ECB-moedermelk en slap gelul

    Politiek slap gelul wérkt en EU-lidstaten slurpen de ECB-euro's op alsof het moedermelk is. Maar uiteindelijk doen aandelen het in een Amerikaans verkiezingsjaar vaak lekker, stelt columnist Jan Dwarshuis.

    Dat we in merkwaardige tijden leven werd van de week maar weer eens duidelijk. In Kiel te Germany bouwen de Duitsers een U-Boot voor... juist, Israël. Het moet niet gekker worden. Ondertussen bewegen de markten zich tussenhoop en vrees. Ieder afgestudeerd econoom komt met een ander recept om de crisis de kop in te drukken. Kortom: niemand weet het.


    En laveert u daar maar eens door met uw aandelenportefeuille. Ik houd - qua Thirteen Diversified Fund - van relatief klein en behendig en krijg steun uit onverwachte hoek. Ondertussen krijgt u steeds minder vlees op uw botten en wordt er zelfs gesuggereerd dat u tot uw tachtigste moet doorploeteren.

     

    Voor de meer ervaren belegger onder u is het recept bekend. Het tij kan nog ten goede keren: in veel gevallen van een verkiezingsjaar van met name de Amerikaanse president doet de aandelenmarkt het gewoon weg lekker, zo leert de ervaring.


    Blaren op de billen

    Tot op heden heeft u daar nog niet van kunnen genieten. 2012 staat onder water zoals zoveel om uw heen. Uw koopkracht, uw huis, uw portefeuille, uw pensioen, alles staat zo’n beetje onder water. Een beetje zelfreflectie vertelt u dat u natuurlijk de afgelopen jaren zich wel gedragen heeft als een struisvogel. Signalen waren er genoeg, maar uw makelaar of uw ‘wijze’ achteroom deed ze af als lulkoek. En nu zit u met blaren op de billen.

     

    Politici weten dat ook. Zij peinzen over de sluwste strategie om uw stem te winnen. Sterker nog, ze gaan dat van uw kopen. Het gebeurt in het klein bij u in de gemeente, iets groter op Nationaal terrein en als we nog iets groter denken kunt u uw Baume & Mercier verrekijker er even bij pakken.

     

    Want Barack Obama zit - as we speak - al in de Oval Room op zijn Engels houten bureau te tokkelen wanneer hij QE3 kan en mag gaan inzetten. Brood en spelen voor het volk is het credo.

    ECB te ver gegaan
    De huidige situatie lijkt veel op die van de jaren twintig in Duitsland. De regering werd steeds afhankelijker van het krediet van de toenmalige Reichsbank. Tot 1922 was alles nog koek en ei en leek het alsof de regering onafhankelijk opereerde. Maar in feiten was ze al afhankelijk en verliefd op de centrale bank.

     

    Ook nu zijn diverse staten afhankelijk van de Europse Centrale Bank (ECB) en is er sprake - net als toen - van een politiek project. Ze slurpen de euro’s op alsof het moedermelk is. Eigenlijk is de ECB al te ver gegaan door haar onafhankelijke rol te vermengen met de politiek. Het opkopen van staatobligaties, het printen van euro’s en het lage en soepele rentebeleid is daar een bewijs van.

     

    'Politicus moet kameleon zijn'

    De uitkomst in de jaren twintig hoef ik u niet uit te leggen. Het gevolg was een oplopende inflatie welke uiteindelijk uitmondde in hyperinflatie. Een proces waar geen bankier iets aan kan doen. Wanneer we naar het verleden kijken, dan is de kans simpelweg groot dat ook nu de printer weer wordt aangezet. Het is de simpelste weg naar kortzichtig politiek gewin. Dat het tevens de meest vernietigende oplossing is, doet de regerende elite af als gelul van lastige columnisten.


    Het gaat zo al duizenden jaren. 'Een politicus moet als een kameleon zijn, die zich aanpast aan elke persoon die hij ontmoet en daarbij zijn uitdrukking en woordenschat aanpast als dat nodig is.'

     

    Dit zijn de woorden van de jongere broer - Quintus Cicero - van de beroemdste Romeinse redenaar en filosoof aller tijden: Marcus Tullius Cicero. En de goede man kon het weten, want hij luisterde naar zijn broer en werd in 65 voor Christus als consul gekozen. Kortom: Slap gelul wérkt.


    Uw stem gekocht
    Ondertussen is de G7 bezorgd. De hemel komt heel langzaam naar beneden volgens de heren. ‘We have reached a point where we need to have a common understanding about the problems we are facing,’ aldus de Japanse Minister van Financiën Jun Azumi.

     

    Vooralsnog openen we vanochtend hoger omdat de G7 druk uitoefent om maatregelen te nemen. En dat past precies in het plaatje van een opportunistisch politicus. Uw stem gaat gekocht worden.

     

     

     ***********************************************************************************************************

     Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management , waar hij verantwoorelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde aandelen en is ook niet voornemens dat de komende 24 uur te doen.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Volg Jan Dwarshuis
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren