Conservatisme in onderwijs? NEIN!

    Roep om herinvoering van ouderwetse tucht op scholen zal economie schaden, meent Jacob Gelt Dekker

    Preekstoelonderwijzers met een ijzeren discipline en 19e-eeuwse tuchtpraktijken, die bibberende pupilletjes drillen in de rechte leer, mogen dan tijdelijk verdwenen zijn van het rijksonderwijs toneel, de noodkreet tot hun herinvoering groeit dagelijks luider vanuit de stinkende beerput van Hollandse megascholen. Onderwijsvernieuwing zou als een gruwel uitpakken, meent het Parlementair Onderzoek Onderwijs Vernieuwing (POOV). Tunnelvisie, politiek idealisme en Oost-Indische doofheid voor de noodroep van ouders, leraren, en  leerlingen in de onderwijspolder onderdrukken iedere vernieuwing. Nederlands onderwijs zou in vorm terug moeten naar vroeger.  
     
    Hoofdprijs
    Jaar na jaar geven onduidelijke statistieken weer hoe onderwijsresultaten steeds maar verslechteren ondanks heroïsche miljardenkostende reorganisaties. Als je de cijfers gelooft, zou de arme student van vandaag nog nauwelijks het niveau van een leerling van de Spinazie-academie van veertig jaar geleden halen. Grote ophef wordt daarbij gemaakt over het grote aantal functioneel analfabeten dat zich aan de universiteiten voor hogere opleidingen melden. Officieel heeft Nederland anderhalf miljoen volwassenen of 13 procent van de volwassen bevolking, die moeite hebben met lezen, schrijven. Het zijn de zogenaamde, laaggeletterden die in alle lagen van de bevolking voorkomen. Het is niet duidelijk of laaggeletterdheid een te behandelen ziekte is of een gebrek aan opleiding, volgens de experts.
    Scharen jonge allochtone, aspirant intellectuelen, die, moedercultuur getrouw, uiterst krampachtig zijn opgegroeid met Papiamento, Turks of Marokkaans moeten nu de hoofdprijs betalen en hun achterstand in Engels en Nederlands alsnog inhalen. Hollandse kinderen zouden het er niet veel beter afbrengen. Het aantal studenten, dat ter nauwer nood slecht hun naam kunnen spellen is zo groot dat aan alle universiteiten een ruime keuze opfriscursussen, lezen en schrijven, wordt aangeboden.
     
    Ratatouille
    Maar helaas, ondanks de vele bijspijkerklassen, kunnen zelfs afgestudeerden zich nauwelijks naar behoren uitdrukken. Naast de moedertaal van de zeer verschillende studenten heeft men op scholen naar keuze een verplichte instructietaal ingevoerd en een ratatouille van continentaal en internet Engels. Het voornaamste doel zou zijn dat de ander begrijpt wat de spreker tracht te zeggen. De Babylonische verwarring neemt alleen maar toe wanneer ook nog eens blijkt dat de meeste sprekers zelf niet precies weten wat zij willen zeggen, immers de doelstellingen van onderwijs zijn voor het onderwijzend personeel al zeer versluierd, laat staan voor de leerlingen.
    Schrijven zonder spel- of grammaticafouten, het formuleren, in welke taal dan ook, van gedachtegoed is, ondenkbaar, zo wordt gesteld. Bovendien, wie zou nu echt nog weten hoe het moet? Het Groene Boekje, de officiële spelling van 2005, pakte immers uit als niets dan een kluchtig stukje Hollandse cultuurhistorie.
     
    Houzee NSB'ers
    Dat de behoefte aan lezen en schrijven in essentie totaal zijn veranderd, vooral door het internet, de mobile telefoon, SMS en Blackberrie is bij politici nog steeds niet aan bod gekomen. De krakende ambtelijke en politieke molen draait wel haast nog langzamer dan die van hen die onderwijsvraag en opleidingsaanbod op elkaar moeten afstemmen. Terwijl de jeugd zich totaal overgeeft aan een dagelijkse barrage SMS berichtjes, die naar het zich laat aanzien meer maatschappelijke vorming geven dan formeel onderwijs, concludeert de POOV dat “ de hersenen van de Nederlandse puber, niet klaar zijn voor enige vorm van zelfonderwijs.” De roep tot strenge Spartaanse onderwijsmethodes, zoals die ook uit de kelen van Houzee NSB’ers galmden in de jaren ‘30, klinkt weer onmiskenbaar door. Onmacht, tunnelvisie, gebrek aan creativiteit en wanhoop doen bij leidinggevenden de roep tot terugkeer naar het verleden herleven. Het is juist dat soort investering in verouderd barbaars conservatisme, die de Nederlandse economie zich onmogelijk kan permitteren.
    Het is te hopen dat de macht van de snel oprukkende informatietechnologie en samenleving de dinosaurussen van Nederlands onderwijs snel onder de voet zullen lopen
     

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren