Doorverkopers met een groen hart

2 Connecties

Onderwerpen

Ondernemen App

Pieter van Os en Marcel Stiphout van Zwipit verdienen geld aan het doorverkopen van tweedehandstelefoons en redden ook de wereld een beetje. ‘We zijn 50 procent zakenman, 50 procent idealisten.’

Hij schuift een gebruikte Samsung i9000 Galaxy S over tafel naar zijn zakenpartner. ‘Beter dan nieuw’, knipoogt hij. ‘Voor 239 euro heb je hem al.’ Pieter van Os en Marcel Stiphout zijn tweedehands telefoon-doorverkopers, maar wel met een groen hart.

Van Os: ‘Dit is 50 procent zakendoen en 50 procent idealisme. Groen rechts.’ Pesterige vinger in de lucht: ‘Wij zijn nog van voor Al Gore.’

Deze ‘Sjors en Sjimmie van de vaderlandse telecom’ kennen elkaar van het Amsterdamse dispuut A.E.G.I.S (ze studeerden economie) en hebben in Amsterdam-Noord een mondiale negotie in gebruikte telefoons opgezet.

Stiphout, een oud-consultant bij Boer&Croon, rekent voor hoe groot deze business is. In het Verenigd Koninkrijk wordt 50 procent van alle mobieltjes doorverkocht, terwijl dit in Nederland niet meer is dan een kleine 8 procent. ‘In de Phonehouse in Engeland is het steeds normaler om een refurbished toestel te kopen.’

Van Os, die al meer dan een decennium in de telecom- én duurzaamheidindustrie werkt, startte in 2005 met het project nadat hij via het Britse moederbedrijf Zonzoo een Nederlandse dependance had opgezet. Inmiddels hebben ze onder de naam Zwipit een zelfstandige doorstart gemaakt, nadat er in Duitsland cashproblemen waren ontstaan bij de moeder.

Opkomende economieën
De zakelijke idealisten zamelen tegen betaling bij verschillende retail-ketens gebruikte toestellen in die zij in opkomende economieën, zoals India, China en Nigeria, doorverkopen. ‘In een ton gebruikte mobiele telefoons zit nog altijd méér goud dan in een ton goud uit een goudmijn’, zegt Stiphout.

Hun boodschap: het is dus niet alleen milieuvervuilend om je oude Nokia, iPhone of Samsung zomaar weg te gooien, het is domweg zonde van het geld. De verkwistende keten van gebruikte telefoons begint bij onszelf. In Nederland gaan telefoons, als gevolg van het systeem waarbij de telecom-olifanten mobieltjes medefinancieren, slechts achttien maanden mee. Van Os: ‘Toen er onlangs een storing was met de BlackBerry zag je een enorme aanwas van telefoons’, zegt hij. ‘Vooral mensen die een mobiel hebben van hun werk dumpten de BlackBerry.’ Stiphout: ‘Dat is ridicuul. In België gaat een toestel soms wel zeven jaar mee, want daar worden nieuwe toestellen niet mee meebetaald in een abonnement.’

Zwipit transporteerde in 2010 200.000 telefoon per jaar. De gemiddelde prijs die ze ervoor teruggeven is nog altijd 42 euro. De duurdere toestellen natuurlijk iets meer, en de goedkopere fors minder. ‘Het is daarom nu tijd om gebruikte telefoons als fast-moving consumers artikel in de markt zetten.’ Onder meer bij de Mediamarkt zijn toestellen in te leveren.

Via een tv-campagne werd afgelopen jaar al begonnen met reclame maken. Toen heette Zwipit nog Zonzoo, maar dat stopte toen de moeder in surséance terechtkwam, nadat er in Duitsland niet accuraat werd gelet op inkoop en verkoop. Stiphout: ‘Bij deze business is het natuurlijk van belang dat je een verkopende partij hebt. Dat moet je goed regelen.’

Het duo vliegt daarom nu de hele wereld over om in opkomende markten hun second hand telefoons te slijten. Van Os: ‘In Hongkong hebben we grote partijen zitten waar we veel toestellen afleveren.’ Stiphout: ‘In augustus is het altijd druk als studenten een nieuw toestel willen.’ Van Os: ‘Dan hoop je maar dat ze onderling geen prijsafspraken maken.’

Ook in Nigeria hebben de ex-studiegenoten een exportlijn opgezet. Een zakenman uit Lagos vlieg regelmatig naar Amsterdam-Noord om met dozen met telefoons terug te keren naar het Afrikaanse wingewest. ‘Hij heeft dertig winkels en laat zijn vrouw de bestelling alvast aankondigingen in zijn retailketen. Dan staan er mensen in de rij voor de telefoons.’

Hun groeimarkt lijkt dus onuitputtelijk? Cijfers vliegen nu over tafel. In India komen er per maand 10 tot 15 miljoen bellers bij. ‘Dat vind ik een amazing aantal’, zegt Stiphout.

Van Os ziet ook de keerzijde. De industrie heeft ook monsterlijke trekjes. In Congo wordt coltan gewonnen, een noodzakelijke grondstof voor mobieltjes. ‘Als je kijkt wat voor slavenarbeid daar voor wordt verricht is het natuurlijk nog absurder dat we zó kort doen met een telefoon.’

In de hal hebben de mannen een museum ingericht. Hier hangen bijna prehistorische toestellen, sommigen zo ijskastgroot dat ze nog uit de tijd dateren dat Miami Vice op tv was. Hij wijst naar een hele oude Philips waar de antenne uitsprong als je op je been klopte. ‘Die had je natuurlijk helemaal niet nodig, die antenne, maar dat was puur voor het idee.’

Redactie
Redactie
Gevolgd door 640 leden