De Haagse con job

Met medeweten en hulp van het Nederlandse bedrijfsleven en politiek, wist de Libische bende van Gadhafi tientallen miljarden te roven.

Hollandse politici miezenmuisden in het parlement over een mislukte evacuatie van enkele Haskoning bestuurders met een Marine helikopter. Met poezenvoetjes trippelen de grijze heren in een heksenring om de hete brei;  immers de vraag, “waarom moesten die Haskoning gasten zo nodig geëvacueerd worden,” mocht niet gesteld worden.

Midden Oosten dictators hebben al jarenlang via off shore rekeningen miljarden aan olieopbrengsten weggesluisd naar hun eigen diepe zakken. Dit met vol medeweten van onze onkreukbare Calvinistische broeders, in ruil voor royale aanneemcontracten, die zo goed zijn voor de Nederlandse economie.

Libische geldstromen
Nu weten onze keurige Gereformeerde jongens en meisjes natuurlijk eigenlijk wel, dat het niet deugt wanneer een overheidsbedrijf, zoals bijvoorbeeld Rijkswaterstaat Libië, of de Libische Investment Agency, internationale aanbestedingen bij aannemers doet en de geldstromen via Nederlandse BV's en Antilliaanse NV's laat lopen, maar in het algemeen belang, kan de ethische norm zich aan bepaalde situaties aanpassen.  Je moet maar zo denken, Prins Bernhard deed het ook, weliswaar voor een goed doel zoals World Wild Fund, en Den Uyl zag in de jaren ’70 kans om er mee uit de voeten te komen, dus waarom nu niet?

Het bouwen van havens, vliegvelden en pijpleidingen kost miljarden en de financiering gaat meestal via self-financing contracten. Met andere woorden, een aannemer krijgt zijn centen pas over een periode van jaren, uit de opbrengst van de exploitatie.  Een pijplijn wordt dus betaald wanneer er iets doorgepompt wordt en de aannemers daarover een afgesproken percentage kunnen berekenen. Daar is niets verkeerd mee, maar het is wel lastig dat die aannemers dan gedurende de gehele exploitatieperiode een paar mannetjes ter plekke moeten hebben, om vooral goed in de gaten te houden wat er met de geldstromen gebeurt.

Hollanders, Engelsen en Fransen hebben ruime ervaring met dit soort self-financing contracten, uiteindelijk hebben ze daarmee alle voormalige koloniën weer voorzien van fatsoenlijke infrastructuren. De voorkeur gaat er naar uit dat de exploitatiemaatschappijen van deze faciliteiten onder direct toezicht komen te staan van de aannemers, zoals bij voorbeeld met de Libische-Italiaanse pijplijn, die gebouwd werd door, onder anderen, Ballast Nedam en via Greenstream BV in Amsterdam wordt gemanaged.

Zijstroompjes

Het wordt lastig wanneer er ook nog wat commissies betaald moeten worden. Dat druist immers tegen de zakelijke ethiek in en is in strijd met de wet. Vooral de Amerikanen zijn daarop zeer gebrand, en als je door hen eenmaal besmet bent verklaard, kunt je wel inpakken. Maar Staatshoofden en hun kliek moeten toch ook wat verdienen, dus heeft het legale self financing betaalmodel altijd zijstroompjes. Die zijstroompjes worden dan geplant op de Kanaaleilanden, de Seychelles of...de Nederlandse Antillen.

Zo had de familie Gadhafi, met zeer vooruitziende blik, al in december 1989, middels de zoon van hun loyale en trouwe diplomaat, ene Mustafa Mohamed Zarti, bij offshore trust kantoor, N.V. Interpark op Curaçao onder registratie nummer 52493, een zijstroompje opgericht onder de naam, Oilinvest NV, officieel als Holding company ( 8146), en  Investment company ( 8135). Dat Zarti, als bestuurder ook in de Raad van Bestuur zat van de Libya Investment Authority ( LIA) en de Sovereign Wealth fund of Libya, was wel een beetje vreemd natuurlijk, maar het Nederlandse Ministerie van Economische Zaken gaf, na enige tijd, volledige toestemming voor de constructie, en ook de Ministeries op de Antillen zagen geen bezwaar. Jaarlijks werden dikke pakketten cijfers ingediend en de minimale belastingen werden keurig voldaan.

Men kan de werkgelegenheid voor het Nederlandse bedrijfsleven en de off shore van de Antillen toch niet uit het oog verliezen, en als zulk een groot algemeen belang speelt, knijpen zelf de meest vurige socialist, de vroomste paap en de meest krakende blikkendominee een oogje dicht.

 

Con boy Mustafa Zarti weet op Curaçao goed de weg


Moord en brand
Zarti deed zijn uiterste best met de zijstromen en vergaarde ongeveer 108 miljard dollar, volgens Interpol die hem enkele weken geleden op het vliegveld van Wenen aanhield. Nu is het totale nationale product van heel Libië maar 70 miljard per jaar, dus relatief was het een aanzienlijk bedragje.

Zarti schreeuwde moord en brand en beklaagde zich luidkeels tegenover de toegestroomde internationale pers over brutaliteit van de politie. Alles wat hij deed was immers met uitdrukkelijke instemming van alle autoriteiten, de politiek en al haar dienaren. Zarti had zelfs nog net, met grote spoed binnen enkele dagen, een Oostenrijkse nationaliteit verworven, toen in februari het vuur toch iets te heet werd onder de voeten in Tripoli.

De Hollandse verantwoordelijke ministers zweetten aanvankelijk peentjes, immers de zijstromen waren niet alleen volledig bekend in den Haag, maar ook, om eerlijk te zijn, in elkaar gezet door slimme Hollandse aannemers, hun accountants en met ministeriële toestemming. Als die toezichthouder van de aannemer, die Haskoning mannen of iemand in die club, nu eens zijn mond voorbij zou praten over die beruchte zijstroompjes, zou Leiden in last zijn. Die mannen moest de mond gesnoerd worden koste wat kost, zelfs belastinggeld, marinepiloten en materieel.

Medeplichtig
De operatie is geheel geslaagd. Niemand in de Kamer en niemand van de verantwoordelijke ministers heeft zijn mond voorbij gepraat; iedereen was volledig geobsedeerd door het kluchtige gestuntel van onze beroepsmilitairen. Dat Gadhafi via Holland meer dan het jaarlijks bruto nationaal product van zijn land heeft gestolen met medeweten van de Nederlandse overheid en medeplichtigheid van het Nederlandse bedrijfsleven, hoeft uiteindelijk niemand te weten. We hebben uiteindelijk een kabinet van Normen en Waarden, Ruim Baan te voor het bedrijfsleven en Lief Zijn voor Noord Afrikanen, die in Holland komen schuilen.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Jacob Gelt Dekker

Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...