De Gooi- en Vechtstreek gaat op de Franse toer

4 Connecties

Een prijzige identity make-over voor de Gooi- en Vechtstreek is nakende en daar is niet iedereen gelukkig mee. 'Hier is een malloot aan het woord, waarvoor de zorgpreventie helaas niets heeft uitgehaald.'

De Gooi- en Vechtstreek is de laatste tijd onderwerp van opzienbarende studies. Eerst zond Gedeputeerde Staten (GS) ‘verkenners’ op pad die adviezen moesten uitbrengen over de versterking van de bestuurskracht van de gemeenten in deze regio. Dat leidde tot het rapport ‘Gooi- en Vechtstreek: regio met een plus!?’, met dus zowel een uitroep- als een vraagteken aan het eind. Met dit rapport in de hand heeft GS nu voorgesteld al die gemeenten uiteindelijk te laten fuseren totdat er een of twee gemeenten(n) Gooistad ontstaat. Waarom dat nodig is, wordt zoals gebruikelijk onderbouwd met de als een mantra uitgesproken beloften: meer efficiency, minder kosten en een bestuur dat dichter bij de burger staat. Nonsens, zoals menige wetenschappelijke studie aantoont, maar het klinkt overtuigend.

Burgemeester van Rommelgem

De tweede studie is zo mogelijk nog idioter en is verricht door de Identity Matching Academy. Dit is – kennelijk – een academie die identiteiten zoekt die bij elkaar passen. Op de website van deze club staat een verhaal dat sprekend lijkt op de toespraken van de Burgemeester van Rommelgem in de stripserie van Robbedoes en Kwabbernoot: er is geen touw aan vast te knopen. En dat noemt zich nog academie (= een genootschap ter beoefening van wetenschap) ook. Een exacte wetenschapper zou er misselijk van worden. De totale vaagheid van het werk van de IMA is kennelijk geen belemmering geweest voor de provincie Noord-Holland om de organisatie in te schakelen om eens te bekijken hoe het met de identiteit van de regio Gooi- en Vechtstreek gesteld is. Nou, dat heeft in de tweede fase van dit project een lijvig rapport opgeleverd dat zo onsamenhangend is dat na lezing onverwijld de spoedeisende psychiatrische hulp gebeld moet worden. Opmerkelijk is het veelvuldig hanteren van woorden als ‘dus’ die veronderstellen dat er een logische redenering aan voorafgegaan is. Maar van redeneren is geen sprake. Helemaal mooi is dat IMA bij voortduring concludeert dat er op geen enkel terrein in de regio sprake is van een stevige identiteit. Maar wel van kansen! Dat leidt helemaal aan het einde van het rapport tot de volgende zinsnede: “Na het zien van de Identiteit, de kansen, trends en ontwikkelingen in de markt is Het Marketing Landscape voor Regio Gooi en Vechtstreek dus logischerwijs…. JOIE DE VIVRE DU NORD.” U leest dit goed. En bij deze kreet staan foto’s van een glas champagne, een sloep en stukjes haring. Joie Om het verhaal even af te maken, het rapport gaat zo verder om de Franse slogan uit te leggen (de taalfouten zijn van de rapporteur): 'In de Regio Gooi en Vechtstreek wordt hard gewerkt, én volop van het leven genoten. Dat gaat hier namelijk uitstekend samen. Het is er heerlijk wonen, (aan huis) werken en recreëren. Je kunt hier uitstekend herstellen, verzorgd worden als je gepensioneerd en zorgbehoevend bent en ook voor zorgpreventie kun je in de regio terecht.'
Hier is een malloot aan het woord, waarvoor de zorgpreventie helaas niets heeft uitgehaald
Hier is een malloot aan het woord, waarvoor de zorgpreventie helaas niets heeft uitgehaald. Nog even over dat Joie de Vivre du Nord. Wat bedoelt IMA in ’s hemelsnaam met Nord? Het noorden van wat? Van Brabant of zo? Van Nederland tijdens de Napoleontische bezetting? Wat gaat volgen is een derde en laatste fase van wat moet leiden tot een ‘Regionaal Beeldverhaal’. Allerlei wethouders en ambtenaren moeten daarvoor tal van vaak bizarre vragen beantwoorden. Dat gaat weer een kapitaal aan tijd kosten. En dat leidt dan tot een rapport dat meteen de versnipperaar in kan.

Zinloze studies

Het merkwaardigste is misschien nog wel de aanname dat Gooi- en Vechtstreek überhaupt een identiteit heeft of moet hebben. De bewoners van dit gebied weten dat ’s Graveland niets gemeen heeft met Laren, dat Hilversum volkomen anders is dan Naarden enzovoort. Alle gemeenten hebben hun eigen unieke identiteit, dus hoe kan een uitsluitend op een landkaart bestaande regio in ’s hemelsnaam één identiteit hebben of krijgen? Maar de provincie Noord-Holland wil en zal groot denken, gemeenten tot fusies dwingen, regionale bestuurskracht versterken (?), rare regionale projecten doorduwen (zoals de 112 miljoen kostende busbaan – Hoogwaardig Openbaar Vervoer – tussen Huizen en Hilversum die 2 (!) minuten tijdwinst gaat opleveren), proberen het Gooisch Natuurreservaat bij het provinciaal waterleidingbedrijf in te passen enzovoort. Daarbij past het ook zinloze studies te laten doen. Want als je waanzin kan onderbouwen met rapporten krijgt het de allure van het verstand. Wat dat de gemeenschap kost? Dat is niet gemakkelijk te achterhalen, maar een ruwe schatting kan wel gemaakt worden. Die Identity Matching Academy zal een bedrag factureren dat tussen de twee en drie ton ligt, de tarieven van dergelijke ongrijpbare bureaus in aanmerking genomen. De tijd die ambtenaren kwijt zijn aan hun onmisbare medewerking kost zeker eenzelfde bedrag, dat uit allerlei potjes gehaald zal moeten worden. Totale kosten van om tot de ‘joie de vivre du nord’ te geraken? Het zou zo maar eens de half miljoen euro kunnen aantikken. Dat geld wordt deels door de arme gemeenten opgehoest en deels door de provincie. Maar Noord-Holland blijkt geld genoeg te hebben. Want in 2013 werd de provincie recordhouder als het gaat om het inhuren van externe deskundigen. Daar gaf Noord-Holland meer dan welke andere provincie ook aan uit: in 2013 33,8% van alle personeelskosten, terwijl de norm 10% is. Van de totale personeelskosten van ruim 8.5 miljoen euro gaat dus ruim 2.8 miljoen naar inzendkrachten. Zouden ze met ‘joie de vivre du nord’ misschien op het leven in het Haarlemse provinciehuis doelen?   Auteur Karel Hubert (1949) werkte als freelance journalist voor veel zeer verschillende tijdschriften, schreef 100 boeken en boekjes, was 40 jaar creatief directeur van een aantal communicatiebureaus, ontwikkelde bladformules voor tientallen sponsored magazines. Hij is geboren in Amsterdam, bracht zijn jeugd door in Hilversum en woont sinds 1980 in Laren. Hij volgt de lokale en regionale politiek op de voet en zet zich in voor de dorpspartij Larens Behoud, de grootste partij in de gemeenteraad.
Gastauteur
Gastauteur
FTM.nl biedt opiniemakers de gelegenheid om – op uitnodiging – een bijdrage aan maatschappelijke discussies te leveren.
Gevolgd door 356 leden