Bezuinigingseconomen hanteerden 'tabloidmethoden'

3 Connecties

Onderwerpen

Bezuinigen Reinhart Rogoff
5 Bijdragen

Van de wereldberoemde economische studie die geldt als het evangelie voor bezuinigingsfanatici, is weinig meer over. De Financial Times deelt vandaag de nekslag uit.

De Amerikaanse economen Carmen Reinhart en Kenneth Rogoff moeten het ontgelden. De storm van kritiek die vorige week losbarstte op hun onderzoek naar het verband tussen schuld en groei, wil maar niet gaan liggen. De gezaghebbende columnist Wolfang Münchau van The Financial Times is de laatste in het rijtje die korte metten maakt met het idee dat hoge staatsschuld boven de 90 procent BBP zou leiden tot lage groei.  
 
“Ze hebben hun resultaten gehyped. Daarbij volgende ze de gouden regel van de tabloid-journalistiek: vereenvoudigen en dan uitvergroten”, schrijft Münchau. Ook hij constateert dat beleidsmakers en politici massaal verliefd werden op de studie. “Het onderzoek, zoals beleidsmakers het begrepen, bevat twee mythes. De eerste is het bestaan van een grens van 90 procent staatsschuld. De tweede gaat over causaliteit.” 
 
Mythes ontmaskerd
De eerste mythe is vorige week ontmaskerd door een groep wetenschappers (Herndon, Ash and Pollin) die aantoonden dat Reinhart en Rogoff statistische fouten van formaat hebben gemaakt. Zo krijgt de recessie in Nieuwe Zeeland begin jaren vijftig heel veel gewicht, terwijl een andere periode waarin het land ook een hoge schuld had maar wel flink groeide, is weggelaten – met grote invloed op de resultaten.
 
Mythe twee is de stelling dat de hoge schuld de oorzaak is van lage groei, die is door de twee economen zelf gestimuleerd. Probleem is dat er alleen (zwakke) correlatie is tussen de twee factoren, dat wil zeggen dat de causaliteit ook in de andere richting kan werken: lage groei leidt tot een hoge staatsschuld. Daar komt bij dat er ook nog eens heel andere oorzaken kunnen zijn van lage groei in een periode van hoge staatsschuld, zoals in het geval van Nieuwe Zeeland het geval lijkt te zijn. 
 
Ook in Nederland is de studie heel invloedrijk, en gebruikt als rechtvaardiging voor het terugdringen van het begrotingstekort. De belangrijkste conclusie en de scheidslijn van 90 procent staatsschuld duiken op in allerlei parlementaire stukken ter rechtvaardiging van het terugbrengen van het begrotingstekort. In Brussel is het vooral eurocommissaris Olli Rehn die graag citeert uit het Amerikaanse onderzoek.
 
“Hoe je het ook wendt of keert, er is geen structurele breuk op de grens van 90 procent”, concludeert Münchau. “En voor de beleidsdiscussie, is dat van het grootste belang."

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Redactie
Redactie
Gevolgd door 597 leden