Beurshausse: de wereld op z'n kop

    QE levert tijdelijke, papieren rijkdom die beleggers naar het hoofd stijgt, terwijl om hen heen grote groepen hun verdiencapaciteit zien afnemen en de overheid soberheid betracht. Onderschat deze ontwikkelingen niet, waarschuwt belegger Jan Dwarshuis.

    Beleggers hebben het voorjaar in hun hoofd en ze zijn verliefd geworden op een handvol centrale bankiers. De papieren rijkdom van investeerders stijgt in Europa bijna iedere dag en dat geeft een goed gevoel; ze hebben het gelijk aan hun kant. Negatieve macrocijfers over de economie worden op de beurs in een handomdraai gepareerd met nog hogere aandelenkoersen. De onbalans in het financiële systeem is momenteel fors te noemen. We leven in een irrationele wereld, maar dat lijkt niemand te interesseren.

    Geen alternatief

    Eén van de slechtste argumenten voor de gekte die ondergetekende de laatste tijd verneemt is dat er geen alternatief zou zijn voor aandelen.
    Aandelen zijn een uitstekende belegging, maar bedrijven die voldoen aan mijn investeringscriteria worden in een rap tempo schaarser
    Aandelen zijn een uitstekende belegging, maar bedrijven die voldoen aan mijn investeringscriteria worden in een rap tempo schaarser. Ik ben overigens niet de enige die overeenkomsten ziet met 2007 en 2008. Een draai in sentiment is uiterst onvoorspelbaar en zo gemaakt. Bescheidenheid op de beursvloer is vandaag de dag waarschijnlijk de beste strategie.

    Jacht op rendement

    Kwantitatieve geldverruiming (QE) helpt uiteindelijk de economie niet vooruit. Boekhoudkundig gebeurt er niet zoveel, omdat het een kunststukje van centrale bankiers is om u een – tijdelijk – gevoel van rijkdom te presenteren. Het voedt de jacht op rendement, waardoor de risico’s op de beurs zonder enige twijfel zijn toegenomen. Maar uiteindelijk zal de reële economie altijd winnen van QE, en daar wringt hem de schoen. Overigens ben ik geen tegenstander van QE, mits verantwoord ingezet. Het is beter om iets te doen, dan niets. In het land van de rijzende zon begint men ondertussen wel vraagtekens te zetten bij Abenomics, de Japanse variant van QE.

    Economie veranderd

    Het probleem in mijn ogen is echter dat de economie als geheel de afgelopen vijftig jaar sterk veranderd is. Dit proces is de afgelopen decennia versneld door allerlei maatschappelijke, technologische en geopolitieke ontwikkelingen. De industriële revolutie heeft een vlucht naar voren genomen. Automatisering heeft in dat proces veel banen weggenomen maar ook andere banen toegevoegd. Deze nieuwe banen vragen om meer vaardigheden en vereisten en dit is niet iedereen gegeven. De klassieke handarbeider is door deze ontwikkeling min of meer buiten de boot gevallen. Hij of zij heeft dit geprobeerd te compenseren door bijvoorbeeld in de dienstverlening aan de slag te gaan. Daarmee is de verdiencapaciteit van deze grote groep afgenomen omdat een dienst slechts één keer gebruikt kan worden op één moment. We vinden deze ontwikkeling terug in alle lagen van de economie.

    Verdienmodel

    De verdiencapaciteit staat voor een grote groep – ook wel de middenklasse genoemd – al geruime tijd onder druk. Er is voor deze ontwikkeling niet echt een schuldige aan te wijzen, maar het zorgt er wel voor dat de huidige economische voortgang aanvoelt als een drassig moeras. De economie is dusdanig veranderd, dat grote groepen geen antwoord hebben op het veranderde speelveld. Daarnaast kunnen oude business-modellen voor veel ondernemers simpelweg de prullenbak in. Daar past ook een overheid bij die met een sluitende begroting te werk gaat en geen geld meer over de balk smijt. Dit doet de belastingdruk voor de burgers afnemen en vraagt om politieke wil en een ijzeren discipline.

    Onderschatting

    Ik heb sterk het gevoel dat bovenstaande ontwikkelingen schromelijk onderschat worden door politici, werkgevers en werknemers.
    banken lenen alleen nog uit aan bedrijven en personen die het geld eigenlijk niet nodig hebben
    Voorbeelden te over de laatste tijd, waarbij in Nederland de recente ontwikkelingen bij warenhuis V&D dit het sterkste onderstrepen. Maar ook banken lenen alleen nog uit aan bedrijven en personen die het geld eigenlijk niet nodig hebben. Een daadwerkelijk nieuw elan in de economie laat waarschijnlijk nog wel 25 jaar op zich wachten. Ondertussen wordt het hoog tijd dat er eerst aan de irrationele wereld een einde komt. Rest mij u een goed weekend te wensen. Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management AG, waar hij verantwoordelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel en wordt hier niet voor betaald. Ook betaalt hij niet voor het plaatsen van zijn columns. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde aandelen en is ook niet voornemens dat de komende 72 uur te doen.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Volg Jan Dwarshuis
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren