Dijsselbloem toont zich verlengstuk van bankenlobby

5 Connecties

Minister Dijsselbloem suggereert dat Nederlandse banken zo groot zijn, omdat we zo lekker zaken doen over de grens. Daarmee negeert hij het echte probleem: de enorme berg hypotheekschuld.

Waarom hebben we zo'n uit de kluiten gewassen financiële sector in Nederland? En hoe brengen we de omvang van banken weer terug tot normale proporties, zodat de risico's niet op het bordje liggen van de belastingbetaler? Het zijn prangende vragen – zeker nu SNS opnieuw op het punt staat gered te worden – waar de Kamer ook antwoord op wil. 

 

Het antwoord van minister van financiën Dijsselbloem (PvdA) is op zijn minst onvolledig. “Nederland kent als kleine open economie met een relatief internationaal georiënteerd bedrijfsleven vanouds ook een relatief internationaal georiënteerd bankwezen dat dit bedrijfsleven ondersteunt”, liet de minister gisteren aan de Kamer weten, naar aanleiding van dit rapport van SOMO. Hiermee suggereert de minister dat de banken zo groot zijn, omdat we zo lekker zaken doen over de grens.

 

Waarheid als een koe

De waarheid is een andere. Tot aan de jaren negentig was de financiële sector weliswaar niet klein, maar de echte groei kwam toen pas op gang. “Dat heeft niets te maken met internationale oriëntatie”, reageert Rens van Tilburg van onderzoeksgroep SOMO en Sustainable Finance Lab, die meeschreef aan het rapport. “Reden dat banken zo groot zijn geworden, is de sterke groei van de hypotheekverlening. Tussen 2001 en 2007 verdubbelden de bankbalansen door hypotheken.”

 

Dat is een waarheid als een koe, die Dijsselbloem wenst te negeren. Het is een feit van algemene bekendheid dat de Nederlandse hypotheekschuld de hoogste ter wereld is (111 procent BBP). En net zo bekend is dat die schuld grote risico's met zich meebrengt. De huizenprijzen zijn immers mede dankzij deze schuldenberg sterk gestegen. Het leeglopen van de huizenbubbel verlamt de economie, nu een miljoen huizen “onder water” staan en de banken de risico's trachten af te wentelen (zie ook Help! We worden gegijzeld door de banken).     

 

Understatement

Dijsselbloem ziet wel dat “grote, internationaal actieve banken bepaalde problemen voor de financiële stabiliteit met zich mee brengen, zoals de crisis heeft laten zien.” Dat mag een understatement heten, en gaat bovendien voorbij aan de problemen waar we nu mee te maken hebben. De minister zegt verder onderzoek af te wachten over de materie, alsof we ruim vier jaar na de val van Lehman Brothers en de Commissie-De Wit niet weten wat er aan de hand is.

 

Naast de omvang van de banken, is SOMO kritisch over de uit de hand gelopen beloning in de financiële sector. Dijsselbloem erkent dat er ruimte is voor kostenbesparingen, maar wenst zich er verder niet mee te bemoeien, ware hij een echte neoliberaal: “Het is echter aan de banken en hun aandeelhouders zelf om invulling te geven aan een goede verhouding tussen rendement voor aandeelhouders en de bedrijfskosten, inclusief de lonen.”  

 

“Dijsselbloem doet er niets aan.”

Opvallend dat de sociaaldemocraat met geen woord rept over ABN Amro, eigendom van de Staat. Als het inderdaad aan de aandeelhouders is om zich met beloningsbeleid te bemoeien – waar ook volgens bankenlobbyist Boele Staal van de NVB iets aan moet gebeuren – zou je toch verwachten dat Financiën daar wat van vindt. “Teleurstellend”, zegt Van Tilburg. “Dijsselbloem doet er niets aan.”  

Jan-Hein Strop
Jan-Hein Strop
Freelance financieel-economisch journalist met grote belangstelling voor de werking, macht en gedrag van bank & verzekeraar.
Gevolgd door 2277 leden
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren