De spuiter van BP

4 Connecties

Onderwerpen

British Petrol Spuiter Schade

Organisaties

BP
0 Bijdragen

BP had de lekkende oliebron in de Golf van Mexico al lang kunnen dichten, meent Pieter Lakeman. De kosten van een omvangrijke schadeclaim wegen echter niet op tegen de opbrengsten van de olie.

Het mooiste dat een oliemaatschappij kan vinden is een spuiter, een oliebron waaruit de olie op eigen kracht naar boven spuit zodat je niet hoeft te pompen. Die spuiters waren van oudsher op het vasteland gelokaliseerd maar de meeste zijn reeds tientallen jaren geleden leeg gespoten en in hun laatste fase leeggepompt. Maar ook onder de zeebodem zijn spuiters te vinden. Een mooi exemplaar is onlangs door British Petroleum in de Golf van Mexico aangeboord. Helaas ontplofte het boorplatform. 11 doden en het boorplatform ging verloren. Maar ook zonder platform bleef de bron wel spuiten zij het dat de afvoer van de ruwe olie niet volgens plan via een daartoe aan te leggen buis maar vrijelijk in het zeewater plaatsvond, vergelijkbaar met de bubbels in een bubbelbad.

De meeste bewoners van Louisiana, het Amerikaanse vasteland dat het dichtst bij de bevrijde oliebron lag, werden daar minder vrolijk van omdat hun fraaie kustgebieden - ongetwijfeld voorzien van de gebruikelijke kwantiteiten aan unieke planten, zangvogels en wellicht ook nog alligators - door de olie besmeurd dreigden te geraken. Oliemaatschappijen die dit soort milieurampen veroorzaken worden in de publiciteit nogal eens aangevallen. BP moet zich gerealiseerd hebben dat haar reputatie gevaar liep. Daarom bracht zij al spoedig het nieuws naar buiten dat zij er alles aan zou doen om de oliebron zo snel mogelijk te dichten. Vrijwel elke dag kan men de pogingen daartoe in de krant volgen. Maar is dat wel zo? Probeert BP werkelijk het ontsnappen van duizenden vaten olie per dag zo snel mogelijk te stoppen? Die veronderstelling is bij nadere beschouwing zo onwaarschijnlijk dat het antwoord zonder meer nee moet luiden. Men moet althans constateren dat het zo snel mogelijk wel met randvoorwaarden en bijzinnen gelezen moet worden. Een simpele betonnen koepel (model Maagdenburger halve bol) over het boorgat plaatsen was de meest simpele methode om aan de milieuvervuiling ogenblikkelijk een eind te maken.

British Petroleum wist dat natuurlijk maar heeft niet gekozen voor deze snelste oplossing van het potentieel enorme milieuproblemen. Nee, BP trachtte een veel ingewikkelder koepel te plaatsen, een koepel met een uitlaat-stukje waarop een nieuwe afvoerpijp gemonteerd kon worden. Op die manier hoopte BP de volwaardige en zeer begeerde lichte olie uit de Golf van Mexico zo snel mogelijk tegen de volle 100 procent van de waarde volledig te kunnen verkopen. Er werd gezegd dat methode technisch niet haalbaar bleek te zijn doordat methaangas bijdroeg aan de vorming van ijskristallen. Voor het beëindigen van de milieuvervuiling was de methode echter feilloos. Door de ijskristallen zou het wel wat meer geld kosten om de olie later uit de koepel via het uitlaat-stukje af te voeren (en in  het ergste geval zelfs een nieuwe boring van honderden miljoenen dollars moeten laten uitvoeren en vele maanden renteverlies). Daarom besloot BP de bron nog maar even lekker door te laten spuiten en de olievlek nog grotere delen van de Amerikaanse kust te laten besmeuren in plaats van alsnog een simpele betonnen koepel zonder uitlaatstukje op de bron te zetten. Inmiddels wordt nu geprobeerd om in de bron een nieuwe buis met afsluiter te plaatsen. Ook wanneer dat lukt, is de begeerde lichte olie uit de bron voor verkoop gereed. Maar wanneer het niet lukt gaat de milieuvervuiling weer een aantal weken verder. Nu kan reeds gezegd worden dat de wens van  BP om de olie te verkopen reeds vele weken extra milieuvervuiling heeft veroorzaakt. Daarom rijzen er twee vragen: waarom kiest BP voor dit scenario? En waarom kiezen de Amerikaanse autoriteiten voor dit scenario? Voor BP is het antwoord simpel: haar financiële aansprakelijkheid voor milieuvervuiling is per gebeurtenis gelimiteerd. Aangenomen moet worden dat de potentiële verkoopopbrengsten van de betreffende bron onvergelijkelijk veel hoger dan de financiële claims door milieuschade. Voor de Amerikaanse autoriteiten moet men tussen twee antwoorden kiezen: a) zoals gebruikelijk heeft een overheid zich wederom door een bedrijf in de luren laten leggen en b) de Amerikaanse regering vindt de milieuvervuiling van Louisiana minder belangrijk dan het streven om voor de energie zoveel mogelijk zelfvoorzienend te worden.

 

Pieter Lakeman

 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Redactie

Gevolgd door 567 leden