De scheve schaatsen van Scheringa

    De Dirk Scheringa-biografie bevat niet veel nieuws. Biograaf en FD-journalist Frits Conijn, ziet echter een verband tussen zijn vreemdgaan en zijn zakendoen. Graaimeter vindt dat onzinnig Wilma Nanninga-denken.

    Is er een relatie tussen vreemdgaan en succesvolle zakenmannen? Natuurlijk niet.

    Sinds afgelopen week lijkt het in-keurige Financieele Dagblad deze stelling niettemin toch te onderschrijven. Volgens huisjournalist Frits Conijn onderhield Dirk Scheringa in zijn glorieuze DSB-jaren relaties met twee maîtresses.

     

    Conijn, die een biografie schreef over de gevallen bankier, verklaarde in een Wilma Nanninga achtig interview in Quote: ‘Om zich onsterfelijk te maken begint Dirk Scheringa met de bouw van een museum en voetbalclub. Zijn DSB-bank werd hierbij louter ingezet als doel om dat te bereiken. En wat vrouwtjes buiten de deur konden hierbij natuurlijk niet ontbreken.’

     

    Hmmm. Behalve de bijna jaloers ondertoon – Conijn tikt normaal gesproken gortdroge beurscommentaren - klopt er óók nog weinig van de stelling. Zakenmannen gaan over het algemeen juist minder vreemd dan de loonsclaaf.

     

    Ten eerste hebben bezige geldbaasjes vaak domweg minder tijd voor amourettes dan de 9-tot- 5-kantoorknuppels. Ten tweede hebben miljonairs, zo blijkt uit onderzoek, statistisch gezien een stabieler huwelijksleven dan de krabbelaar met een modaal baantje, aangezien ze thuis geen relationeel gehannes kunnen gebruiken, vooral niet als de heren in gemeenschap van goederen zijn getrouwd.

    Dat Scheringa wel eens een scheve schaats reed (ach, ja makkelijk grapje) is dus eerder uitzondering dan standaardgebruik. Als Dirk een provinciale politieman was gebleven, hadden de buitenechtelijke affaires nimmer tot deze opgewonden publicatie geleid.

     

    Het grootste probleem van Dirk Scheringa is niet dat hij toegaf aan zijn hormonale oprispingen, maar dat hij niet kon rekenen. Hij leende miljoenen van zijn eigen bedrijf om zijn hobby’s (voetbal, scheefschaatsen en kunst) te kunnen betalen. Dat is niet strafbaar, dat is gewoon dom. Dommer dan vreemdgaan, en nog dommer dan dáár later met een opgeheven vingertje over publiceren.

     

    Deze column verschijnt wekelijks in Nieuwe Revu in de rubriek graaimeter

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Redactie

    Gevolgd door 258 leden

    Volg Redactie
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren