 keer in één klap met zo’n 50 procent heeft zien verdampen. De zogenoemde ‘investment banker’ kent zijn oorsprong in de periode 1830 – 1860. Het was een wilde periode zonder enige vorm van toezicht. In 1873 barstte de bom en was de eerste crash – aangewakkerd door de bankiers – een feit. Wie dacht dat de speculanten van destijds nooit meer zouden terugkeren heeft het mis. Al snel keerden ze terug en verzonnen een list, te weten de handel in trust certificaten. Van beurstoezicht was destijds nog geen sprake en dus speculeerden de Rockefellers, VanderBilts en Carnegies er wild op los. Het legde de basis voor de beroemde crash van oktober 1929.

    Achterstand in kennis

    Ik wil er maar mee aangeven dat toezichthouders en politici altijd achter de feiten zullen blijven aanlopen. Dat ligt niet zo zeer aan hen, maar aan de bankiers en beurshandelaren die qua kennis mijlenver voorop lopen. High Frequency Trading is een aardig voorbeeld, maar er zijn er meer.
    Toezichthouders en politici zullen altijd achter de feiten  blijven aanlopen
    Het zou mij zeker niet verbazen als de volgende crash gezocht moet worden in de handel in ETF’s. De promotie van dit beursproduct is ongekend en kent een omvang van duizelingwekkende bedragen. Ik mijd iedere ETF als de pest, ook al zijn er uiteraard ETF’s die hun huiswerk prima op orde hebben. Ik beleg liever via de basis en vooral rechtstreeks. Nu word ik waarschijnlijk uitgelachen, maar ik herinner u te zijner tijd nog wel even aan mijn bezorgdheid. Het is voer voor een onderzoeksjournalist. De huidige financiële problemen, die hun oorsprong kennen in 1830, bestaan nog steeds en zijn tot op de dag van vandaag niet opgelost. Handelaren en bankiers blijven nieuwe wegen vinden. Als ik Bos en later Dijsselbloem hoor mompelen dat 2008 nooit meer mag gebeuren, moet ik slechts gniffelen. You ain’t seen nothing yet!   Rest mij u een goed weekend te wensen.  
      Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management AG, waar hij verantwoordelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel en wordt hier niet voor betaald. Ook betaalt hij niet voor het plaatsen van zijn columns. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde aandelen en is ook niet voornemens dat de komende 72 uur te doen.
    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Lees meer

    Volg deze columnist

    Dit artikel krijg je cadeau van Follow the Money.

    Diepgravende onderzoeksjournalistiek kost tijd en geld. Steun ons en

    word lid