Fotograaf Leo de Deugd is al jaren verwikkeld in een hevige juridische strijd met Sapph-oprichter Rob Heilbron. “Heilbron is een notoire auteursrechtelijke kleptomaan en plagiaatpleger”.

De Rotterdamse fotograaf Leo de Deugd voert al jaren een juridische strijd tegen Rob Heilbron de ondernemer achter lingeriemerkt Sapph. De kwestie leidde vorige maand tot de journalistieke aftocht van Telegraaf sterverslaggever Martijn Koolhoven, een goede vriend van Heilbron. De Telegraaf publiceerde in 2010 een grotendeels verzonnen artikel van Koolhoven die De Deugd, zijn vrouw en dochter in grote problemen bracht. De problemen van De Deugd met Rob Heilbron stammen al sinds de zomer van 2007. Voor het eerste vertellen Leo de Deugd en zijn vrouw Henriette over de oorsprong van hun onenigheid met de flamboyante 65-plusser die van vrouwen het liefst “lustobjecten” maakt.

De affiliatie tussen De Deugd en Heilbron nam begin januari 2007 een aanvang. Een enthousiast bericht van de toen nog aanstaande lingerie-entrepreneur Heilbron belandde in de inbox van de fotograaf.
“Hij had ergens een kalender van mij gezien met daarin een twaalftal grote foto’s van grotendeels ontkleedde vrouwen”, vertelt Leo de Deugd. “Het waren die foto’s die bij hem iets los hadden gemaakt. Mijn werk zou je kunnen omschrijven als fetish light en ik meen dat ik een duidelijke en herkenbare signatuur heb. Heilbron zag dat ook en precies om die reden wilde hij mij aan Sapph koppelen”.

Henriette, de vrouw van Leo de Deugd haalt het eerste emailtje van Heilbron er nog eens bij en leest voor: “‘Ik vind je stijl echt super. Nu is het wel zo dat wij een commercieel product zijn dus niet zo extreem als op jouw kalender kunnen exposeren, maar de sfeer van jouw foto’s is Top en wij vroegen ons af of we met jou kunnen werken’. Hij was wild enthousiast over Leo’s werk dat hij later, door rancune en wraak gedreven, in de donkerste uithoeken van de SM plaatste.”

 
Wat vonden jullie aanvankelijk van Heilbron?
Zij: “Een schatje, een charmeur. Hij was heel aardig en zeer lovend over het werk van Leo. We lieten hem het bewuste fotoboek van Leo zien dat eind 2005 uit was gekomen. Hij vond het sexy, prikkelend en van zeer hoge kwaliteit. Hij wilde ontzettend graag met hem in zee en deed vreselijk zijn best.”
Hij: “Ik vond Rob een zeer enthousiaste man en ik vond hem al snel leuk. Het is natuurlijk ook strelend als iemand zo door je werk wordt gegrepen. Hij wilde zijn lingeriemerk koppelen aan mijn stijl van fotograferen en zo is het ook gegaan. Hij vroeg ons of we qua prijs water bij de wijn konden doen omdat hij zijn bedrijf nog bezig was op te zetten en er eigenlijk nog helemaal niets was, het merk bestond alleen nog maar op papier. We hebben daar in toegestemd en goede afspraken gemaakt over hoe vaak en hoe hij het werk mocht gebruiken en over mijn artistieke vrijheid. Ik wilde geen concessies doen aan mijn stijl.”

Waneer begon de relatie met Rob Heilbron te schuren?
Henriette: “Dat gebeurde al na enkele maanden, in april 2007. We zaten in Londen om ons boek te promoten. Precies in dat weekeinde kwam hij met een campagne met een foto van ons, als test. Om te kijken of het aansloeg. Hij had nog helemaal geen product. Toen we na terugkomst van Schiphol naar huis reden, zagen we hij het Prins Clausplein een enorme bill board van Sapph met die foto van Leo. Dat hadden we niet afgesproken, maar goed, alles zou volgens Rob goed komen. Tot grote vreugde van Rob ontstond er heel snel commotie over die foto. Feministen werden boos en plakten delen van de foto af met leuzen als ‘Porno’. Rob vond het fantastisch dat er een rel ontstond en dat alle kranten erover schreven. Maar in een interview met Dagblad De Pers ging hij volgens ons veel te ver. ‘Vrouwen zijn voor de sex en niet voor een goed gesprek’, zei hij daarin.”
Leo: “Dat is nou bepaald niet waar wij voor staan, integendeel. Mijn stijl van fotograferen lokte reacties uit, prima, maar hij ging er volledig mee aan de haal. Het was de bedoeling dat het merk en de fotograaf een symbiotische relatie aangingen, zoals ooit Oliviero Toscani dat ooit met Benetton had. Maar als het merk ermee op de loop gaat, dan mismaakt dat ook de fotograaf.”
Henriette: “We maakten dat ook aan Rob duidelijk. Hij reageerde al snel door te zeggen dat de journaliste in kwestie – Jonanneke van den Berge – die citaten uit haar duim had gezogen en dat hij ervoor had gezorgd dat zijn goede vriend Marcel Boekhoorn (de eigenaar van De Pers ES) haar op het matje had geroepen en een lager baantje had bezorgd”.

 

De eerste Sapph rel: feministen beplakken abri's van het lingeriemerk in wording


Verzachtte dat de pijn?
Henriette: “Nee, maar hij liet er wel mee blijken dat hij een vergissing had begaan. Een paar maanden later is het echter weer raak. Voor een feest op het Scheveningse strand bleek dat hij zonder enige overleg zo ruig in het fotomateriaal had gesneden en geen naamsvermelding had gedaan dat hij de ene na de andere auteursrechtelijke overtreding had begaan. Toen escaleerde het, we wilden ermee stoppen en Rob kondigde onmiddellijk een betalingsstop af. De relatie lag aan scherven, maar in augustus wist hij ons toch weer om te praten. Hij gooide zijn charmes in de strijd en bood zijn excuses aan. Dat is hem wel toevertrouwd. Hij wilde de tijd hebben om met een nieuw, redelijk voorstel te komen. Pas in oktober kwam hij met een nieuw contract aan en daarin veegde hij alle afspraken weer van tafel. Hij wilde ons nauwelijks meer iets betalen en alles moest uitsluitend op zijn voorwaarden plaatsvinden. ‘Ik koop alles voor een schijtprijs in, waarom zou ik er meer voor betalen?’, zou hij later in de rechtbank zeggen”.
Leo: “Daar gingen we natuurlijk niet mee akkoord”.
Henriette: “Maar hij trok zich nergens wat van aan en bleef het werk van Leo op grote schaal gebruiken en publiceren. Hij liet ook een agenda maken die overduidelijk op het bewuste fotoboek van Leo was gebaseerd. We zijn hem toen gaan aanschrijven, maar ook daar haalde hij zijn schouders over op. Uiteindelijk stapten we in de zomer van 2008 naar de rechter. We winnen het kort geding en komen na een paar maanden in gesprek met de partner van Heilbron die laat blijken te willen schikken”

Lukte dat?
Henriette: “Niet echt, het overleg valt stil als ze geen openingsbod willen doen. Toen besloten we in augustus 2009 om bij Sapph, de huisbankier van Sapph en enkele grote afnemers beslag te laten leggen, voor een bedrag van 2 miljoen euro. Sapph begon onmiddellijk een kort geding om de beslagen op te heffen maar dat verloren ze. We probeerden nog een schikking overeen te komen met de partner van Heilbron, maar Rob ging daar persoonlijk voor liggen. We zijn daarna op aangeven van de rechter een zeer coulante schikking overeen gekomen, zodat het bedrijf verder kon draaien”.

De coulante houding werd vervolgens anders geïnterpreteerd?

Leo: “Zo zou je het kunnen zeggen. Een paar weken voor kerst liet hij bij ons op alles – zowel zakelijk als privé - beslag leggen. Ook op de bezittingen van Henriette en mijn dochter Charlotte. De deurwaarder had zich toegang verschaft tot de studio - de sloten waren er uit geboord - en hij had dus ook op al mijn fotoapparatuur beslag laten leggen. De rechter zou later oordelen dat er onterecht beslag was gelegd, maar mijn werk lag wel een paar weken helemaal plat”.

En begin april 2010 publiceert de Telegraaf een artikel van journalist Martijn Koolhoven met de kop “Eng en verschrikkelijk”.
Henriette: “Kort voordat Koolhoven met zijn verzonnen verhaal aan kwam zetten, stond er nog een kort geding op de rol tussen Sapph en ons. We hadden nog dwangsommen open staan uit 2008 en hadden die opgeëist. We wisten alleen niet dat die verbeurde dwangsommen door een eigen fout waren verjaard. We trokken onze eis in en het kort geding vond niet plaats. Enkele dagen later kwam de Telegraaf met het bewuste artikel”.
Leo: “Het nu dus vast dat Koolhoven op aangeven van zijn vriend Heilbron werk van ons heeft gemaakt. Op het moment van publicatie hebben dan al ruim drie jaar een conflict met Sapph, maar Koolhoven schrijft daar geen woord over. Hij moet zich als Telegraafjournalist onaantastbaar hebben gewaand. Het meest typerend is nog dat mijn werk – dat vier jaar eerder nog door Heilbron de hemel in werd geprezen – opeens niet meer door de beugel kon en hij suggereerde dat er allemaal vreselijke dingen in onze studio plaats vonden”.
Henriette: “Dankzij het artikel van Koolhoven in de Telegraaf bevinden we ons nog steeds in een vreselijke situatie. Maar als je denkt dat de Telegraaf nu de hand diep in eigen boezem steekt en ons schadeloos stelt, dan heb je het mis. We hebben ze een voorstel gedaan, maar ze zijn er niet op terug gekomen. Ze laten het gewoon op een rechtszaak aankomen. In feite zet de Telegraaf het werk van Heilbron voort.
Heilbron is er overduidelijk op uit geweest om ons te beschadigen en daar slaagt hij ook nog in. Het is schandalig dat hij dat doet”.
Leo: “En hij heeft zich daarbij ook nog eens ‘de pleuris gelachen’, zo vertelde hij op FTM. Vreselijk. Wij hebben de peilers onder het succes van Sapph helpen slaan, maar het probleem is dat Heilbron heel slecht kan delen, hij heeft het allemaal zelf bedacht. Hij heeft zich bovendien ontpopt als een notoire auteursrechtelijke kleptomaan en plagiaatpleger. Maar dat maakt Rob Heilbron allemaal niets uit, hij heeft maar één doel voor ogen en dat is zijn eigen belang en het maakt niet uit hoe hij dat bereikt. Ik wou dat ik de tijd vijf jaar terug kon zetten, dan had ik heel hard de andere kant op gelopen”.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Eric Smit

Gevolgd door 2949 leden

Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.

Volg Eric Smit
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren