De 7 verhalen die u dit weekend moet lezen

    Vakantie-leesvoer: Kim Dotcom Schmitz, de 1 procent, de internet-generatie en de verwoestende garnaal. Plus: hoe de Volcker-rule verziekt werd.

    Geld: waarom we het niet langer nodig hebben

    In het onlangs verschenen boek The End of Money van David Wolman (Wired, Forbes, Newsweek e.a.) wordt de vraag gesteld waarom geld eigenlijk nog bestaat. Net als het elkaar de handen schudden is geld in essentie niets anders dan een conventie, een spel, een sociaal contract. Let wel: met geld wordt hier cash bedoeld, de tastbare representant van waarde. Wolman haat cash. Het is onhandig, niet te verzekeren, vies en vooral duur. Hij wijst op een studie waaruit zou blijken dat alleen al met de overstap naar electronisch geld het BBP met een procent zou  toenemen. En wat dan als de stroom op een dag uitvalt? Of door elektromagnetische straling een computer wordt geveld? Ook daarop heeft Wolman een antwoord, want iets vergelijkbaars is in de jaren zestig in Ierland gebeurd tijdens een bankstaking. Mensen begonnen onmiddellijk met het zelf maken van IOU's. Aanstekelijk idee. 

    Bron: Slate

     

    Kim Dotcom Schmitz: the man you love to hate

    Is het een sluwe oplichter, een briljante gek of een zondebok? Of is het gewoon een dikke Duitser met een perverse moraal? Portret van de megadikke, megarijke Megauploader die een leven leidt waar anderen alleen van dromen.
     
     
    Wie zijn eigenlijk die '1 procent'?
    Ze doen het met elkaar, werken in de financiële industrie en bemoeien zich steeds meer met politiek. Mitt Romney is het symbool van de nieuwe klasse van superrijken in Amerika. Hij is niet de eerste rijke Amerikaanse presidentkandidaat. Er waren er die rijk zijn geworden met ketchup, olie, bier en uitgeven. Romney is wel de eerste kandidaat die zijn €200 miljoen verdiende in the world of high-octane finance
     
    The Economist schetst hoe die 1 procent waar de Occupy-beweging het steeds over heeft er uit ziet, wat ze doen, hoe ze denken, wat ze stemmen. 
     
     
     
    Wij, de Internet-kinderen
    De jongste generatie heeft helemaal niets met traditionele zakelijke modellen, hiërarchie en overheid. Internet heeft oude gewoontes en instituties obsoleet gemaakt. De analoge generaties hebben dat nog niet door, maar de digitale voelen haarfijn aan wat er niet meer klopt. Voor hen is internet ook niet een virtuele wereld, technologie, een 'plaats' of iets waar je 'surft'. Het was er gewoon altijd en maakt simpelweg deel uit van de alledaagse werkelijkheid. 
     
    Wat betekent dit voor zaken als werken, democratie en traditionele zakelijke modellen? Inkijkje in het denken van de generatie die nu de werkvloer betreedt. Handig om te weten. 
     
     
     
    Hoe de banken-lobby de Volcker-rule om zeep helpt
    De richtlijn van Obama-adviseur en de voormalige FED-voorzitter Paul Volcker is simpel: banken die staatssteun ontvangen mogen niet voor eigen rekening handelen. Helder. Punt. Tot de bank-lobby zich ermee begon te bemoeien. Nu is de regel uitgegroeid tot een document van 530 pagina's vol met vaagheden. Hoe lukte de lobby dat? Wijze les: wil je een wet saboteren? Zorg dat hij dik wordt.
     
     
    Journalisten snappen nog steeds niks van Silicon Valley
    Het is Eastcoast vs Westcoast, de media-elite van New York en Silicon Valley. Jounrnalisten vs bloggers. Never the twain shall meet. Hoe kan het dat bloggers achter een café latte in Starbucks nieuws weten te maken? Welke belangen hebben ze eigenlijk? Zijn bloggers niet gewoon zakenmannetjes? De belangen zijn inderdaad soms met elkaar verweven. Maar uiiteindelijk blijkt The Valley net zo'n ouderwets roddelcircuit als Washington of Wall Street. Ook daar is sprake van innige vestrengeling tussen object en subject. 
     350
     
    Garnaal funest voor klimaat
    Huh?! Ja, ook deze vis wordt duur betaald. De CO2-uitstoot van een in Azië gekweekte garnaal blijkt namelijk 10 keer hoger dan de uitstoot van rundvlees waarvoor een Braziliaans oerwoud is gekapt. De footprint van een garnaal is vele malen groter dan die van een hamburger. Alleen de VS importeert al 1,2 miljard pound per jaar. Die goedkope diepvries garnaal, die ook hier in de winkels ligt, is dus niet alleen voedsel vol met pesticide, antibiotica en allerlei bacteriën en virussen, maar ook een ramp voor het milieu. 
     

    Dit artikel krijg je cadeau van Follow the Money.

    Diepgravende onderzoeksjournalistiek kost tijd en geld. Steun ons en

    word lid