'Bij Grexit gaat in Athene het licht uit'

Volgens Brussel gaat het licht uit in Athene als Griekenland de eurozone verlaat. Maar daar valt wel het nodige op af te dingen.

Vind u dat ook zo vreemd? Het grootste deel van de Griekse bevolking is tot de bedelstaf gebracht door het door hen gehate trojka-beleid van de afgelopen vijf jaar en toch wil het merendeel van de bevolking in de eurozone blijven. Hoe kan dat? Wel, dat zit zo: de gevestigde orde - of die nu uit Brussel komt, of uit Washington of Frankfurt - waarschuwt onophoudelijk dat 'het licht uitgaat in Athene' als Griekenland de euro verlaat. De meeste media - zeker in Nederland - bazuinen dat braaf na. Lees bijvoorbeeld onderstaande quote uit The Guardian van 13 mei jongstleden: 'It is not in the interests of either Greece or the rest of the eurozone to reinstate the drachma. An exit from the euro would lead to a run on the banks and the collapse of the Greek banking system. If Greece was shut out of international money markets, the temptation would be to meet the government deficit through printing money, leading to rapid inflation. People’s savings would be wiped out. And an effective devaluation might do little for Greece’s balance of payments anyway, except possibly through tourism. Poverty would become increasingly widespread.'

Grexit: een bankrun?

Een Grexit [vertrek van Griekenland uit de eurozone, red.] zou leiden tot een bankrun en de ineenstorting van het Griekse bankensysteem. Het land zou afgesloten worden van de internationale kapitaalmarkten en hyperinflatie zou het land als een dodelijke bliksem treffen. Al het spaargeld wat nog over is zou als sneeuw voor de zon wegsmelten en bittere armoe voor de bevolking zou resteren. Dit is de doemboodschap van de Europese elite aan de Griekse bevolking. Geen wonder dat het merendeel dan eieren voor zijn geld kiest. Maar veel beloven en weinig geven, doet de gek in vreugde leven. Die doemboodschap berust compleet op drijfzand, zoals ook MMT-econoom Bill Mitchell aantoont in een van zijn blogs. Laten we eens beginnen met die bankrun. Gesteld wordt, dat als de Griekse regering besluit de euro te dumpen in ruil voor de drachme de Grieken dan massaal hun euro's van de bank halen. Maar dat is een misconceptie. Zo'n bankrun kan eenvoudig voorkomen worden door nationalisatie van de bankensector en het bieden van een depositogarantie tot, pak 'm beet, een ton. De overheid kan dat financieren door de, in theorie onbeperkte, uitgifte van nieuwe drachmes via de centrale bank.
De ervaring met IJsland heeft geleerd dat de economie zich snel herstelt na monetaire devaluatie
Maar dan leiden de spaarders toch een enorm wisselkoers verlies?, hoor ik u vragen. Want die nieuwe drachme zal toch sterk in waarde dalen tegenover de euro? Ja, dat klopt, misschien wel tot dertig procent. Echter, ervaringen met andere landen (Argentinië, Thailand, Mexico en meer recent IJsland) hebben geleerd dat, als de crisis voorbij is, die wisselkoers zich snel herstelt, waardoor de initiële verliezen beperkt worden en soms zelfs winst opleveren. In elk geval is de claim dat een dergelijk besluit onvermijdelijk zal leiden tot een financiële ramp voor depositohouders een fabeltje. Daar komt bij dat de Griekse centrale bank in theorie alle Griekse staatsobligaties kan opkopen, mochten de internationale financiële markten de risico's te hoog vinden. Het is overigens maar de vraag of de Griekse regering wel veel nieuwe schulden zou moeten maken, zij kan een beroep doen op de bestaande mogelijkheden. Mitchell formuleert dit als volgt (zie ook hier): 'And, of course, such a government would not have to issue any debt at all. So it could fund domestic expenditure include a national Job Guarantee and infrastructure revitalisation to the limit of the available real resources. No one would surely suggest that there are no idle labour resources that could be brought back into productive use via appropriately targetted job creation policies.'

Zimbabwaanse toestanden

Dan het hyperinflatie-argument. Het idee is dat bij de omwisseling van de euro naar de drachme er grote overheidstekorten en dus een torenhoge, onvermijdbare en onbeheersbare inflatie zou ontstaan. Althans volgens de mainstream economen en de hen na-papagaaiende financiële pers. Maar als we naar de feiten kijken, dan hebben de enorme stimulatiepakketten van de centrale banken - zowel in de VS als in Japan, als in de eurozone - niet bepaald tot een torenhoge inflatie geleid. Integendeel, de trend is eerder deflatoir te noemen en de voorspelde inflatie is uitgebleven. De rente is niet gestegen, de markten blijven obligaties kopen - ook Japanse - en de overheden slagen er nog altijd in om in hun financieringsbehoefte te voorzien. Ondanks oplopende overheidstekorten en afnemende centrale bank reserves bleef die verwachte inflatie uit. Geen 'Zimbabwaanse' toestanden!
Het is een misvatting dat QE leidt tot (hyper)inflatie
Die misconceptie komt voort uit de gedachte dat als de centrale banken de geldkraan openzetten, dit per definitie leidt tot (hyper-)inflatie. Dat is echter niet noodzakelijk. Allereerst niet omdat producenten - teneinde marktaandeel te behouden - eerder hun productie zullen aanpassen aan de veranderde marktomstandigheden, dan direct naar het (inflatoire) prijswapen te zullen grijpen. Hetzelfde kan in feite gezegd worden over de uitgifte van staatsobligaties om overheidstekorten te dekken. Dat geld verdwijnt weliswaar richting private sector, maar het enige gevolg daarvan is, is dat de samenstelling van de portefeuille van beleggers verandert. Het huidige ECB-opkoop programma is een duidelijk voorbeeld hiervan.

Boerenbedrog

Er is geen enkele reden om aan te nemen dat de euro 'onomkeerbaar' is en dat 'het licht uitgaat' als dat gebeurt. Dat is boerenbedrog. Bangmakerij. Sterker nog, een terugkeer naar de drachme zou de economische groei in Griekenland onmiddellijk aanjagen. Er zal meer worden geconsumeerd en meer worden geproduceerd. De Griekse export zou een boost krijgen.
'It is a lie to claim otherwise'
En, zoals Mitchell schrijft in zijn blog: 'It is a lie to claim otherwise.' Een ander argument dat de Europese elite aanvoert tegen de herinvoering van de drachme is, dat het een 'besmettingsgevaar' oplevert voor de andere eurozone landen. Die zouden dan mogelijk ook willen terugkeren naar hun nationale munten. De financiële markten zouden dan gaan speculeren welk land 'het volgende kleine negertje' is dat omvalt. De waarheid is, dat de Europese elite doodsbenauwd is dat het in Griekenland algauw veel beter gaat. Want dat zou betekenen dat hun heilige europroject tot mislukken gedoemd is. In de woorden van Mitchell: 'The elites are desperate for Greece to remain in the Euro because it can never become a demonstration case of how bad the common union actually is. While it stays in the monetary union, it can be blamed for profligacy and the workers can be accused of being lazy or overindulgent, especially when spurious comparisons are put out with Germany. But once Greece leaves the Eurozone, then it will become obvious to all that the austerity lie is a lie. Greece would grow quite quickly from day one and demonstrate, just as Argentina did, the capacity of ones own currency.' Hét probleem van de eurozone-economieën is en blijft hun hoge invariabiliteit: de verschillen in economische concurrentiekracht. Al die 19 verschillende landen onderwerpen aan één rente werkt contra-productief en houdt de ellende in stand. Om een idee te geven: de invariabiliteit van de 19 eurozonelanden bedraagt 41,6 procent, die van de 50 staten van de VS 18,6 procent. De feiten zijn dat na ruim vijf jaar 'eurocrississen' het Griekse BBP met ruim een kwart is gedaald en de staatsschuld - uitgedrukt als percentage van dat BBP - richting twee honderd procent gaat. Eén op de vier Grieken is werkloos, van de jeugd tot 25 jaar zelfs ruim méér dan de helft. Een groot deel van de bevolking - waaronder kinderen - heeft geen toegang tot basale medische zorg en het aantal zelfmoorden bereikt recordhoogten. Wie dan nog durft volhouden dat 'de Europese aanpak' werkt, heeft een dikke betonnen plaat voor zijn kop.   Lees meer over Griekenland en de EU in het Griekenland in Europa dossier van Follow The Money

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Jean Wanningen

Gevolgd door 232 leden

Jean Wanningen (Weert, 1957) is een veelkleurige persoonlijkheid. Ging na ‘verkeerde’ studies bij een gerenommeerde investmen...

Volg Jean Wanningen
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren
Dit artikel zit in het dossier

Griekenland in Europa

Gevolgd door 285 leden

Wat moeten wij - Europa, Nederland - toch met Griekenland? Die vraag komt terug met de regelmaat der seizoenen. Dezelfde vrag...

Volg dossier