Draai salarisverhoging ABN Amro terug

    ABN Amro ging terug van 110.000 werknemers naar 23.000. Los van de schuld aan de belastingbetaler, zou een <i>loonsverlaging</i> logischer zijn dan een salarisverhoging, meent voormalig ABN Amro-manager Kilian Wawoe.

    Met het argument dat talent behouden moet worden voor de bank, motiveerde topman Gerrit Zalm van ABN Amro vorige week een salarisverhoging van 20 procent voor de topmanagers van de bank. Dit ter compensatie van de wettelijke bonusverlaging: van 100 procent van het inkomen naar 20 procent van het inkomen. Veel banken hebben nu nog een maximale bonus van 100 procent. Meer salaris dus voor minder bonus. De reacties uit de politiek zijn voorspelbaar: links spreekt er schande van, rechts heeft er begrip voor. De belangrijkste vraag laat de politiek echter onbeantwoord: is de argumentatie die Zalm aanvoert voor de salaris verhoging correct? Het antwoord is: nee!

    Moreel aspect

    Er zit een morele c.q. politieke kant aan de beloningsdiscussie bij banken in het algemeen en bij ABN Amro in het bijzonder. De redding van de sector heeft miljarden gekost en dus wil het publiek een gebaar zien in de vorm van versobering van de arbeidsvoorwaarden. Vanuit die optiek is het wenselijk dat banken een significante stap terug doen in hun beloningspakket. Tot op heden is dat blijkens onderzoek van het CBS nog niet gebeurd. Integendeel: de inkomens in de financiële sector zijn substantieel harder gegroeid dan in andere sectoren. Blijkbaar heeft men nu ook in Den Haag door dat van de beloofde zelfregulering van de banken niets terecht komt. Dus komt minister Dijsselbloem (Financiën) met een wet die bonussen beperkt tot 20 procent van het vaste salaris, waar dat nu 100 procent gangbaar is. Is een salarisverhoging van 20 procent dan nodig om talent in de bank te houden? Om meerdere redenen is dat niet het geval.

    1. Bankieren is minder complex geworden

    Ten eerste is de verantwoordelijkheid van veel managers significant afgenomen. Waar ABN Amro voor de crisis een bank was met 110.00 medewerkers in meer dan 60 landen is het nu een bank met 23.000 medewerkers hoofdzakelijk in Nederland. Salarissen worden vastgesteld op basis van verschillende puntensystemen die de zwaarte van de functie meten. Welke methode men ook kiest, een lager inkomen is bij minder complexiteit gerechtvaardigd.

    2. Geen sprake van talent drain

    Ten tweede is de angst voor het vertrek van topmanagers onterecht. De laatste jaren zijn de bonussen voor leden van de raad van bestuur van ABN Amro door de overheid tot 0 gereduceerd, zonder compensatie in de vorm van een hoger salaris. Niemand van het bestuur is daardoor vertrokken. Hetzelfde geldt overigens ook voor de top van ING, Rabo en SNS die allen geen bonussen meer kregen en toch bleven. De angst voor verlies van personeel is dus ongegrond.

    3. Er is al teveel bankpersoneel

    Ten derde kan je als topbankier geen kant meer op. Wie naar de concurrent gaat kan daar hoogstens een bijdrage leveren door de deur open te houden voor al die honderden zo niet duizenden mensen die er nog uit moeten bij de banken, omdat er veel te veel personeel is.

    4. ABN Amro is lokale bank

    Ten vierde is ABN Amro een consumentenbank. In tegenstelling tot investmentbanking is de arbeidsmarkt voor deze vorm van bankieren niet internationaal. In de raad van bestuur van Nederlandse consumentenbanken zitten nauwelijks buitenlanders, zo laat de geschiedenis zien dat Nederlanders niet welkom zijn in het buitenland.

    5. Hoog salaris garandeert hoge afkoopsom

    Tot slot nog een observatie die over het hoofd wordt gezien. Als een bankier mag kiezen tussen een bonus of een salaris kiest hij altijd voor een hoger salaris. Een salaris is namelijk gegarandeerd, het verhoogt je pensioen en personeelshypotheek – en als je vertrekt met een afkoopsom (wat de regel is in het topmanagement) heb je liever een hoger salaris, want dat telt mee in de berekening. Niet alleen is er voor ABN Amro weer een kans verloren gegaan om een gebaar van goede wil te maken naar de belastingbetaler die de rekening krijgt voor het falen van de bank, de gronden waarop de beslissing is genomen om de salarissen te verhogen zijn eveneens onjuist.
      Dr. Kilian W. Wawoe, docent HRM aan de VU. Hij verliet ABN Amro uit onvrede over het beloningsbeleid.  

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Kilian Wawoe

    Dr. Kilian W. Wawoe (1972) werkte als senior- personeelsadviseur bij ABN Amro tot hij in 2010 vertrok uit onvrede over het ge...

    Volg Kilian Wawoe
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren