De Grote Demissionaris

    Bij de viering van de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag in de tuin van de ambassadeur hoorde FTM-columnist Jacob Gelt Dekker een middeleeuws praatje van een geflopt leider.

    Met Aphelion staat de aarde het verst van de zon af; het valt samen met 4 juli. De Nederlandse politieke regeringskliek beleeft ook haar Aphelion vandaag; ze staan het verst van het volk af. Den Haag viert met keurige diplomatieke ingetogenheid de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag op het groene achtergrasveld van de ambassadeursresidentie. Politieke gevallen kopstukken, bijeen gedrongen in kringetjes, lijken schuchter de laatste koekkruimels te verdelen.

    'Onze instituten gaan verder dan een verkiezingsdagje', mompelde een demissionair grijs pak een beetje smalend en keek mij achterdochtig aan. De fluisterende heelmeesters hadden nog geen dag eerder pussende wonden achtergelaten in het parlement. Loyaliteit onder oud leden van het Leids Studenten Corps ging weer eens mijlen verder dan de schaamte over een   totaal falende directeur van de Nederlandsche Bank. 'Ons past momenteel ootmoedigheid', voegde de demissionaris daar zalvend aan toe, alsof hij mijn gedachten kon lezen en vervolgde zijn relaas met enige uitleg.
     
    'In de jaren '70 wisten we het zeer zeker: afhankelijkheid, dependista, was de oorzaak van alle armoede en ellende in de wereld. Het opheffen van de afhankelijkheid van het proletariaat door de macht over  kapitaalgoederen aan hen over te dragen zou het einde betekenen van wereldwijde armoede en ellende, zelfs als daartoe een hele bevolkingsklasse moest worden uitgeroeid. Ook de onderdrukten van kolonialisme zouden zichzelf redden en een jubelende rijke vrijheid tegemoet gaan, daarom gaven wij Suriname zo graag, en van harte, op. Het gelijk stellen van de vrouw aan de man zou alle vrouwenarmoede opheffen.  Vandaag aan de dag  heeft zelfs mevrouw Mubarak ons programma in de Islamitische wereld overgenomen. 
    Alle slaven in de wereld met manusmissie, door de officiële afschaffing van de slavernij door alle landen in de wereld kregen immers ook een glorieuze toekomst'. 
    Het demissionaire grijze pak keek parmantig rond alsof hij een applausje verwachtte. Hij raakte  enigszins in vervoering of het nu door zijn betoog kwam, het zoveelste glaasje helder water, of de snikhete middagzon was niet te zeggen.
    Veertig jaar na de openbaringen van het dependista evangelie is het wereldproletariaat-aller-landen nog steeds straatarm en slechts in aantallen verveelvoudigd. Voormalige kolonialen snijden elkaar de strot af om  macht en rijkdom in  bloederige burgeroorlogen, die vele miljoenen het leven kosten.  En talloze  vrouwen slijten hun onderdanig leventje  leven onder stinkende boerkas in bittere armoede.
     
    'Institutionalisering', hervatte de demissionaris zijn betoog, de afkeuring  op mijn gezicht lezend, 'dat is de enige oplossing om armoede echt op te heffen. Onze instituten met normen en waarden, bereiden de deelnemers voor op een nieuwe toekomst. Kijk maar eens om u heen, instituten zijn overal uit de grond geschoten, vooral rond kerken en moskeeën. Zelfs jeugdbendes, wellis waar met afwijkende normen en waarden, verschaffen kant en klare wegen naar nieuwe welvaart. Ja, onze tijdelijke dwaling van de kerk af wordt grandioos hersteld'.
    Nog voor de grote demissionaris halleluja riep ons met zegenende handen in vrede heenzond, keerde ik me in de wriemelende mensenmassa naar een Fransoos, die ik toevallig herkende. 
    'De 4e juli of de 14de , wat maakt het uit, Excellentie, alvast van harte gefeliciteerd. Gaat u de Bastille nog bestormen volgende week?'
    'Ah, mon ami! ', zei de Fransman. 'Eens vochten we met ons leven voor filosofische principes en bestormden we de Bastille, maar vandaag doen we dat niet langer. De hele wereld gaat nu voetbal kijken, keurig met een glas en zonder slachtoffers. De maatschappelijke evolutie heeft eindelijk haar eindpunt bereikt. Voltaire voorzegde het ons al, weliswaar wat vroegtijdig. Het einde van de geschiedenis is hier en nu!. Sante! Allez les Blues! Ah, pardon, Les Óranges'. 

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren