De 'gedachtenuitwisseling' over het derde bailout pakket voor Griekenland tussen regering en parlement verliep zoals verwacht: alleen coalitiepartijen VVD en PvdA steunden het pakket, uiteraard met steun van D66. Maar wat zijn de gevolgen voor Nederland?

    Het was slechts een 'gedachtenuitwisseling', dat Griekenlanddebat gisteren in de Tweede Kamer. Een gedachtenuitwisseling voor spek-en-bonen, want nadat de VVD-fractie de avond ervóór al akkoord was gegaan met het spenderen van nóg eens vijf miljard euro (5.000.000.000 euro) belastinggeld van Nederlandse burgers, wist het kabinet zich verzekerd van een - weliswaar uiterst krappe - meerderheid in de Tweede Kamer, door de steun van de partij van Alexander Pechtold, D66. Want bij de stemmingen bleek dat VVD-Kamerlid Joost Taverne tégen het akkoord had gestemd. Door de vele afsplitsingen waren er dus 75 (76-1 van Taverne) over. De steun van D66 was dan ook cruciaal voor een meerderheid.

    Kritiek

    Alle andere partijen stemden tegen en minister-president Rutte kreeg de wind van voren, zelfs van vóórstemmer Pechtold, die zijn kans schoon zag om te proberen het virtuele zetelverlies dat zijn partij de afgelopen maanden had opgelopen weer enigszins op te vijzelen. 'Politieke flessentrekkerij' noemde hij Ruttes stemgedrag in Brussel.  Nee-stemmer Van Haersma Buma kreeg ook een veeg uit de pan: waar is het CDA van De Hoop Scheffer en Balkenende gebleven, wilde Pechtold weten. Zelf had hij uitsluitend voorgestemd om het streven van D66 om de eurozone bijeen te houden kracht bij te zetten. Ook hij liet niet na het gedraai van Mark Rutte te hekelen, die zich in verkiezingstijd uiterst eurokritisch had betoond, maar nu in Brussel een heel ander gezicht had laten zien. Daarmee schaadt hij het aanzien van de  politiek, vond Pechtold, dat moest rechtgezet worden. Absurd vond hij het dat er 20 eurotoppen nodig waren geweest om tot een oplossing voor Griekenland te komen. Voortgaande politieke integratie, liet hij tot slot weten, is 'onontbeerlijk' om in de toekomst dit soort taferelen te voorkomen.
    Wilders noemde Rutte 'de Pinokkio der Lage Landen, wiens neus intussen tot Athene reikt'
    Maar eerst mocht Wilders de aftrap doen en deed dat in de hem kenmerkende stijl, met veel beeldspraak. Hij noemde Rutte 'de Pinokkio der Lage Landen, wiens neus intussen tot Athene reikt'. 'Rutte heeft zich het torentje ingelogen', sneerde hij vervolgens, refererend aan de woorden van Rutte uit 2012 en begin dit jaar dat 'er geen cent Nederlands belastinggeld naar Griekenland zou gaan'. Wilders hield Rutte voor dat Nederland een premier verdient die opkomt voor het Nederlands belang en niet voor de Grieken en asielzoekers uit Afrika en het Midden-Oosten. Maar Wilders was niet de enige met kritiek. Vrijwel de hele Kamer - met uitzondering van de twee coalitiepartijen - rekende het Rutte zwaar aan dat hij de kiezer tijdens verkiezingsdebatten bezwoer dat er onder zijn verantwoordelijkheid 'geen cent' meer naar Griekenland zou gaan, maar dat hij, als puntje bij paaltje komt, het toch gewoon doet. De fractievoorzitters van de twee coalitiepartijen - Diederik Samsom (PvdA) en Halbe Zijlstra (VVD) - schitterden overigens door afwezigheid. Klaarblijkelijk waren beiden van mening dat door vóór te zijn al genoeg electorale schade was aangericht. Dat valt evenwel te bezien. De woordvoerder van de sociaal-democraten, Henk Nijboer, kwam met een serie volstrekt inhoudsloze gemeenplaatsen zó zwak en ongeloofwaardig over dat hij beter zijn mond had kunnen houden. Zinnen als 'De handen ineenslaan voor een sterk Europa' en 'we mogen ons niet verschuilen achter de dijken', tekenden het kaliber van zijn bijdrage. En ook VVD-woordvoerder Mark Harbers kwam met een weinig geloofwaardig verhaal op de proppen. Hij had liever tegen gestemd, zo gaf hij aan, maar omdat 'heel Europa' al voor had gestemd was hij van mening dat niet Nederland de paria van Europa moest zijn, maar Griekenland. Het kwam hem op een uitbrander van Pechtold te staan die Harbers toebeet dat hij 'landen geen paria moet noemen om er vervolgens vijf miljard aan te geven'.

    'Niet mijn Europa'

    Zelfs een als eurofiel bekend staande partij als GroenLinks uitte bij monde van fractievoorzitter Jesse Klaver op felle toon zijn ongenoegen. 'Ik voel afkeer en schaamte voor Europa', liet hij de natie weten. 'Dit is niet mijn Europa; het akkoord met de Grieken kan nooit slagen, wanneer heeft Nederland een begrotingsoverschot van 3,5 procent behaald?', zo vroeg Klaver zich af. Een getergde Rutte liet weten zo niet te willen debatteren.
    Christen Unie herinnert het kabinet er aan  dat deelname IMF voorwaarde is voor steunen Grieken
    CDA voorman Buma gaf vooral de Syriza partij van de Griekse premier Tsipras de schuld, maar was niettemin van mening dat het akkoord niet goed was voor Europa, Nederland en Griekenland zelf. Meer gefundeerde kritiek kwam van de twee kleine christelijke partijen. CU-fractievoorzitter Arie Slob noemde het steunpakket 'zinloos' en schuldkwijting noodzakelijk. Hij voegde er aan toe dat deelname van het IMF eveneens noodzakelijk was en herinnerde Rutte er aan dat die deelname steeds een voorwaarde was geweest voor de Nederlandse regering om geld te geven aan de Grieken. De Christen Unie betoonde zich voorstander van een grexit, het verstrekken van humanitaire hulp en schuldkwijtschelding. Zijn collega van de SGP, Kees van der Staaij, voegde daar nog aan toe dat de Grieken zelf niet geloofden in het akkoord. Hoe zou dat dan ooit succesvol kunnen worden?, zo vroeg hij zich af. Ook verwees hij naar de grote divergentie tussen de eurozone-economieën, die eerder groter dan kleiner is geworden na het begin van de eurocrisis.

    Wurgakkoord

    SP-leider Roemer noemde het akkoord een 'wurgakkoord'. Hij vond dat de nieuwe Griekse regering geen faire kans had gekregen om de corruptie en het cliëntelisme in het land aan te pakken. Hij noemde het akkoord 'een dwangbuis' en hekelde het feit dat het geld niet naar 'de gewone Griek' ging, maar voornamelijk naar de banken, het IMF en de ECB. Het trojkabeleid was 'een kaalslag' voor de economie, zo vond Roemer. Woordvoerdster namens de Partij voor de Dieren, Esther Ouwehand (fractievoorzitter Thieme was verhinderd), zei min of meer hetzelfde. Het kabinet ging 'onverantwoord om met Nederlands belastinggeld om maar niet te hoeven toegeven dat de euro was mislukt', aldus een verontwaardigde Ouwehand. Bovendien, zo zei ze erbij, 'zet het permanente noodfonds ESM zowel burger als parlement buitenspel'.

    Reactie regering

    De reactie van de zijde van de regering was voorspelbaar. Rutte doceerde als een volleerd europoliticus dat het gezamenlijke doel van de muntunie méér 'economische convergentie' inhield en dat hervormingen van zwakke lidstaten 'dus' dringend nodig waren. Helaas werd hem niet de vraag voorgelgd hoe het dan kan dat Griekenland na vijf jaar crisismanagement nog steeds niet hervormd heeft en opnieuw geld nodig heeft. Het ging gisteren eigenlijk überhaupt niet over de condities van de deal, maar vooral over de geloofwaardigheid van de minister-president.
    Rutte maakte niet de zelfverzekerde indruk die hij doorgaans in debatten ten toon spreidt
    Rutte maakte op mij niet de zelfverzekerde indruk die hij doorgaans in debatten ten toon spreidt. Zijn 'dunne' toon verraadde ook een grote mate van ongemakkelijkheid over de situatie. Maar hij maakte het wel erg bont toen hij in zijn tweede termijn in het debat beweerde dat de deal juist bedoeld was tégen het creëren van een transferunie. Ook zei hij dat 'elk land zijn eigen financiële broek op moest houden' en dat het aan de Syrizaregering te wijten was dat Griekenland opnieuw geld nodig had'. Rutte is dus niet in zijn eerste leugen gestikt.
    De Nederlandse exposure op Griekenland bedraagt nu ruim vijfentwintig miljard euro
    Op zo'n moment vraag je je af of onze premier denkt dat Nederlanders collectief gekke Henkie zijn geworden. De Nederlandse exposure op het minieme Griekenland bedraagt met de extra vijf miljard euro belastinggeld nu ruim vijfentwintig miljard euro. Geld, waarvan vriend en vijand zegt dat we het nooit meer terug zullen zien. Een bij zinnen zijnd mens trekt dan de stekker eruit in plaats van nog meer geld te storten in een bodemloze put. Onnodig te zeggen dat een motie van wantrouwen tegen kabinet Rutte-2 van de PVV het niet haalde. Alleen die partij stemde vóór die motie, die met 120 tegen 13 stemmen in het ronde archief belandde. Met Rutte aan het roer vaart Nederland een eurofiele toer. Lees meer over Griekenland en de EU in het Griekenland in Europa dossier van Follow The Money

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jean Wanningen

    Gevolgd door 229 leden

    Jean Wanningen (Weert, 1957) is een veelkleurige persoonlijkheid. Ging na ‘verkeerde’ studies bij een gerenommeerde investmen...

    Volg Jean Wanningen
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren
    Dit artikel zit in het dossier

    Griekenland in Europa

    Gevolgd door 258 leden

    Wat moeten wij - Europa, Nederland - toch met Griekenland? Die vraag komt terug met de regelmaat der seizoenen. Dezelfde vrag...

    Volg dossier