Curaçao, Hemels paradijs of achtertuin van Chávez?

    De Nederlandse politiek heeft het paradijselijke Curaçao laten ontaarden in een corrupte beerput, meent Jacob Gelt Dekker. De vraag is niet of, maar wanneer de schoft Chávez zich erover zal ontfermen.

    'Behalve het Koninkrijk der Nederlanden is er ook het Koninkrijk van God,' preekte Jan Peter Balkenende afgelopen vrijdag als een vurige evangelist tijdens een vergadering van vergane macht en glorie van voormalige minister-presidenten op Curaçao. Emily de Jongh Elhage, gewezen minister-president van de vroegere Nederlandse Antillen, echode  JPB na met, 'na de hemel is Curacao het Paradijs'. 
     
    Deze publieke demonstratie van christelijk vroomheid en heiligheid van de weggestemde leiders stak schril af tegen de resultaten van hun mislukte politieke inspanningen. Immers, de armen en behoeftigen binnen het Koninkrijk liet normen-en-waarden-Jan Peter juist tijdens zijn regeringsjaren genadeloos verrekken. En Emily gaat ongetwijfeld de geschiedenis in als een van de meest hooghartige en verwaande bestuurders van de gewezen deelstaat. Zij zorgde ervoor dat de staatkundige hervormig van de Antillen plaatsvond, waarbinnen alleen de al tientallen jaren falende ambtenaren en politici ruimschoots opnieuw bedeeld werden met vorstelijke pensioenen. De krimpende economie waar het volk haar dagelijkse brood verdient, zat in de wacthkamer en werd met lege handen naar huis gestuurd. Het inkomen voor de allerarmsten bleef zo laag dat zelfs een student in Holland er geen week van zou kunnen leven, laat staan een heel gezin op de peperdure eilanden een hele maand. De leerplichtwet op St. Maarten kon wederom niet worden ingevoerd, waardoor alweer kinderen van de armen van alle onderwijs bleven uitgesloten.
     
    Moorden
    Samen bouwden de minister-presidenten in de west een Koninkrijks Caribische vesting van ongenaakbare, en vaak zeer trage en corrupte ambtenaren, gestoeld op een samenleving vol nepotisme, cronyisme en cliëntelisme, en beheersd door een gesloten elite van monopolisten. Blijkbaar wensten de leiders in hun ivoren torens geen kennis te nemen van die normen en waarden die regeerden in hun paradijselijk, goddelijk koninkrijk.
     
    In het buurland Venezuela, nog geen honderd kilometer verderop, kwam vorige week aan het licht dat in 2009 tenminste 13,985 moorden gepleegd werden, plus nog eens 2,685 doden door politie geweld en 4.200 lijken die om onduidelijke redenen ergens werden aangetroffen. De schatting van 20,000 slachtoffers door misdaad en politieke moord is, volgens de Venezolaanse mensenrechtenorganisatie Provea, wel heel erg laag. Zij menen dat het drie- of viervoudige, 60-80.000 per jaar, dichter bij de waarheid komt. Vanuit Europese normen gerekend zou men in Venezuela met een bevolking van 28 miljoen hoogstens 800-1200 slachtoffers per jaar verwachten.  
     
    Een zeer ervaren Nederlandse  waarnemer rapporteerde enkele weken geleden, het volgende: 'Het is Hugo Chávez en zijn trawanten gelukt Venezuela binnen vijf jaar te transformeren in een land, waar  mensen niet meer lachen en als verraden honden contracoeur achter Chávez aan lopen  om toch maar iets gedaan te krijgen. Als je niet op Chávez stemt dan krijg je niks en heb je honger. Er zijn minstens 200,000  moorden gepleegd de afgelopen drie tot vier jaar, door geuniformeerde troepen. Hola, qué tal?!'
     
    Liberale Tukker
    Onze minister-presidenten van het Koninkrijk met hun goddelijke normen en waarden waren geheel en tot in detail op de hoogte van het vloeiende bloed door misdaad en vooral fascistisch Bolivariaans revolutionair geweld, maar ze keken steevast de andere kant uit. De eerste ministers verklaarden met uitgestreken gezichten dat goede vriendschapsbanden met het buurland Venezuela van het allergrootste belang waren voor de stabiliteit en welvaart van het Koninkrijk.
     
    Henk Kamp, voormalig minister van Defensie, werd eens, na zeer alarmerende dringende berichten op verkenning uitgestuurd en bracht in 2006 een officieel bezoek aan Chávez' Venezuela. Bij terugkeer meldde hij geen lijken of moordpartijen te hebben waargenomen. Zijn diplomatiek bezoek  herinnerde mij aan een dergelijke dwaze visite van het Deense Rode Kruis aan het propaganda straatje van concentratiekamp Theresiënstadt, in 1944.
     
    De liberale tukker werd rijk beloond voor zijn goede tijdingen met een betaalde drie jaarlange vakantie op de BES-eilanden, waar hij, op het niveau van een soort Commissaris van de Koningin, staatshoofdje mocht spelen voor nog geen 20.000 inwoners. Boodschappers met slechte tijdingen uit Venezuela bleef hij al die tijd zorgvuldig uit de buurt.
     
    En daar bleef het bij voor onze lafhartige en zo vreselijk christelijke Koninkrijks minister-presidenten. De normen en waarden van de voormalige bewindslieden bleven holle frasen, die uit kwakende meesmuilende monden in uitgestreken dominee's gezichten omhoog pruttelden.
     
    Slachtpartij
    Chávez’ slachtpartij ging onverstoorbaar door zonder een enkel woord van protest uit de Koninklijke buureilanden; gerechtvaardigde offers op het altaar van de Bolivariaanse socialistische revolutie, zal de Balkenende kliek wel gedacht hebben.
     
    De Venezolaanse President laat bijna wekelijks wel ergens in de media horen, dat het hoog tijd wordt voor zijn land, het ware en enige moederland van alle Caribische eilanden tot aan Cuba, om de door Nederland gekolonialiseerde Ante Islas, de Antillen, weer onder haar soevereine hoede te nemen. Dat de eilanden Nederlands werden vanaf 1632 en Venezuela pas een autonoom land na 1830 is een weerbarstig historisch feit, waar de revolutionaire leider geen boodschap aan heeft.
     
    Wanneer op de eilanden het bloed van Chávez’ offeranden gaat vloeien, kunnen bewoners zich in ieder geval al verheugen op een christelijke begrafenis in het hemelse paradijs op Curaçao, dat tegen die tijd als Chávez' Achtertuin van Eden dienst zal doen.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren