© JanJaap Rypkema

Bestuurders Huis voor Klokkenluiders lieten klokkenluiders vallen

    In december 2018 deelde minister Ollongren van Binnenlandse Zaken de Tweede Kamer mee dat twee klokkenluiders misstanden hebben gemeld over – nota bene – het Huis voor Klokkenluiders. Er zou van alles mis zijn met de benoeming van directie, personeel en bestuurders. Uit onderzoek van FTM en NRC Handelsblad blijkt dat er inderdaad veel fout ging.

    Dit stuk in 1 minuut
    • Drie (oud)bestuurders van het Huis voor Klokkenluiders hebben in het verleden verzuimd het voor klokkenluiders op te nemen. Een van hen, Lex de Lange, besloot na een confrontatie met een voormalige klokkenluider zijn interim-directeurschap neer te leggen. Een tweede, Erwin Muller, vertrok toen RTL Nieuws hem confronteerde met een klokkenluidersaffaire. Muller zelf zegt dat zijn vertrek al vaststond.

    • Sinds de start op 1 juli 2016 heeft het HvK nog geen enkel onderzoek naar een zaak afgerond.

    • Een aanbeveling van een externe onderzoeker uit eind 2017 om het personeel van het HvK opnieuw te laten solliciteren, werd door het bestuur afgewezen omdat een sollicitatieprocedure een ‘bedreiging’ zou vormen voor de zittende medewerkers.

    • Inmiddels hebben tien klokkenluiders een klacht over het Huis ingediend. Twee klokkenluiders zijn boos over de kwaliteit van de conceptrapporten die het Huis in hun zaak heeft opgesteld.

    • Tweede Kamerlid Ronald van Raak (SP) vindt dat het Huis zich aan de wet moet houden en aan de slag moet. Op 3 april hoort de Kamercommissie van Binnenlandse Zaken de voorzitter van het Huis achter gesloten deuren.

    Lees verder

    Wanneer Gerrit de Wit, oprichter en bestuurder van de Expertgroep Klokkenluiders, op maandag 14 mei 2018 een statig kantoorpand aan de Lange Voorhout in Den Haag binnenstapt, heeft hij een helder doel voor ogen.

    Met Paul Schaap, voormalig klokkenluider over de onveiligheid van de kernreactor in Petten, is hij naar Den Haag gekomen voor een gesprek met de twee interim-bestuurders van het Huis voor Klokkenluiders (HvK): voorzitter Erwin Muller en vice-voorzitter Theo Camps. De Wit en Schaap hebben met name voor Muller enkele indringende vragen in petto. Maar hun agenda wordt doorkruist als een derde man aanschuift: topambtenaar en jurist Lex de Lange. Hij stelt zich voor als de nieuwe interim-directeur van het HvK. Na een tumultueuze periode – het complete bestuur trad in december 2017 na een kritisch rapport af – moet De Lange, samen met de andere tijdelijke bestuurders Muller en Camps, het op apegapen liggende instituut nieuw leven inblazen.

    Een van de mensen die toekeken en niets deden: de nieuwe directeur van het HvK

    De Wit kijkt De Lange recht in de ogen en vraagt: ‘Weet je wie ik ben?’ De Lange brengt er na enig aarzelen uit dat ze elkaar waarschijnlijk kennen van het ministerie van VROM. ‘Dat klopt,’ zegt De Wit, en doet vervolgens hun gezamenlijke geschiedenis uit de doeken. Muller en Camps zijn verbaasd: dit is nieuw, De Lange heeft hun dit nooit verteld.

    De Wits relaas is zo uitgebreid dat Muller en Camps hem voorstellen ‘en petit comité’ bij te praten, zonder De Lange erbij. Dat doen ze op maandag 4 juni in het Huis voor Klokkenluiders in Utrecht. De bespreking is ’s avonds, als het personeel naar huis is: wat De Wit te melden heeft, moet vooralsnog besloten blijven.

    De Wit heeft een flink pak papier op tafel liggen. Mochten Mulder en Camps bewijsstukken vragen, dan heeft hij die paraat. In een lang relaas vertelt hij de bestuurders van het Huis over de slopende affaire die hem en zijn collega-klokkenluider Henk Laarman in 2004 hun baan en gezondheid kostte. Een van de mensen die toekeken en niets deden: Lex de Lange, de nieuwe interim-directeur van het HvK.

    De Lange liet klokkenluiders vallen

    Eind jaren negentig werkte De Wit als fraude-rechercheur bij de Dienst Recherchezaken (DRZ) van VROM. Er heersten misstanden. De chef vormde met andere managers een kliek die elkaar de bal toespeelde en collega’s zwart maakte als ze niet meededen. De stijl van leidinggeven was autoritair. Daarnaast had de chef met een broer en andere familieleden een netwerk van privé-bedrijfjes dat spullen verkocht aan de DRZ en zelfs aan de Rijksrecherche, de dienst die niet-integere ambtenaren onderzoekt. Bedrijfjes uit dit netwerk stuurden zelfs valse facturen aan VROM. Over deze gang van zaken luidden De Wit en zijn collega Laarman de klok binnen het ministerie.

    Als jurist bij VROM concludeerde Lex de Lange in een intern onderzoek dat binnen de DRZ sprake was van ‘ontoelaatbare belangenverstrengeling’. Maar toen uitkwam dat de DRZ-chef niet alleen eervol was ontslagen maar bovendien een bedrag van 2,3 miljoen gulden had meegekregen, gaf De Lange volgens de klokkenluiders niet thuis.

    Ondanks de verzekering van toenmalig minister Jan Pronk dat de klokkenluiders bescherming verdienden en niet zouden worden benadeeld, moesten De Wit en Laarman een jarenlange strijd voeren tegen corruptie binnen VROM. Uiteindelijk moesten zij in 2004 de DRZ noodgedwongen verlaten. De affaire had hen hun inkomen en gezondheid gekost. Het was voor De Wit reden om in 2006 samen met Paul Schaap de Expertgroep Klokkenluiders op te richten.

    [Een uitgebreide reconstructie van deze zaak is hier te vinden: De zaak De Wit & Laarman.]

    Lees verder Inklappen

    Wanneer De Wit zijn presentatie heeft beëindigd, verzekeren Muller en Camps hem dat De Lange deze kwestie bij zijn sollicitatie en zijn aantreden als directeur van het HvK heeft verzwegen. In een reactie werpt De Lange tegen dat het ‘een onderzoek [betrof] in het kader van de normale uitvoering van de functie die ik op dat moment vervulde’. Hij vult aan: ‘Nadien heb ik geen enkele betrokkenheid meer gehad bij deze aangelegenheid noch bij individuele casuïstiek.’

    De Wit vindt dat te makkelijk. Juist omdat De Lange als onderzoeker alle ins en outs van de zaak kende, had hij indertijd zijn professionele verantwoordelijkheid moeten nemen. Hij had zijn ambtsplicht moeten vervullen toen duidelijk werd dat de corrupte DRZ-chef met een riante regeling mocht vertrekken, terwijl de klokkenluiders die de zaak hadden aangekaart in een almaar lastiger parket kwamen te zitten.

    Een week later blijkt De Lange zijn directeurschap van het HvK te hebben neergelegd

    Een week na dit gesprek krijgt De Wit mail van Erwin Muller: Lex de Lange heeft besloten zijn interim-directeurschap per direct neer te leggen ‘om te voorkomen dat een discussie over zijn eerdere activiteiten afleidt van de zaak waar het echt om moet gaan, namelijk een goed functionerend Huis voor Klokkenluiders’.

    Intussen komt Muller zelf ook onder vuur te liggen, wanneer RTL Nieuws onderzoek doet naar een klokkenluiderskwestie bij een instelling waar Muller toezichthouder was.

    Muller liet klokkenluider vallen

    In juni 2018 werkt RTL Nieuws aan een item over Mullers betrokkenheid bij een klokkenluiderszaak in de GGZ. Bij de GGZ Noord-Holland had Jolanda Zeeman, een agogisch werker, ernstige misstanden in een kliniek in Heiloo gemeld. Zembla wijdde in april 2015 een uitzending aan de kwestie.

    De kliniek deed wetenschappelijk onderzoek naar psychiatrische patiënten met ernstige psychoses; ze fungeerden als proefpersonen op wie een nieuwe medicijncombinatie werd toegepast. Volgens klokkenluider Zeeman hadden 22 van de 52 patiënten niet aan de proef mogen deelnemen omdat ze niet wilsbekwaam waren. Met andere woorden: wisten ze wel dat ze aan een proef mee deden?

