Een schuldenzeepbel van historische proporties

    De sociaaldemocratische kredietschuiver Michiel Mulder van de Amsterdamse gemeenteraad wil de 'gezonde' Nederlandse woningmarkt redden. 'Waanzin,' vindt Ewald Engelen.

    Het is geen geheim dat de woningmarkt op zijn gat ligt. Geen wonder dus dat het wemelt van de plannen om hem weer vlot te trekken. Eerst en vooral natuurlijk het Woonakkoord van Blok, hoewel dat meer bedoeld is om een huizenzeepbel straks te voorkomen dan om die van nu te laten leeglopen. Verder het plan van Van Dijkhuizen om delen van de omvangrijke hypotheekportefeuille van banken te verkopen aan pensioenfondsen teneinde banken in staat te stellen weer kredieten te verstrekken. Tot slot spelen ook steeds meer lokale overheden met het idee om via gemeentefondsen de kredietverlening weer op gang te brengen en de bouwplannen van voor de crisis alsnog te kunnen realiseren.
    Hoewel in mindere mate dan elders, zucht ook Amsterdam onder een ingestorte woningmarkt. Ook hier zijn prijzen gekelderd, nieuwbouwplannen in de ijskast verdwenen en heeft het grondbedrijf fors moeten afboeken. Gezien de verslaving van Amsterdam aan opgepompte inkomsten uit gronduitgifte is het dus niet verrassend dat er met de gedachte van een gemeentelijke hypotheekbank wordt gespeeld.
     PvdA-raadslid Michiel Mulder schetste donderdag in deze krant hoe zo'n bank eruit kan zien: een fonds dat zichzelf naar Deens model op de obligatiemarkt financiert en door gemeentelijke meefinanciering de leenkosten voor huizenkopers beneden marktpeil kan drukken. Mulder verwacht daarvan terecht meer dan van Van Dijkhuizens plan. Dat is alleen goed voor banken, niet voor huishoudens.
     Mulder mist echter net als Van Dijkhuizen de kern van het Nederlandse probleem. Met droge ogen schrijft hij dat 'de Nederlandse woningmarkt er voor de crisis goed voor stond'. Volgens Mulder is er niet 'speculatief gebouwd', niet overgecrediteerd en zijn de stijgende woonlasten 'een reflectie van veranderende voorkeuren bij gestegen welvaartsniveau'.
     Onzin, natuurlijk. Nederland heeft in vijftien jaar een private schuldenzeepbel van wereldhistorische proporties geblazen, met waterhoofdige bankbalansen en uiterst kwetsbare huishoudens als ongewenst resultaat. Er is geen land ter wereld waar de hypothecaire schulden zo snel tot zulke grote hoogte zijn gestegen als in Nederland.
     Dit weigeren kredietpushers als Mulder en Van Dijkhuizen onder ogen te zien. De oplossing is niet een verlenging van de levensduur van de vastgoedzeepbel van voor de crisis, zoals zij beogen. De enige echte oplossing is een eerlijke verdeling van onvermijdelijke ontschuldingskosten.
     En ja, dat gaat ook Amsterdam geld kosten. Bijvoorbeeld door de erfpacht fors te verlagen om kwetsbare huishoudens te ontzien. Dan maar een museumpje minder.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Ewald Engelen

    Gevolgd door 2079 leden

    FTM-columnist van het eerste uur, financieel geograaf aan de UvA en actief voor de Partij voor de Dieren.

    Volg Ewald Engelen
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren