Demissionaire regering zegen in recessie

    In recessie is er geen grotere zegen dan een demissionair kabinet, stelt Ewald Engelen. Met veel genoegen voorspelt hij dan ook een maandenlange formatie tussen VVD en PvdA.

    Als de kiezer heeft gesproken, gaan we in ons veelpartijenland altijd eerst een lekker potje formeren. Normaal gesproken hoop je dat de heren er snel uit zijn, zodat ze - hopsakee! - aan de slag kunnen. De mouwen opstropen, de klus klaren, de koe bij de horens vatten, het varkentje wassen, onder het motto: en nu vooruit!

     

    Helaas ligt het dit keer 'n pietsie anders. In deze recessie maakt daadkracht namelijk meer kapot dan je lief is. Omdat de meeste politici daadkracht verwarren met bezuinigingen, en bezuinigingen met lastenverzwaringen, betekent snelle formatie dat onze koopkracht naar de kloten gaat, binnenlandse bestedingen inzakken, middenstanders over de kop gaan, huizenbezitters 'verdrinken' en de kansen voor Grieken, Portugezen, Spanjaarden en Ieren om zich uit de ellende te exporteren, verder slinken.

     

    'Duidelijkheid' is het toverwoord. Als burgers maar weten waar ze aan toe zijn, gaan de euro's vanzelf rollen, zo luidt de verwachting. M'n hoela! Als je iedere maand twee tot drie ruggen inlevert, gaat dat de binnenlandse bestedingen echt niet helpen. Hoe duidelijk het ook is. Oftewel, in recessie is er geen grotere zegen dan een demissionair kabinet.

     

    Onze zuiderburen
    Kijk naar onze zuiderburen. Al lang berucht vanwege hun schier eindeloze formaties hebben zij zichzelf in 2011 ruimschoots overtroffen. Pas na 514 dagen onderhandelen trad op 6 december 2011 het kabinet-Di Rupo aan. Met een eervolle vermelding in het Guinness Book of Records als beloning.

     

    Fascinerend is wat het met de groeicijfers deed. In 2010 en 2011 waren de Belgische prestaties afgetekend beter dan de onze. In beide jaren hadden zij zonder regering bijna een procent meer groei dan wij met. Het ging pas mis toen Di Rupo aantrad. Vanaf dat kwartaal noteerde België nulgroei of krimp.

     

    Toeval? Nee. Het eerste wat Di Rupo deed, was bezuinigen om het begrotingstekort onder die vermaledijde drie procent van Brussel te krijgen.

     

    Tegenpolen
    Nu PvdA en VVD de verkiezingen met voorsprong hebben gewonnen met een campagne waarin zij zich als elkaars tegenpolen opwierpen, lijk ik op mijn wenken te worden bediend. Hoezeer Samsom en Rutte ook tot elkaar veroordeeld zijn, het gladstrijken van de verschillen zal maanden gaan kosten.

     

    Helaas ligt het dit keer wat anders. Op Prinsjesdag presenteerde De Jager namelijk doodleuk een begroting waarin 12 miljard euro aan bezuinigingen (lees lastenverzwaringen) staan ingetekend. Dus Mark en Diederik, een beetje vaart graag! Al was het maar om de 'daadkracht' van die vervloekte Kunduz-coalitie ongedaan te maken en Nederland voor erger te behoeden.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Ewald Engelen

    Gevolgd door 2018 leden

    FTM-columnist van het eerste uur, financieel geograaf aan de UvA en actief voor de Partij voor de Dieren.

    Volg Ewald Engelen
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren