De steen met de gouden aderen

    Jacob Gelt Dekker ging als Kuifje op reis door Soedan en maakte van nabij de goldrush mee

    Dongola-Khartoum, Soedan.

    Een blok van 60 kilo bevatte zoveel gouderts, dat het op de markt 1,6 miljoen US dollar opbracht. De schat werd gevonden door een bedoeïenman van de Rashaida stam in het noordoosten van Soedan. De tengere Rashaida mannetjes, oorspronkelijk uit noord Ethiopië en Eritrea in hun blauwe jallabiyas en fel gekleurde keffiyahs, onderscheiden zich in alles van de rest van de Soedanese bevolking en worden sterk gediscrimineerd. Het Rashaida goudzoekers geluk stak velen diep en riep op tot heftige afgunst en gezwollen racistische retoriek.

    Khalid Radwan, een 35-jarige vadsige zakenman uit het gehucht Tombos aan de Nijl bij Dongola, vertelde me enigszins geïrriteerd over zijn goudconcessies in Nubia, die hij met veel moeite had weten te verzekeren bij de Soedanese overheid.
    "Nubisch goud is uiteindelijk toch alleen voor Soedanezen en niet voor vreemdelingen," sprak hij woedend. Met Google Earth en satelliet foto’s zou hij makkelijk de rijkste bronnen in de Nubische woestijnen kunnen lokaliseren. "Zo slim zijn die schooiers hier nog niet," grimaste Khalid minachtend terwijl hij een straal pruimtabak uit spuugde. "Ja, ik heb het voordeel dat ik in Europa gestudeerd heb."

     

    Jacob Gelt Dekker op zoek naar goud

    Duizenden armetierige goudzoekers met metaaldetectors speuren dag en nacht de bijna onmetelijke Nubische zandwoestijn af. Bewapend met de Matrix M6 met de nieuwe DD schotel voor 775 euro. Of de Goldmaster GTM voor Euro 849 en White’s Vectra V3 uit California voor Euro 1695 zijn de favoriete goudzoekers apparaten voor de kleine man, allen vol gaarne geleverd door Zuid Holland Metal Detectors in Zoeterwoude. Dit ondanks het Amerikaanse embargo op handel en verkeer. De bovenlaag is al bijna uitgeput, dus is een scannen tot acht meter diep nodig met de driedimensionale V3 machine. Machines of handgravers verwijderen meestal eerst de bovenlaag.

    Gewapende desperado's
    Tabidi, Khalids partner, deed er met wat goudzoekerslatijn nog een schepje bovenop. Hij zou de vorige dag een goudgraver op de markt ontmoet hebben, die een gloednieuwe Toyota Landcruiser had gekocht met een klompje goud. De autodealer zou, vergezeld met veel propaganda lawaai en de hele nationale pers, de auto helemaal vanuit Khartoem persoonlijk zijn komen afleveren. De volgende dag stonden de kranten er vol van en liep de goudkoorts een paar extra graden op.
    Khalid is één van de 200/300 duizend goudzoekers, die, gelokt door de verhalen de eeuwenoude Nubische goudvelden binnen is gestroomd. Iedereen doet maar wat, maar de macht van de sterkste heerst. Concessiehouders vechten om het leven voor hun stukje grond. De goudkoorts werd veroorzaakt door speculatieprijzen op Westerse goudbeurzen van een record 1476 dollar per ounce.
    Bevangen door de betovering van eindeloze rijkdommen trokken de duizenden armzaligen met hutje en mutje naar de uithoeken van de woestijn. Talloze zijn omgekomen van de dorst, of vermoord door rondtrekkende bendes, die hen van hun laatste geld en goederen beroven. De Nubische woestenij is vol met gewapende desperado’s. Duizenden lijken van gelukzoekers worden als vuilnis overal in de woestijn gedumpt. "Ach, wat maakt het uit," zegt een lokale Sheik, "Niemand weet officieel dat deze mensen ooit geboren zijn en niemand zal officieel ooit weten dat ze gestorven zijn."

    Toen mijn Landcruiser op een wijde woestijnvlakte plotseling werd geflankeerd door twee Toyota pick ups (boksis), die vanachter een rotsformatie waren opgedoken, stolde bij mij zelfs het bloed even in de aderen. Iedere boksi was topzwaar beladen met grimmige, gemaskerde kerels, gewapend met de populaire Soedanese Kalasjnikovs. Met topsnelheid won mijn Landcruiser de race van de boksis en liet de bende achter in een wolk stof, waarop de rovers rechtsomkeert maakten en afdropen.

     

    De desperado's druipen af


    Minister Abdelbagi Gailani van Soedan liet aan Reuters weten dat de goudproductie van slechts 4 ton in 2009, is opgelopen tot 74 ton in 2010, een fenomenale groei, waardoor nu de goudindustrie die van de oliewinning overtreft in Soedan.
    Gailani’s verhaal komt ongeveer overeen met schattingen van Metal Onderzoek Consultancy GFMS, maar wordt betwijfeld door goudanalisten in London. De hoeveelheid in het hele gebied zou wel zijn toegenomen, meent London, maar Soedan met haar niet te controleren open woestijngrenzen is nu eenmaal ook een gemakkelijk doorvoerland voor vondsten uit Tsjaad en de Centraal Afrikaanse Republiek op weg naar Doebai of Beiroet.
    Nubia is van oudsher het land van het goud voor de farao’s en het Verenigd Koninkrijk van de boven- en benedenloop van de Nijl. Wie kent niet de legendarische goudmaskers van Tutankhamon en de geheime koningsgraven van Luxor, die tot de nok gevuld waren met gouden relikwieën? Dat goudzoeken in Nubia al duizenden jaren een rampzalige bezigheid was, getuigd het uitvoerige reisverslag van diplomaat Agatharchides van Cnidus uit de 2de eeuw voor Chr.
    "De dood van talloze mensen in de mijnen brengt ons tot de slotsom dat de oorsprong van goud zeer bewerkelijk is en haar behoud onzeker."

    Kinderlijken
    De Soedanese overheid heeft, volgens Gailani, officieel met 128 goudmijn ondernemingen contracten getekend. Gailani vreesde echter dat er ook zeker nog een dergelijk 60 ton door kleine goudzoekers en avonturiers het land wordt uit gesmokkeld.
    Westerse NGO’s waarschuwden, dat de handel in kind slaven weer sterk toegenomen zou zijn door de goudzoekerij. Na beëindiging van het 18-jarige gewapende conflict tussen noord en zuid Soedan, dat 2 miljoen levens eiste en een referendum over afscheiding en vorming van een nieuwe staat Zuid Soedan opleverde, was de hoop dat de mensenhandel, die jaarlijks meer dan 200 duizend mensen groot was, tot een einde gekomen zou zijn. Soedan had onofficieel vanaf 1986 de slavenhandel weer ingesteld, meestal als betaalmiddel van de Staat voor loyaliteit van stamhoofden in het burgeroorlogsconflict. Maar nu is daar dan plotseling de goudkoorts bij gekomen, aangewakkerd door westerse speculatiemarkten, die blijkbaar over lijken gaan, deze keer tienduizenden kinderlijken.

    Uit voorraad leverbaar
    Kinderen, vooral tiener jongens zijn in heel Soedan uit ruime voorraad leverbaar. Door burgeroorlogen en conflicten in buurlanden zitten de vluchtelingenkampen propvol. Ronselaars verleiden jonge jongens met wat bier en slaappillen op drukke markten en leveren ze af bij de vele illegale mijnen, waar ze per stuk 30-100 US dollar opbrengen. Het is een zeer goedlopende geoliede business en het betreft niet een enkel, uitzonderlijk incident, zoals de overheid stelt.
    Als de kinderen niet dood gaan aan mishandeling of instorting van mijngangen, uitdroging, verhongering of stoflongen, dat is het wel door kwikvergiftiging. Kwik wordt op ruime schaal gebruikt door goudzoekers om goud aan het erts te onttrekken.
    Een zinnige discussie over slavernij is niet mogelijk in Afrika en zeker niet in Soedan. Westerse medelij wekkende argumenten over mensen, die elkaar in eigendom bezitten en zonder beloning gedwongen worden te werken, snijden hier geen hout.

    Heftige protesten weerklinken van Soedanese zijde in emotionele debatten met internationale politici en NGO’s. "In het westen is toch ook iedereen eigenaar zijn van zijn kinderen, dus waarom zouden Soedanezen niet eigenaar zijn van hun bedienden? Ze krijgen immers te eten en te drinken, vinden onderdak en kleding en worden goed verzorgd! 
    Ja, ja, iedereen moet nu eenmaal werken voor zijn bestaan en ook in het Westen zijn er meer mensen die onbetaalde arbeid verrichten dan betaalde."
    Marco Borsato en anti-kind slavernij actievoerders zijn dan ook niet welkom in Soedan.

    Anti-slavernij NGO’s en Nederlandse rechtschapen verdedigers van kinderrechten, waarom maakt u zich druk over deze nieuwe opleving van de kinderslavenmarkt, die in het Westen zelf, uit pure speculatie in goud met veel marketing inspanning op radio en tv, teweeg is gebracht, zo vraagt men zich in Soedan in alle rede af...

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jacob Gelt Dekker

    Ondernemer, filantroop, schrijver Jacob Gelt Dekker is een onuitputtelijke bron van verhalen en anekdotes en beschikt over ee...

    Volg Jacob Gelt Dekker
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren