Brussel briest, dreigt en droomt voort

    Brussel eist steeds meer macht op, stelt Jan Bennink. Vooral de recente dreigende taal van EU-bonzen Schulz en Barroso werpt bij hem de vraag op hoe lang Nederland nog baas in eigen huis is.

    Zover ik me kan herinneren ben ik nooit bang geweest voor de overheid.

     

    Toen ik als puber met veiligheidsspelden door mijn oren stond te schreeuwen tegen de Taptoe, was ik niet op mijn hoede. Al stikte het er van de KMA militairen. Toen ik optrad in een keihard punkbandje, de P.A. Splashing Tovs, was ik niet bang voor de politie. En toen ik protesteerde tegen kernwapentuig, durfde ik rustig voorop te lopen in de stoet. De stillen? Die lachten we in hun cameralens uit om hun bromsnorren en lange jassen. Het was 1980 of daaromtrent.

     

    Ook op Geenstijl, waar ik sinds 2003 op 'reaguur', op DeJaap of bij De Volkskrant heb ik nooit het gevoel gehad, dat ik op mijn tellen moest passen. En m'n 97 duizend tweets heb ik de ether in geslingerd zonder me al te druk te maken over de gevolgen.

     

    Censuur
    Zelfs toen ik erachter kwam dat wij het meest afgetapte volk ter wereld zijn, heb ik geen nacht minder geslapen. In Nederland hebben we artikel 7 van de grondwet. Vrijheid van drukpers, dus van meningsuiting. En censuur is zelfs bij wet verboden.

     

    In Nederland mag je zeggen en schrijven wat je wilt. Tenminste, ik koester die illusie. Je mag demonstreren en proclameren, liedjes en films maken tot je een ons weegt. Zolang je niet dreigt of lastert. En met beledigen loopt het meestal wel los, tenminste als je Beatrix maar met rust laat.

     

    Toch aarzelen mijn vingers de laatste tijd vaker boven mijn toetsenbord. Hoe lang is Nederland nog baas over over haar eigen burgers?

     

    Dreigender taal
    De macht van de 'new great dictators' in Brussel groeit. En ze krijgen een steeds grotere mond waar steeds dreigender taal uit komt.

     

    Neem de voorzitter van het Europees Parlement, Martin Schulz. Hij veroordeelde op dreigende toon het sneue filmpje 'Innocence of Muslims' en de verspreiding daarvan. Geflankeerd door twee heren uit fijnzinnige landen waar overspelige prinsesjes nog onthoofd worden op een stoffig plein. En toen één van die heren, Khalid bin Hilal Al Mawali uit Oman begon te oreren over het uitroeien van blasfemische uitingen, hield Schulz lafjes zijn mond. 'Uitroeien betekent ausradieren, Herr Schulz.'

     

     

    EU-parlementsvoorzitter Schulz reageert op de gewraakte film 'Innocence of Muslims'
     

     

    Goldman Sachs-zetbaas Monti

    Maar ook Lady Ashton, de 'minister van Buitenlandse Zaken' van de EU liet zich niet onbetuigd.  'While fully recognizing freedom of expression, we believe in the importance of respecting all prophets, regardless of which religion they belong to.' Met andere woorden, vrijheid van meningsuiting is mooi, maar zeg niks dat religieuzen kwetst. Een flinke mening voor iemand die nog geen vinger uitstak voor de kinderen in Homs, Syrië.

     

    Ook Monti, door de EU geparachuteerde Goldman Sachs zetbaas van Italië, deed een week eerder zijn uiterste best om de vrijheid van meningsuiting ter discussie te stellen.  Samen met Van Rompuy sprak hij zijn angst uit voor het 'Anti EU Populisme'. Lees 'het uiten van EU kritische meningen'.

     

    Sterker nog, de heren gaan voor deze problematiek zo snel mogelijk een speciale conferentie optuigen in Rome. Ongehinderd door enige weerstand van het parlement, behalve uiteraard van Nigel Farage, die voor het geven van zijn mening onlangs tegen een boete van 3000 euro opliep. Ook een veeg teken.

     

    Waanzinnige federale plannen Barroso
    Ik ben benieuwd of de nieuwe keizers in Rome ook gaan bespreken hoe met Anti-EU-populisten moet worden omgegaan. Moeten negatieve EU-elementen niet eens in kaart worden gebracht? Geregistreerd worden? Moeten ze niet herkenbaar zijn? Is een Berufsverbot en een goed idee? En is dit niet het moment om haast te maken met de oprichting van de Europese Geheime Dienst?

     

    Als de waanzinnige federale plannen van Barroso, uitgesproken in zijn State of the Union, werkelijkheid gaan worden, ben ik bang dat anti-EU-populisten daar niet zo in passen. En dat lieden zoals ik, die filmpjes maken, verhaaltjes schrijven, grapjes maken of liedjes zingen, ineens heel wat te vrezen hebben van de grijze muizen in Brussel, met hun newspeak en hun vers verworven macht.

     

    De volgende vraag dringt zich aan mij op. Is er iets engers dan bureaucraten met een droom?

     

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Bennink

    Volg Jan Bennink
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren