Doodchecken

4 Connecties

Waarom communiceert een beursgenoteerde verzekeraar niet over de reden van het vervroegd vertrek van zijn president-commissaris? En waarom geen antwoord geven op vragen, in plaats van de vragensteller afpoeieren? Jan-Hein Strop kent geen betere aansporing door te spitten.

Op de redactie van FTM ontvingen wij laatst een interessante tip. Een scherpe lezer merkte op dat er iets opmerkelijks aan de hand is met het aftreden van de president-commissaris van Delta Lloyd, 1 januari volgend jaar. Deze toezichthouder zou eigenlijk pas op de vergadering van aandeelhouders aftreden vijf maanden later, afwijkend van het rooster dus. Het opvallende was dat het persbericht van 30 augustus met de kop 'Jean Frijns nieuwe president-commissaris Delta Lloyd' daar niets over meldde. Dat wekte onze nieuwsgierigheid, want een niet-regulier aftreden van een president-commissaris van een groot beursgenoteerd fonds is ongebruikelijk. Meestal is er dan ruzie in de bestuurskamer en doet iedereen vervolgens zijn best dat onder de pet te houden. En daar slaan sommige journalisten op aan. Daar was in dit geval nog een extra reden toe, nu de commissaris in kwestie, René Kottman, in het verleden bestuursvoorzitter was van bouwbedrijf Ballast Nedam. Deze onderneming stond enige tijd in de warme belangstelling van het Openbaar Ministerie, dat eind 2012 een schikking trof met het bedrijf vanwege het betalen van steekpenningen aan 'buitenlandse agenten' in de periode 1996 tot en met 2003. Bovendien is justitie bezig met een onderzoek naar Martin Weck, voormalig commercieel directeur van Ballast Nedam, vanwege vermeende betrokkenheid bij omkoping, zo meldde het FD dit voorjaar.

Stroef gesprek

Kottman was van 1999 tot 2007 bestuursvoorzitter van Ballast Nedam – de overlap is niet te missen. Ik belde eerst met de woordvoerder van Delta Lloyd, Martijn Donders. In een wat stroef gesprek liet hij weten de vraag 'belachelijk' te vinden en verwees hij naar het persbericht. Maar ja, daar stond dus niks over reden van zijn voortijdige vertrek in. En als er wel stront aan de knikker zat, dan zou Donders dat niet opeens beamen. Verdere uitleg weigerde hij dan ook te geven. 'Ik zal René Kottman vragen of hij toelichting wil geven, maar reken er maar niet op' zei de geprikkelde Donders. Het telefoontje kwam inderdaad niet en de nieuwsgierigheid bleef. Dan maar even doorvragen bij andere commissarissen waarom Kottman de kuierlatten nam. Peter Hartman (voormalig president-directeur van KLM) toonde zich een norse man van weinig woorden - 'dan moet u met woordvoering bellen' – en verbrak vervolgens snel de verbinding. Kottman's opvolger Jean Frijns (voormalig directeur beleggingen van pensioenfonds ABP en voormalig voorzitter Monitoringcommissie Corporate Governance), wilde alleen zeggen dat hij om 'persoonlijke redenen' was vertrokken. Commissaris Fieke van der Lecq (hoogleraar pensioenmarkten Erasmus Universiteit Rotterdam) gaf als enige een inhoudelijk antwoord. Volgens haar had het aftreden te maken met de nieuwe Wet Bestuur en Toezicht dat een maximaal aantal commissariaten toestaat.
Waarom communiceert beursgenoteerde verzekeraar niet eerder over reden van vervroegd vertrek van zijn president-commissaris?
Nog geen kwartier later ging de telefoon; onbekend nummer. Het was Kottman zelf, nadat zowel Hartman als Frijns de woordvoering van Delta Lloyd hadden gebeld over onze vragen. Wat zenuwachtig legde Kottman uit dat hij er al zeventien jaar bij de verzekeraar op had zitten en dat hij gevraagd is voor een nieuw commissariaat bij een beursgenoteerd bedrijf. Een positie die hij op korte termijn kon innemen. Welk bedrijf wilde hij (natuurlijk) niet zeggen, duidelijk was in elk geval dat de nieuwe positie vanwege die Wet Bestuur en Toezicht niet verenigbaar was met zijn aanstelling bij Delta Lloyd. Dat we al eerder hadden gebeld, had de commissaris niet gehoord. Dan vraag je je toch af: waarom communiceert een beursgenoteerde verzekeraar niet in een eerder stadium over de reden van het vervroegd vertrek van zijn president-commissaris? Is dat niet iets wat beleggers moeten weten? En als corporate communicatie er toch voor kiest om lekker vaag te doen in een persbericht, waarom dan niet gewoon antwoord geven op de vraag, in plaats van verontwaardigd de vragensteller afpoeieren? Ik ken geen betere manier om journalisten aan het werk te houden. We wensen René Kottman veel succes met zijn nieuwe commissariaat!