    Het bestuur van de GGZ werkt de klokkenluider op alle wijze tegen. Op 24 november 2015 concludeert de Governancecommissie Scheidsgerecht Gezondheidszorg dat het bestuur Zeeman onvoldoende heeft beschermd. Maar omdat deze uitspraak geen kracht van recht heeft, doet de GGZ Noord-Holland er niets mee.

    De Expertgroep Klokkenluiders verzoekt de raad van bestuur en de raad van toezicht (rvt) van de GGZ NH met klem Jolanda Zeeman te rehabiliteren. Dat verzoek wijst de GGZ NH op 6 juni 2016 schriftelijk af. Lid van de rvt: Erwin Muller. Als toezichthouder had hij volgens de Expertgroep moeten ingrijpen om Zeeman te rehabiliteren.

    Lees verder Inklappen

    In het kader van hoor en wederhoor benadert RTL Nieuws twee dagen voor de geplande uitzending zowel Muller als het ministerie van Binnenlandse Zaken (dat verantwoordelijk is voor Mullers aanstelling bij het Huis voor Klokkenluiders). Muller reageert onmiddellijk: hij treedt af, eerder dan gepland. Zo weet hij negatieve publiciteit te voorkomen.

    In een reactie zegt Muller dat er geen relatie bestond tussen zijn vertrek en de geplande uitzending van RTL Nieuws. Hij zegt zich als toezichthouder bij de GGZ NH te hebben verschoond in deze kwestie. Ook als interim-voorzitter van het HvK heeft hij ‘geen enkele betrokkenheid’ bij de zaak Zeeman gehad (zie kader).

    Omdat Muller als interim-directeur toch al zou vertrekken, staat zijn opvolger al klaar. Dat is Wilbert Tomesen, oud-hoofdofficier van justitie. Muller en Tomesen kennen elkaar: ze zaten samen in de CTIVD, de commissie die toezicht houdt op de inlichtingendiensten. Muller zou Tomesen inwerken, maar daar komt nu niets van terecht. Op 1 juli 2018, de dag van Mullers vertrek, begint Tomesen aan zijn eerste werkdag als voorzitter van het Huis.

    Als De Wit hoort van Tomesens benoeming, zakt zijn broek af van verbazing. Dit kan toch niet waar zijn? Tomesen was de hoofdofficier die in 2006 geen strafrechtelijk onderzoek nodig achtte in de zaak die hij en Laarman hadden aangebracht, en die ook in de zaak rond de vuurwerkramp in Enschede een klokkenluider negeerde.

    Tomesen liet klokkenluiders vallen

    Tomesen wilde geen strafrechtelijk onderzoek doen naar de omstreden vertrekvergoeding van de DRZ-chef, omdat daarvan nooit aangifte was gedaan. ‘Maar een aangifte was helemaal niet nodig,’ stelt De Wit. ‘Er was sprake van verdenking van ambtelijke corruptie. Dat had Tomesen als hoofdofficier zonder aanklacht of wat dan ook moeten onderzoeken. Maar hij liet dat na.’ Bovendien verklaarde Tomesen in 2006 dat de Rijksrecherche alle verdachte facturen had onderzocht. In werkelijkheid had de Rijksrecherche slechts enkele facturen nader bekeken, en was een rapport van twee hoogleraren strafrecht over de valse facturen terzijde geschoven.

    Ook bij een andere klokkenluiderszaak was Tomesen betrokken. Als hoofdofficier in Enschede weigerde hij een nieuw onderzoek in te stellen naar de Enschedese vuurwerkramp van 13 mei 2000, waarbij 23 mensen om het leven kwamen. Volgens een klokkenluider, een oud-rechercheur die bij het onderzoek betrokken was, hebben de politie en het Openbaar Ministerie van meet af aan toegewerkt naar een vooringenomen conclusie: de ramp was de schuld van de directie van S.E. Fireworks.

    Lees verder Inklappen

    Als hoofdofficier is Wilbert Tomesen dus in zeker twee gevallen betrokken geweest bij de behandeling van een klokkenluidersaffaire, maar toen hem in het Huis voor Klokkenluiders werd gevraagd of hij eerder bemoeienis heeft gehad met dergelijke zaken, antwoordde hij ontkennend.

    Het Huis functioneert slecht

    Op 19 december 2018 meldt minister Kajsa Ollongren de Tweede Kamer dat twee klokkenluiders zich bij haar hebben gemeld. Volgens hen is er sprake van misstanden binnen het Huis voor Klokkenluiders. Hun meldingen betreffen het langdurig disfunctioneren van het Huis zelf, de administratieve organisatie en de benoemingsprocedure van de huidige voorzitter van het Huis: Wilbert Tomesen.

    Minister Ollongren deelt de Kamer mee dat zij de Nationale Ombudsman heeft verzocht het functioneren van het Huis te onderzoeken. Omdat benoemingsprocedures onder verantwoordelijkheid van haar ministerie vallen, heeft Ollongren een externe commissie onder voorzitterschap van voormalig CDA-politicus en jurist Pieter Jan Biesheuvel gevraagd ‘zo snel mogelijk’ onderzoek te doen naar de benoemingsprocedure.

    Inmiddels heeft de Nationale Ombudsman de opdracht teruggegeven: een onderzoek naar het algemeen functioneren van het Huis voor Klokkenluiders behoort niet tot zijn competentie. De commissie-Biesheuvel is nog bezig; wanneer haar onderzoek is voltooid, is onbekend.

    Klokkenluiders hebben tot op heden meer dan tien formele klachten over het Huis ingediend

    De beschreven gang van zaken is symptomatisch voor de problemen bij het Huis voor Klokkenluiders. Sinds de start op 1 juli 2016 heeft het HvK nog geen enkel onderzoek afgerond. Wel ontvingen recent twee klokkenluiders een concept van het onderzoeksrapport naar hun zaak. Beiden verklaren tegenover FTM en NRC Handelsblad dat ze zeer teleurgesteld zijn over de kwaliteit daarvan. Andere klokkenluiders hebben het Huis schriftelijk laten weten dat ze boos zijn omdat ze na hun melding al heel lang niets van het Huis hebben vernomen: ze hebben geen idee hoe hun zaken ervoor staan, noch of er überhaupt iets gebeurt. Klokkenluiders hebben tot op heden meer dan tien formele klachten over het Huis ingediend.

    Pijnpunten

    Het ging eigenlijk al fout bij de oprichting van het HvK, in juli 2016. Na een jarenlange lobby, onder meer door de Expertgroep Klokkenluiders, nam de Eerste Kamer op 1 maart 2016 een wetsvoorstel aan om een Huis voor Klokkenluiders op te richten. Er bestonden weliswaar diverse instanties waar klokkenluiders zich konden melden, maar die waren allemaal papieren tijgers gebleken: ze hadden amper onderzoeken voltooid en wisten geen enkele klokkenluider te beschermen.

    In plaats van met een schone lei te beginnen, nam het HvK deze papieren tijgers op en verhuisde het bijbehorende personeel, allemaal ambtenaren, naar dit nieuwe instituut. Dat was pijnpunt een.

    Het tweede pijnpunt: het HvK werd overstroomd met meldingen. Hopend dat er eindelijk een instantie was die hen adequaat zou bijstaan, deden alleen al in 2016 ruim 530 mensen een beroep op het HvK, twee keer zoveel als verwacht.

    Het derde pijnpunt: het HvK moest dusdanig snel worden opgericht en het wetsvoorstel was op zoveel onderdelen gewijzigd, dat het voor bestuur en personeel volslagen onduidelijk was waarvoor – en voor wie – het Huis nu eigenlijk bedoeld was. Na ruim een jaar was nog niet één onderzoek naar een gemelde misstand afgerond. Reden voor toenmalig bestuursvoorzitter Paul Loven, een voormalig bankier, om op te stappen.

    ‘Bedreiging voor zittend personeel’

    Na een reeks ruzies en conflicten tussen bestuursleden onderling, werknemers onderling en tussen bestuur en personeel, was duidelijk dat er iets moest gebeuren.

    Consultant en oud-topambtenaar Maarten Ruys kreeg opdracht van het bestuur om het Huis door te lichten.

    Alleen zo kon het Huis professionaliseren. Het bestuur volgde deze aanbeveling niet op

    Zijn rapport, dat op 14 december 2017 verscheen, was vernietigend: de organisatie functioneerde onvoldoende en kende te veel lagen, bij de medewerkers ontbrak draagvlak voor het bestuur, afdelingen werkten niet samen, het Huis gaf tegenstrijdige signalen aan klokkenluiders en naar de buitenwereld, protocollen ontbraken. Ook bekeek het Huis zaken van klokkenluiders te veel vanuit strikt juridisch perspectief en werd bij de beoordeling ervan te weinig rekening gehouden met het ongelijke speelveld waarin een klokkenluider per definitie opereert.

    Ruys adviseerde het bestuur het gehele personeelsbestand door te lichten. Hebben medewerkers wel de vereiste kwalificaties voor dit werk? Kunnen ze de gewenste kwaliteit leveren? Eventueel zou het bestuur iedereen opnieuw moeten laten solliciteren: alleen zo kon het Huis professionaliseren. Het bestuur volgde deze aanbeveling niet op.

    Een woordvoerder van het HvK zegt in een reactie dat door Ruys ‘geopperde sollicitatieprocedure juist een bedreiging zou vormen voor alle zittende medewerkers [vanwege] het risico afgewezen te worden’.

    Geen aantoonbare affiniteit of ervaring

    De mensen die het Huis tot nu bestierden, zijn merendeels afkomstig uit de Algemene Bestuursdienst, of door tussenkomst van deze instantie benoemd. Volgens de Expertgroep Klokkenluiders is het twijfelachtig of kandidaten bij de selectie en de sollicitatieprocedure wordt gevraagd of ze ooit met klokkenluiders te maken hebben gehad. Ook lijkt niet van belang of ze enige ervaring hebben met dit soort zaken, waarbij mensen onder hoge druk verkeren en vrijwel altijd moeten vrezen voor hun baan, dan wel die al kwijt zijn. Vragen hierover van FTM en NRC Handelsblad wil het ministerie van Binnenlandse Zaken niet beantwoorden; dat wil het onderzoek van de commissie-Biesheuvel afwachten.

    Op 8 maart j.l. benoemde het Rijk twee nieuwe bestuurders van het Huis. De benoemingen gingen op 11 maart in. Het betrof Martine Bouman, oprichter en wetenschappelijk directeur van het Centrum Media & Gezondheid en sinds 2015 bijzonder hoogleraar ‘Entertainment Media and Social Change’ aan de Erasmus universiteit. De tweede nieuweling is Peter van der Meij, tot 1 april 2018 bestuurder van Ecorys BV, een internationale organisatie op het terrein van economisch onderzoek en advies.

    ‘Opnieuw bestuurders die geen enkele affiniteit en/of ervaring met klokkenluiderszaken lijken te hebben met de complexe materie van klokkenluiderszaken,’ zegt Gerrit de Wit van de Expertgroep Klokkenluiders. Hij vraagt zich af hoe het ministerie er toch steeds weer in slaagt bij het Huis bestuurders te benoemen die in het verleden ofwel klokkenluiders hebben tegengewerkt, ofwel geen ervaring of affiniteit met dit soort zaken lijken te hebben.

    In een reactie zegt een woordvoerder van het HvK: ‘Het spreekt vanzelf dat “affiniteit” [..] en ‘relevante ervaring” aspecten zijn die in de (overigens vertrouwelijke) sollicitatiegesprekken aan de orde zijn gekomen. Dat geldt voor elke benoemingsprocedure voor welke functie dan ook.’

    ‘Dat Huis moet zich aan de wet houden’

    De Tweede Kamer, die in juli 2015 unaniem instemde met het wetsvoorstel voor de oprichting van het Huis voor Klokkenluiders, is het zat. Ronald van Raak (SP), initiatiefnemer van de wet, vindt dat het Huis niet functioneert: ‘Ik heb een wet gemaakt en een Huis. Dat Huis moet zich aan de wet houden. Het adviseren van klokkenluiders gaat heel langzaam, onderzoeken zijn er niet. Na drie jaar moet het Huis eens stoppen met zeuren en aan de slag gaan.’

    Van Raak vindt dat het HvK is verprutst door Binnenlandse Zaken. Hij wil daarom dat de Kamercommissie van Binnenlandse Zaken de regie overneemt van het departement. Op 3 april aanstaande zal de commissie HvK-voorzitter Wilbert Tomesen en onderzoeker Maarten Ruys in een besloten zitting spreken, en daarna een openbaar debat met en minister Ollongren voeren. ‘Ik ben een beetje klaar met alle onderzoeken, er moet nu echt iets gebeuren,’ zegt Van Raak.

    Wederhoor

    Lex de Lange laat weten:

    ‘De oude kwestie van het ministerie van VROM heeft betrekking op een feitenonderzoek dat ik in oktober 1997 heb uitgevoerd in opdracht van de ambtelijke leiding van het toenmalige ministerie van VROM. Ik herken mij dan ook volstrekt niet in de suggestie dat ik dit onderzoek bij  mijn sollicitatie voor de functie van interim directeur van het Huis van de klokkenluiders had moeten melden. Het betrof immers een onderzoek in het kader van de normale uitvoering van de functie die ik op dat moment vervulde. Een onderzoek dat ik overigens met twee andere medewerkers van VROM heb uitgevoerd. Nadien heb ik geen enkele betrokkenheid meer gehad bij deze aangelegenheid noch bij individuele casuïstiek. Ik ben via de gebruikelijke procedures van de ABD-Interim benoemd. Mijn directeurschap heb ik na korte tijd neergelegd omdat de discussie over  bovengenoemd onderzoek met zich mee zou kunnen brengen dat ik mijn functie niet zou kunnen uitoefenen zoals dat mij voor ogen stond.’

    Erwin Muller laat weten:

    Het kan altijd voorkomen dat een bestuurder of medewerker direct of indirect betrokkenheid heeft (gehad) bij een klokkenluiderszaak die tevens bij het Huis in behandeling is. Om die reden geldt voor iedere bestuurder of medewerkers al vanaf de start van het Huis in 2016 de plicht dit intern te melden. De persoon in kwestie wordt dan verschoond van de zaak en heeft verder ook geen enkele betrokkenheid daarbij. Ook in dit geval is dat gebeurd. Uit hoofde van mijn toenmalige functie als interimvoorzitter heb ik geen enkele betrokkenheid met deze zaak gehad. Ook bij betreffende organisatie waar ik toezichthouder ben, heb ik mij verschoond van deze zaak.

    Er was geen sprake van snel vertrek, er was een nieuwe voorzitter beschikbaar zodat mijn tijdelijke interimvoorzitterschap kon worden afgerond op 1 juli 2018. Er is geen relatie zoals hierboven verondersteld.

    Het Huis voor Klokkenluiders laat weten:

    Het spreekt vanzelf dat ‘affiniteit’ met de functie en ‘relevante ervaring’ aspecten zijn die in de (overigens vertrouwelijke) sollicitatiegesprekken aan de orde zijn gekomen. Dat geldt voor elke benoemingsprocedure voor welke functie dan ook. In het algemeen spelen bij bestuursfuncties naast affiniteit en ervaring tegelijkertijd ook andere competenties een even belangrijke rol. Bij de benoeming van de bestuursleden van het Huis voor Klokkenluiders speelden: bestuurlijke en maatschappelijke ervaring, het kunnen innemen van een onafhankelijke positie, het hebben van een helikopterview, goed oog hebben voor belangen en emoties van verschillende partijen, het leiding geven aan medewerkers met inachtneming van hun professionaliteit, om niet-limitatief maar een paar voorbeelden te noemen. [..]

    Zoals te lezen in het jaarverslag over 2018, ondersteunt en adviseert het Huis nu 60 klokkenluiders. Daarnaast verwacht het Huis de eerste vier onderzoeken over klokkenluiderszaken in 2019 af te ronden. Er lopen nu in totaal veertien onderzoeken. De afdeling Preventie heeft in twee jaar tijd 727 vragen van organisaties over integriteit beantwoord, onderzoek en adviezen uitgebracht over meldregelingen en vertrouwenspersonen, en internationaal vergelijkend onderzoek laten doen naar voorzieningen voor klokkenluiders.

    Wilbert Tomesen, voorzitter van het HvK, wil hangende het onderzoek van de commissie-Biesheuvel niet reageren.

    Lees verder Inklappen

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Siem Eikelenboom

    Gevolgd door 518 leden

    Werkte eerder als onderzoeksjournalist bij Zembla, Nova en het Financieele Dagblad, waar hij meewerkte aan de Panama Papers.

    Volg Siem Eikelenboom
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren