Gedwongen tewerkstelling in de productie van wiet als onderdeel van 'begeleid wonen'
© Patricia Rehe / Hollandse Hoogte

Drugscriminelen storten zich ongehinderd op lucratieve zorgmarkt

Zorgcliënten die als dagbesteding hennep moeten knippen, katvangers die zorgbedrijven oprichten, prostitutie en witwassen van crimineel geld. Uit onderzoek van het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ) en RIEC Oost-Nederland blijkt dat in de regio Twente zeker 22 zorgbedrijven zijn opgezet door criminele netwerken. Desondanks worden vanwege capaciteitsgebrek en een zware bewijslast slechts enkele casussen strafrechtelijk opgepakt.

Met twee sporttassen loopt Jim de poort van de gevangenis uit, de vrijheid tegemoet. Hij staat nog niet buiten op straat of een man spreekt hem aan. 

‘Heb je onderdak nodig? Ik kan een huis voor je regelen en ik kan je ook helpen om je leven weer op de rit te krijgen.’

Dat komt goed uit, want bij familie en vrienden overnachten is hij inmiddels wel beu. Jim aarzelt. Hij is het niet gewend dat mensen zomaar iets voor hem doen. Er moet altijd iets tegenover staan. Maar het is natuurlijk wel fijn als hij zijn eigen plek kan krijgen.

‘Ja, is goed. Kan ik meteen met je mee?,’ vraagt Jim. 

‘Geen probleem!’ zegt de man. ‘Wees welkom.’

En dus rijdt Jim mee in het busje naar zijn nieuwe huis. Zijn kamer is ingericht, daar hoeft hij weinig meer aan te doen. De man belooft dat de begeleiders van zijn zorgbedrijf hem helpen om structuur in zijn dag te krijgen. Jim hoopt dat ze zich niet te veel met hem gaan bemoeien. Hij heeft geen zin in gezeur aan zijn hoofd. Overdag gaat hij mee klussen in huizen, beetje timmeren en schilderen. Dat kan hij wel. 

Tot de dag dat hij naar een andere locatie wordt gebracht. Deze keer hoeft hij niet te klussen. Of hij hennep wil knippen? Het is geen vraag, maar een voorwaarde om op zijn kamer te kunnen blijven wonen. Weggaan is geen optie. De blik van de begeleider is duidelijk.

Lucratieve markt

Zomaar een voorbeeld hoe criminelen ervoor kunnen zorgen dat ze zorgcliënten in hun macht krijgen. Drugscriminaliteit in de zorg - het lijken twee uitersten. Maar de zorg is een lucratieve markt en daarom een mooie bijverdienste voor criminele netwerken. Uit het onderzoeksrapport ‘Verwevenheid zorg & criminaliteit’ van het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ) blijkt dat alleen in de regio Twente al 22 zorgbedrijven zijn te linken aan criminelen. Bij bijna de helft van de onderzochte bedrijven zijn de betrokken personen eerder veroordeeld voor een strafbaar feit. Het gaat hierbij om eigenaren, bestuurders, aandeelhouders en vennoten die zijn veroordeeld voor hennepteelt, fraude, valsheid in geschrifte, geweld en bedreiging, wapenverkoop en wapenbezit en oplichting. Naast de geconstateerde criminaliteit zijn er bij de onderzochte casussen vermoedens van cocaïnehandel, arbeidsuitbuiting en opzettelijke faillissementsfraude.

Of Jim hennep wil knippen? Het is geen vraag, maar een voorwaarde om op zijn kamer te blijven wonen

Uit het onderzoek blijkt verder dat bij driekwart van de onderzochte zorgbedrijven de ‘van criminaliteit verdachte personen’ een migratieachtergrond hebben. Zeven bedrijven richten zich specifiek op een migrantendoelgroep. ‘Deze cliënten zijn gevoelig voor valse beloften en manipulatie en worden door een woning afhankelijk van de zorgaanbieder,’ zeggen geïnterviewden in het rapport. De onderzochte bedrijven bieden niet alleen zorg voor volwassenen, maar ook jeugdzorg. Zij worden veelal betaald via een persoonsgebonden budget, maar in een aantal gevallen ook via een contract met de gemeente of het zorgkantoor.

Katvangers

De eerdere veroordelingen van criminele eigenaren van zorgbedrijven kunnen vaak onder de radar blijven doordat ze zogeheten katvangers inzetten die op papier het zorgbedrijf runnen. ‘We hebben heel veel te maken met katvangers en strofiguren die naar voren worden geschoven,’ zegt Karen Ottens. ‘Een partner, een broertje, familie of bekenden worden ingezet om door te kunnen blijven gaan met de zorgbedrijven. Doordat we in Twente inmiddels veel criminele netwerken in kaart hebben gebracht, herkennen we de katvangers sneller. Het is daarom van belang om zorgbedrijven goed te screenen.’ Ottens is namens RIEC Oost-Nederland de spil in het samenwerkingsverband Informatieplein Zorgfraude Twente waar alle verdachte constructies worden onderzocht. Het RIEC Oost-Nederland werkt hierbij samen met gemeenten, sociale recherche, politie, het Openbaar Ministerie en de Belastingdienst.

De zorg is een mooie bijverdienste voor criminele netwerken

Nederland telt in totaal tien Regionale Informatie- en Expertise Centra (RIEC). Deze centra richten zich op het bestrijden van ondermijnende criminaliteit door informatie van verschillende instanties aan elkaar te verbinden. Oost-Nederland is één van de weinige regio’s die zorgfraude als prioriteit heeft gesteld. Hierdoor ontbreekt het aan complete cijfers over het hele land. Het RIEC Oost-Nederland vermoedt dat de 22 Twentse casussen het topje van de ijsberg zijn. ‘Door gebrek aan kennis en capaciteit wordt er nog te weinig onderzoek naar gedaan,’ zegt Ottens. ‘In de rest van Nederland moet de beerput nog open.’

De aanpak van de gemeente Almelo is een voorbeeld voor andere gemeenten. De gemeente stelde als eerste gemeente strenge kwaliteits- en integriteitseisen bij de inkoop van zorg. Wethouder Eugène van Mierlo (CDA) ziet het zorggeld verdwijnen richting criminele circuit. ‘Zorgfraude is een veelkoppig monster. Dat maakt dit rapport nadrukkelijk duidelijk. Ik vind dat ernstig. Het tast de integriteit van de zorgsector aan. Het gaat soms echt je voorstellingsvermogen te boven. Maar laat helder zijn dat zorgcriminaliteit verwerpelijk is en voor ons ontoelaatbaar en onacceptabel.’

Het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ)

Het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ) heeft in samenwerking met RIEC Oost-Nederland het onderzoek naar de verwevenheid van criminaliteit en zorg uitgevoerd. Het IKZ is eind 2016 door de overheid in het leven geroepen om signalen over zorgfraude te bundelen. Voorheen kwamen deze klachten en signalen gespreid binnen bij de negen organisaties die zich met de controle, het toezicht en de opsporing van zorgfraude bezighouden. Sinds 2016 werken de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, de Nederlandse Zorgautoriteit, Zorgverzekeraars Nederland, de Inspectie SZW, het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ), de Belastingdienst, de FIOD, het Openbaar Ministerie en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten samen in het samenwerkingsverband IKZ.

Het IKZ verzamelt, beoordeelt en bundelt alle signalen over zorgfraude die bij deze instanties binnenkomen. Het IKZ spoort zelf geen zorgfraude op, maar verrijkt en weegt de meldingen en stuurt ze vervolgens door naar de juiste samenwerkingspartner, die er verder mee aan de slag kan. Naast het verrijken van de signalen signaleert het IKZ trends en ontwikkelingen en ondersteunt zij haar partners onder andere door het uitvoeren van onderzoeken naar fenomenen met betrekking tot fraude in de zorg.

Het IKZ verzamelt, beoordeelt en bundelt alle signalen over zorgfraude

Naar aanleiding van fraudesignalen die de afgelopen vijf jaar bij de negen samenwerkende organisaties binnenkwamen deed het IKZ in 2019 voor het eerst onderzoek naar de veiligheid bij instellingen voor begeleid en beschermd wonen. Hierbij kwam aan het licht dat kwetsbare cliënten te maken krijgen met intimidatie, prostitutie en mishandeling. De uitkomst van dat onderzoek was dat naar schatting 2300 cliënten in zorg zijn bij aanbieders waarbij een vermoeden bestaat van fraude en zorgverwaarlozing.

Het onderzoek bracht de vermenging van criminaliteit in de zorg aan het licht. Naar aanleiding hiervan is besloten diepgaander onderzoek te doen in samenwerking met het RIEC Oost-Nederland. 

Het RIEC Oost-Nederland stuurde overigens in 2015 al een handreiking aan burgemeesters over de aanpak van malafide zorgbureaus. De Inspectie SZW informeerde de afgelopen jaren de Tweede Kamer meerdere keren over criminele netwerken in de zorg. In 2015 schreef de inspectie in een signaleringsbrief dat er ‘een trend is dat er in toenemende mate georganiseerde (criminele) verbanden op systematische en grootschalige wijze lijken te frauderen met zorggelden, met name met pgb’. De Inspectie SZW voert de strafrechtelijke onderzoeken naar zorgfraude uit.

Lees verder Inklappen

Kwetsbare doelgroep

Uit het onderzoek van het IKZ dat demissionair minister Hugo de Jonge afgelopen vrijdag naar de Tweede Kamer stuurde, blijkt dat de criminele zorgaanbieders zich vooral richten op begeleid en beschermd wonen. Vastgoed blijkt een belangrijke rol te spelen. Van het drugsgeld en van de winst uit de zorgbedrijven worden panden gekocht. Vervolgens verhuren ze deze panden aan cliënten of wordt vanuit deze panden zorg geboden, zoals dagbesteding. De zorgaanbieders zetten ook cliënten in om de panden te bouwen of onderhouden. Vooral kwetsbare jongeren en ouderen met onder meer verslavingsproblemen zijn de doelgroep. Zij hebben vaak zware zorgindicaties die tienduizenden euro per cliënt kunnen opleveren. Die cliënten hebben niet alleen zorg nodig maar ook een dak boven hun hoofd. Dit maakt ze afhankelijk van hun zorgaanbieder.

Cliënten hebben niet alleen zorg nodig maar ook een dak boven hun hoofd

Van de 22 onderzochte zorgbedrijven verbonden aan een crimineel netwerk zijn er 15 betrokken bij hennepteelt. Niet alleen op zorglocaties zelf zijn hennepkwekerijen aangetroffen, ook in de woning van de eigenaar, in die van een medewerker en in die van een zorgcliënt, zo meldt het rapport. Bij drie zorgbedrijven moesten cliënten hennep knippen. Minderjarigen werden hier eveneens voor aan het werk gezet; zorgorganisaties lenen bijvoorbeeld geld aan jonge cliënten dat ze via het knippen terug moeten betalen. ‘Cliënten die juist extra bescherming nodig hebben, krijgen te weinig zorg en worden bedreigd en gechanteerd om criminele activiteiten uit te voeren,’ aldus het IKZ-rapport.

Bij zes van de zorgbedrijven die zich met hennep bezighouden, zijn ook andere criminele activiteiten geconstateerd. Denk aan witwassen, belastingfraude, uitkeringsfraude, illegaal gokken en seksuele uitbuiting van cliënten. Bij bedrijven die zich niet met hennepteelt bezighouden, is eveneens mensensmokkel, uitkeringsfraude en het lidmaatschap van een motorbende geconstateerd.

Barrièremodel Twentse gemeenten

Het samenwerkingsverband van de Twentse instanties resulteerde in 2018 in een barrièremodel om zorgfraude te voorkomen. Gemeenten proberen onder andere criminelen te weren. Zo krijgen zorgaanbieders die in het verleden aantoonbaar hebben gefraudeerd, of waar de kwaliteit ernstig ondermaats was, geen contract met de veertien Twentse gemeenten. Wie banden heeft met motorbendes, wordt sowieso uitgesloten.

Het merendeel van de Twentse gemeenten werkt met een stoplichtsysteem - onderdeel van dat barrièremodel. Bij een hoog risico komt een zorgbedrijf in het ‘rood’, bij een lager risico in het ‘oranje’ en bij een laag risico in het ‘groen’. Bij oranje en rood volgt een onderzoek. In 2018 bleek 40 procent van de gecontracteerde zorgaanbieders in de rode categorie te vallen. Het nadeel van het barrièremodel is dat de ‘rode’ zorgaanbieders pas na de contractering grondig worden onderzocht. Hugo de Jonge, thans demissionair minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, legt in antwoord op Kamervragen in mei 2019 uit dat dat is omdat de zorgaanbieders dan pas aan de strenge eisen van het contract hoeven te voldoen. Maar zie dan nog maar eens van een zorgaanbieder af te komen.

Het RIEC adviseert om niet alleen papieren controles te doen, maar ook fysieke controles op locatie

De gemeente Almelo besloot daarom samen met de gemeente Hof van Twente om een eigen koers te varen binnen het Twentse samenwerkingsverband. Zij screenen de zorgaanbieders al grondig aan de voorkant. Zo moeten aanbieders verklaren dat ze de afgelopen vijf jaar geen strafbare feiten hebben gepleegd. Blijkt later dat dit toch zo is, dan kan het contract meteen ontbonden worden. ‘Ik leg de gemeenteraad liever uit dat ik te streng ben geweest dan dat we in de zorg taferelen toestaan waarvan iedereen zegt: dit moet toch niet kunnen,’ verklaarde wethouder Eugène van Mierlo eerder tegenover Follow the Money. Van de 200 gecontracteerde zorgaanbieders die zich voor een contract meldden in 2018 bleven er in Almelo na de aanbestedingsprocedure nog 160 over. Daarna zijn nog 12 aanbieders afgevallen omdat ze alsnog niet aan alle voorwaarden konden voldoen. Op dit moment heeft de gemeente Almelo naar aanleiding van fraude-onderzoeken vier rechtszaken lopen tegen zorgaanbieders: tegen Victorie, Take Care, BiOns en Deva. In totaal staan er voor 3,5 miljoen euro vorderingen uit bij deze bedrijven. Victorie is inmiddels failliet. De curator beraadt zich nu op stappen tegen de bestuurder van dit bedrijf. Uit onderzoek van de gemeente Almelo naar deze vier bedrijven kwam ondermijning niet naar voren. Almelo is één van de weinige gemeenten die rechtszaken aanspant tegen zorgbedrijven. ‘Omdat je voorop loopt, mist er jurisprudentie. Dat vraagt lef om soms ook gewoon processen te voeren om een rechterlijke uitspraak af te dwingen,’ zegt Van Mierlo.

Ondanks de strenge eisen van de Twentse gemeenten krijgen ze lang niet altijd grip op de bedrijven die zich willen inschrijven voor een zorgcontract. Door katvangers en onderaannemers vallen de echte criminelen in het netwerk aanvankelijk niet op. ‘Malafide bedrijven zorgen ervoor dat ze op papier binnen de opgestelde gemeentelijke kaders vallen,’ stellen de onderzoekers van het rapport ‘Verwevenheid zorg & criminaliteit’ vast. Het RIEC adviseert dan ook om niet alleen papieren controles te doen, maar ook fysieke controles op locatie.

Op aanbieders die zich richten op persoonsgebonden budgetten is nog lastiger grip te krijgen. Zij hebben vaak met minder strenge eisen te maken en de budgethouder is hierbij zelf verantwoordelijk voor de controle op de verkregen zorg. Almelo besloot daarom als eerste gemeente in Nederland om de strenge eisen niet alleen voor gecontracteerde aanbieders te laten gelden, maar ook voor pgb-aanbieders.

Lees verder Inklappen

Verdienmodel

Het rapport beschrijft dat weinig zorg leveren en veel declareren in het criminele circuit bekend staat als makkelijk verdienmodel. De pakkans en de straffen zijn laag. Cliënten die begeleid of beschermd wonen kunnen tussen de 30.000 en 50.000 euro per jaar opleveren. Bij zwaardere cliënten kan dit oplopen richting 70.000 euro. Bij de oprichting van het bedrijf hebben de verdachte eigenaren niet de intentie om goede zorg te leveren, maar om op een makkelijke manier geld te verdienen.

Hoe minder zorg je levert, hoe meer winst je maakt. Van dat geld worden weer vastgoed of drugs gekocht of het stroomt door naar het buitenland. Het RIEC heeft niet van alle bedrijven jaarrekeningen opgevraagd. De omzetten van de onderzochte aanbieders variëren van 50.000 euro tot 3 miljoen euro. Van niet alle bedrijven is bekend hoeveel cliënten ze hebben. De meeste waarvan dit wel bekend is, hebben minder dan 10 cliënten. Maar er zit ook een bedrijf bij met 200 cliënten. Bij bijna 60 procent van alle onderzochte Twentse bedrijven was de kwaliteit van zorg niet op orde dan wel waren er signalen van zorgfraude. Zo werden er te weinig uren zorg geleverd en zijn diploma’s en handtekeningen vervalst.

Cliënten komen vaak in een web van bv’s terecht. In meer dan de helft van de gevallen hebben de eigenaren van zorgbedrijven meerdere bedrijven: in de zorg, vastgoed, horeca, transport of bijvoorbeeld de goudhandel. Regelmatig heeft ook de echtgenoot of een familielid van de eigenaar een zorgbedrijf of werken familieleden in elkaars bedrijf. Daarboven hangen meerdere holdings. Via deze zogenoemde kerstboomconstructies stroomt het geld heen en weer. Conclusie van de onderzoekers: ‘Deze geldstromen zijn lastig te volgen en te achterhalen.’

"Cliënten die juist extra bescherming nodig hebben, krijgen te weinig zorg en worden bedreigd en gechanteerd om criminele activiteiten uit te voeren"

Verwevenheid

Het IKZ benoemt in het rapport dat er meer aandacht moet komen voor de verwevenheid van criminaliteit in de zorg. De criminelen komen er nu te gemakkelijk mee weg. Dat komt onder andere door de zware bewijslast, zegt Karen Ottens van RIEC Oost-Nederland, die zorgfraude deels een grijs gebied noemt. ‘Er is niet altijd direct een strafbaar feit waarbij je zeker weet dat het tot een veroordeling komt. Winstpercentages van 70 procent zijn onwenselijk, net als slechte kwaliteit van zorg.’ De aankoop van vastgoed speelt eveneens een rol, vervolgt Ottens. ‘Maar je zult deze feiten wel strafrechtelijk moeten aantonen. Denk aan valse diploma’s en valsheid in geschrifte. Daarom is het in een aantal zaken beter een contract te stoppen, zodat de zorg in ieder geval stopt en om via bestuursrecht de zaak aan te pakken.’

Gemeenten zijn zich volgens het RIEC te weinig bewust van de verwevenheid tussen criminaliteit en zorg

Het ontbreekt daarnaast aan opsporingscapaciteit en middelen. Daardoor is er te weinig toezicht. Het helpt niet dat bijvoorbeeld de gemeentelijke toezichthouders en landelijke Inspectie SZW soms nog onvoldoende samenwerken en informatie uitwisselen. Dat geldt ook voor de RIEC’s onderling. Niet alle regionale partijen hebben dezelfde prioriteit of ze mogen om privacyredenen geen informatie met elkaar uitwisselen. Zo mag het RIEC geen informatie delen met zorgkantoren en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Hierdoor weten zij niet dat een zorgaanbieder gelinkt wordt aan bijvoorbeeld hennepteelt. De politie zou de inspectie wel mogen informeren en de gemeente kan via het IKZ het zorgkantoor informeren, maar de juridische beperkingen maken het overleg met deze omwegen lastig. ‘De samenwerking en het toezicht is versnipperd en het ontbreekt aan regie en een eenduidige aanpak,’ concludeert het rapport. Het probleem van de gegevensdeling kaart de Inspectie SZW ook al jaren aan bij de minister van Volksgezondheid, eerst bij Edith Schippers en daarna bij Hugo de Jonge.

Zorgaanbieders zetten met hun hoge winsten op hun beurt goede advocaten in die het nog lastiger maken om de zaak te bewijzen. Zo kunnen zorgfraudezaken zich jaren voortslepen. Uit eerder onderzoek van Follow the Money bleek dat meerdere gemeenten terughoudend zijn rechtszaken aan te spannen tegen zorgaanbieders; liever ontbinden ze een contract als dat mogelijk is.

Het IKZ schat dat bij meer en beter onderzoek er nog veel meer zaken aan het licht zullen komen waar criminaliteit en zorg met elkaar verweven zijn. ‘Dit probleem staat nog onvoldoende op de agenda. Er is te weinig capaciteit en het ontbreekt bij een aantal partijen aan expertise om het probleem te herkennen en aan te pakken,’ stellen de onderzoekers. Gemeenten zijn zich volgens het RIEC te weinig bewust van de verwevenheid tussen criminaliteit en zorg. ‘Het begint al bij de indicatiestelling dat zorgaanbieders via hun cliënten bij de gemeente een zo hoog mogelijk zorgbudget in de wacht willen slepen,’ zegt Ottens. ‘Er moet veel meer controle aan de voorkant komen. Ook in Twente willen we dat nog beter gaan doen.’

Kleine pakkans

De gemeentelijke toezichthouders hebben daarnaast te weinig bevoegdheden om ondermijnende criminaliteit aan te pakken. Zij moeten deze zaken doorsturen naar politie en justitie. Daar worden lang niet alle zaken opgepakt. De Inspectie SZW is de instantie die voornamelijk het opsporingsonderzoek doet voor het strafrechtelijk onderzoek. In 2018 maakte die inspectie 15 processen-verbaal op tegen 29 verdachten. Op 14 januari 2019 maakte Hugo de Jonge op Twitter bekend dat de inspectie 20 fte erbij krijgt voor de opsporing van zorgfraude.

Of dat helpt, is de vraag. Het Openbaar Ministerie (OM) verklaarde begin vorig jaar bij Nieuwsuur dat het dweilen met de kraan open is als het gaat om het aanpakken van zorgfraudeurs. ‘Wij pakken de zaken op die we kunnen, maar wij kunnen het niet oplossen zolang die kraan open blijft staan,’ lichtte officier van justitie Laurien van Haeringen toe. ‘Dat komt omdat het te gemakkelijk is om een zorgbedrijf te kunnen beginnen,’ vulde directeur Aad de Groot van verzekeraar DSW aan. Alleen al DSW had in 2019 bij zo’n vierhonderd zorgbedrijven een vermoeden van fraude. De tientallen zorgfraude-onderzoeken van het OM vallen daarbij in het niet.

De woordvoerder van het Functioneel Parket van het OM zegt in reactie op het IKZ-rapport dat het niet om de aantallen gaat. ‘Het gaat om het effect dat we bereiken met een zaak. We lopen niet alleen tegen wet- en regelgeving aan die een strafzaak bemoeilijken, maar ook de bewijsbaarheid vergt veel onderzoekscapaciteit. Daarnaast is het niet zinvol om alleen naar de inzet van het strafrecht te kijken. Ook bestuursrecht en civiel recht zijn effectieve instrumenten gebleken om zorgfraude aan te pakken.’ Dat een zaak geen strafrechtelijk vervolg krijgt, betekent volgens het OM uitdrukkelijk niet dat de fraudeur ‘ermee wegkomt’. ‘Het is mogelijk om vanuit het strafrecht informatie te delen met gemeenten en zorgkantoren zodat deze de geldkraan dicht kunnen draaien en via de civiele weg geld kunnen terugvorderen,’ aldus de woordvoerder.

Het is dweilen met de kraan open als het gaat om het aanpakken van zorgfraudeurs

Volgens Almelo is dat makkelijker gezegd dan gedaan, ook omdat wetten in tegenspraak zijn met elkaar. Almelo zou graag zien dat meer zaken een strafrechtelijk vervolg krijgen. ‘Een strafrechtelijk traject is momenteel zeer lastig, zo niet onmogelijk juridisch gezien. Daarnaast heeft zorgfraude geen strafrechtelijke prioriteit,’ zegt wethouder Van Mierlo. Nadat het OM besloot om zorgbedrijf Victorie niet te vervolgen, startte de gemeente een artikel 12-procedure. Hiermee kan het gerechtshof het OM de opdracht geven alsnog strafvervolging in te zetten. De uitkomst hiervan is nog niet bekend.

Het rapport van het IKZ is duidelijk over de pakkans. De geïnterviewde experts die met daders hebben gesproken noemen de zorg ‘een eenvoudige inkomstenbron waarbij de pakkans en de straffen laag zijn’. Dat maakt dat criminelen door kunnen blijven gaan in de zorg, terwijl cliënten zich ondertussen onveilig voelen en bedreigd en gechanteerd worden.

Nieuw leven

Jim vraagt zich intussen af waarin hij verzeild is geraakt. Hij woont met vier anderen in een huis, maar begeleiding ziet hij amper. Eens per week brengt iemand boodschappen en dat is het wel. ’s Avonds kijkt hij soms tv met zijn medebewoners. Aardige lui, dat wel. Maar toen hij laatst met ze op de bank zat, bood één van hen hem een zakje drugs aan. Hij is net van die troep af en wil er graag ver van weg blijven. Beleefd wees hij het aanbod af. Toen een week later een minderjarige medebewoner een wapen kreeg aangeboden was dat voor hem de druppel. Hoe heeft hij zo dom kunnen zijn om mee te gaan toen hij de gevangenis verliet? Hoe komt hij hieruit?

Jim ziet de dure auto’s af en aan rijden. Hoe kan dit zomaar? Hij wil er niets mee te maken hebben. Hij wil een nieuw leven opbouwen en niet weer terug de gevangenis in. Jim heeft zijn vertrek al aangekondigd. Had hij beter niet kunnen doen. Sindsdien houden ze hem in de gaten. Als hij gaat praten, weten ze hem te vinden... 

De Inspectie SZW doet op dit moment onderzoek naar de omvang van fraude met zorggeld. Woensdag 20 januari gaat de Tweede Kamer in debat over de aanpak van zorgfraude.

Judith Spanjers
Judith Spanjers
Werkte 22 jaar voor Omroep Gelderland. Doet voor FTM onderzoek naar winsten en fraude in de zorg.
Gevolgd door 1191 leden
Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
Annuleren