Deutsche Bank über alles

De (Nederlandse) Bankiers van Deutsche Bank glorificeerden in 2006 tegenover de ambtenaren van Waterschap Brabantse Delta hun voortreffelijke kwaliteiten

Valse bescheidenheid kan zakenbankiers doorgaans niet worden verweten. Die van Deutsche Bank maken daarop - vanzelfsprekend - geen uitzondering. Vanuit Londen en Amsterdam kwamen ze in 2006 naar Breda toe om - in eerste instantie - de semi-overheidsdienaren van Slibverwerking Noord Brabant te overtuigen van hun superieure kwaliteiten op het gebied van exotische financiële producten.

Miljoenen verdienen door verlagen van risico

SNB had jaren eerder tegen betaling van miljoenen euro's een omvangrijke sale and lease back had gefaciliteerd waarmee het een Amerikaans bedrijf in staat stelde belasting te ontwijken. Daardoor beschikte het semi-overheidsbedrijf over 270 miljoen euro die op deposito's bij ABN Amro, ING en het Amerikaanse verzekeringsconcern AIG stond geparkeerd. Dat ging jarenlang goed totdat de bankiers van Deutsche Bank - op instigatie van SNB huisadvocaat Nauta Dutilh - duidelijk maakte dat SNB met die deposito's risico liep. De banken en de verzekeraar waar de gelden zich bevonden, konden immers failliet gaan. Deutsche Bank kon een op maat gesneden derivatenconstructie maken waardoor dat risico werd weggenomen. Het mooiste was dat SNB er ook nog flink geld aan kon verdienen. Maar liefst 19 miljoen euro. Heel veel geld verdienen door risico te verminderen, dat sprak de aandeelhouder van SNB - overheidsorgaan Waterschap Brabantse Delta (WBD) - ook wel aan.
In de woorden van Anke Dielissen, lid van het dagelijks bestuur van WBD: ‘Het is voor leken een ingewikkeld financieel instrument, niet voor experts want zij zijn gewend om dit soort ingewikkelde producten te bedenken (…) In de financiële wereld is het zo dat je met geld geld kunt maken’.
[Lees hier het artikel 'Slib en derivaten' waar het allemaal mee begon]
Precies om die reden werd Follow the Money erg nieuwsgierig naar het verhaal dat de experts van Deutsche Bank de ambtenaren hadden voorgehouden. We willen de details weten. Want hoe kun je met het verlagen van risico ook nog eens miljoenen verdienen? We willen snappen hoe je uit lood goud kunt maken, want wie wil er geen gratis lunch? Het probleem is alleen dat Deutsche Bank deze vorm van financiële alchemie tot de bedrijfsgeheimen rekent en dat de ambtenaren de bankiers plechtig hebben beloofd dat ze er niets over zullen vertellen. De hoofdreden waarom de WOB-procedure nu al een jaar duurt en we nog steeds met een kluitje in het riet worden gestuurd.
Daarnaast zouden we ook wel eens willen weten of de advocaten van Nauta nog een leuke attentie mochten ontvangen nadat ze de heren Deutsche Bank tipten over de honderden miljoenen die SNB en WBD onverzekerd op deposito's hadden staan. Dat en nog veel meer.
Afijn, er zijn volgens het waterschap dus dwingende redenen om die informatie niet openbaar te maken en vandaar dat Follow the Money naar de rechter stapt.

De egomuur van Deutsche Bank

Dan nu meer over het materiaal dat we wél mochten ontvangen. Dat bestond voornamelijk sheets uit de presentatie van Deutsche Bank waarin de heren uitgebreid hun prijzenkast - egomuur zo u wilt - voorbij lieten komen. 2005 - het jaar voordat de (Nederlandse) bankiers bij de provinciale ambtenaren op bezoek kwamen - was dan ook een vruchtbaar jaar geweest voor internationale prijzen, 'awards', oorkondes, diploma's, bokalen, medailles en lintjes.
Jaarlijks zijn er vele journalistieke titels in de financiële wereld die van allerlei prijzen - van koperen stierenkloten tot vergulde berenlullen - uitdelen aan de beste vermogensbeheerders, handelaren, analisten en natuurlijk zakenbankiers. Zo organiseert het respectabele vakblad International Financing Review (IFR) jaarlijks het equivalent van de Oscars voor zakenbankiers: de IFR Awards (IFR is een bron van informatie die vooral gerespecteerd wordt vanwege zijn diepgaande kennis van en uitstekende netwerk binnen financiële markten, niet vanwege de onthullende journalistiek. IFR is onderdeel van het Canadees-Amerikaanse mediabedrijf Thomson Reuters waarvan de meerderheid van aandelen in handen zijn van de familie Thomson, de rijkste familie van Canada).
2005 was een vruchtbaar jaar voor Deutsche Bank: vier van de zeven topawards werden binnen gesleept. Niet alleen werd Deutsche Bank 'IFR's Bank of the Year' ook op het terrein van de derivaten werd de hoofdprijs in ontvangst genomen.
'Deutsche Bank - "Derivatives House of the Year 2005"', kopt één van de sheets dan ook. Een rij lovende citaten van financiële journalisten over de Duitse zakenbank volgt.
 'At the heart of things'
'Deutsche Bank provided liquidity for troubled hedge funds when the needed it most, with trades that would have beyond the scope of most dealers'.
'The bank was counterpart to the largest credit contingent interest-reate swap yet structured'.
'Constant innovation helped it [Deutsche Bank] to stay ahead of the structured product pack'.
De heren en dames van Deutsche Bank beheerden de succesvolste en meest geprezen derivatenfabriek op aarde! En dan kon je er als Slibverwerker en waterschap ook nog miljoenen aan verdienen.
Wat wilden de ambtenaren nog meer?
Uit de presentatie van Deutsche Bank (klik op afbeelding om te vergroten)
Daar bleef het niet bij. De bank beschikte bovendien over een 'alomvattend kredietonderzoek platform', een soort electronisch brein dat maandelijks 'alomvattende' rapporten over de wereldwijde kredietmarkten uitspuugt, zo werd uit enkele andere sheets duidelijk. En de bankiers lieten zich bepaald niet onbetuigd om de 'stabiliteit van CDO-structuren' bij de ambtenaren te benadrukken. Pagina's lange verhandelingen van kredietbeoordelaar Standard & Poor's over de soliditeit van CDO's (de rol van S&P in de crisis is overigens nog steeds een onderwerp van discussie). Het was 2006, en het grote gevaar van deze 'financial weapons of mass destruction' werd tot dan toe slechts door enkelen ingezien.
De bankiers zelf snapten waarschijnlijk heel goed dat de werking van hun handelswaar wel eens anders zou kunnen uitpakken. Onder aan iedere pagina van de presentatie staat deze zin:
'Attention is drawn to the "important notice" at the end of this presentation'. Op dat belangwekkende onderdeel van de presentatie en op de andere informatie zullen u en ik alleen nog even moeten wachten.
Lees ook op Follow the Money het artikel: 'Ambtenaren in derivatenland: a recipe for disaster'
Eric Smit
Eric Smit
Mede-oprichter van FTM. Als voormalig professioneel squasher gewend om klappen te incasseren en uit te delen.
Gevolgd door 6917 leden
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren