Bummer Obama

    President Barack Obama staat onder druk. Zijn prestaties vallen volgens sommigen tegen. FTM-Columnist Jacob Gelt Dekker meent dat Obama juist weinig valt te verwijten.

    El negrito de Washington, het nikkertje van Washington, zoals heel Zuid Amerika de President van de Verenigde Staten aanduidt in navolging van Hugo Chavez, de President van Venezuela, heeft nu de laagste Job Approval Rating (46,2%) sinds zijn aantreden.
     
    Achttien maanden geleden onthaalde Europa de nieuwe president nog met een Nobelprijs, voor hij ook maar iets gepresteerd had. De verwachtingen waren onmenselijk hoog.  Stomme verbazing, onbegrip en ongeloof domineren nu over Obama’s onvermogen. Hoe was het mogelijk dat de kampioen van Verandering zo weinig of niets presteerde in een wereld waarin alles op z’n kop staat en ingrijpen zo nodig is?
     
    De publiciteitsmachine van Barack Obama ontkent die aantijgingen in alle toonaarden De nationale ziektekostenverzekering zou de President grootste wapenfeit zijn. Dan waren er ook nog de financiële stimulansen van US $ 787 miljard, opvoering van de oorlogsinspanning in Afghanistan, Sotomayors aanstelling als opperrechter, en hervormingen van  creditcardreguleringen.
     
    Helaas was Obama’s Hans Brinker-vinger veel te magertjes om het gat in de bodem van de Golf van Mexico te dichten. De hele wereld keek met ontsteltenis hoe vanaf 20 april miljoenen liters olie, bijna drie maanden lang het fragiele bio-evenwicht in de Golf verpestte.
     
    Barack liet tijdens een townhall meeting een schoolkind ook nog even weten dat hij geen econoom was, maar een jurist, en het moeilijk vond om te begrijpen hoe de problemen in de economie in elkaar staken. Evenals de meeste Amerikaanse schoolkinderen begrijpt de rest van de wereld ook nauwelijks hoe de Amerikaanse democratie functioneert.
     
    De Federale Staat van de Verenigde Staten van Amerika bestaat uit vijftig staten, met vijftig grondwetten, vijftig parlementen, begrotingen en  kabinetten, vol dikdoenerige ministers, die allemaal hun zegje doen. Wel beschouwd is het een waar wonder dat er vanuit Washington DC toch nog iets bijgestuurd kan worden. Maar het kan nooit meer zijn dan een paar federale zaken die alleen Washington DC zijn voorbehouden, zoals buitenlandse politiek, nationale veiligheid,  oorlogen enz..
     
    Daar komt nog bij dat van de nationale schuld van Washington van ongeveer 13,6 triljoen, voor ruim 7 triljoen in handen is van die individuele staten. Ook daar geldt , "wie betaalt  bepaalt."   
    Om die individuele macht van iedere staat wat in te dammen, is de Federale bank opgesplitst in twaalf regionale ( Federale ) banken. Zo heeft een conservatieve havik als econoom Charles Plosser, president van de Federale Bank van Philadelphia, een disporportionele zware stem in financiële beslissingen van het hele rijk, waar zelfs Ben Shalom Bernanke Chairman van het Federal Reserve System, onmogelijk omheen kan, laat staan een zwakke politicus-president als Barack Obama.
     
    De macht van Amerika ligt dus niet in Washington DC, zoals de meesten wellicht mogen denken onder invloed van de pers, maar ergens verspreid over een immens groot land. De televisie kabelnetwerken voorzien de burger van dagelijks lokaal nieuws en een paar impressies over de rest van de wereld. De kennis van die lokale programma’s over wereldpolitiek en -economie wordt meestal ontleend aan CNN of MSNBC en blinkt uit in gebrek aan kennis, begrip en inzicht.  
     
    President Barack Obama  heeft dus te doen met een zeer moeizaam systeem, dat functioneert volgens de kennis en vaardigheden van de minst geïnformeerde. Het systeem is een bummer, niet de president.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren