Een vuist vol Euro's

6 Connecties

Onderwerpen

Griekenland Californië Burger

Personen

Angela Merkel

Organisaties

Goldman Sachs

Werkvelden

Politiek
0 Reacties

Volgens Pieter Lakeman gaan de Grieken nog voor de nodige opwinding zorgen. Uiteindelijk zal de burger moeten betalen voor de politieke keuzes die nu worden gemaakt.

Het is moeilijk te begrijpen waarom de afgelopen 1000 jaar zoveel mensen van de Middellandse Zee naar het noorden van Europa zijn verhuisd. In Griekenland en omstreken is het klimaat aangenamer en het voedsel gezonder. En omdat ook de pensioengerechtigde leeftijd lager ligt is het helemaal goed toeven daar. Sinds kort worden de Grieken echter lastig gevallen door hun regering die zegt dat ze meer belasting moeten betalen en pas jaren later met pensioen mogen gaan. Maar eigenlijk worden de Grieken lastig gevallen door buitenlandse bankiers en politici. Daar schijnen niet alle Grieken van gediend te zijn. Het aantal stakingen piekt momenteel. 

De Grieken zullen verrast zijn over de buitenlandse belangstelling voor de vraag hoe zij zo efficiënt mogelijk afgeknoedeld kunnen worden. Daarvoor bestaan twee motieven: een financieel en een ideëel motief. Amerikaanse bankmanagers waren na de succesvolle hypothekenzwendel van het vorig decennium aan een nieuwe uitdaging toe, uiteraard in samenwerking met hun paladijnen van Standard & Poor en Moody. Niet-Amerikaanse instellingen (waaronder de ABN Amro met Rijkman Groenink een ereplaats inneemt) gedroegen zich als onderhonden van hun Amerikaanse collega's en verorberden met smaak elke Amerikaanse kluif die hen toegeworpen werd. Mede daardoor is de hypothekenzwendel zo'n enorm succes geworden voor top-employees van Amerikaanse banken. Dus waarom geen nieuw project met de ratingbureaus gestart? Short gaan in landen-obligaties en daarna baisse geluidjes (laten) geven. Dat zijn leuke dingen voor de mensen. Maar niet met een groot land beginnen. Bij de eerste oefening geen overstrekking graag. Het gaat om het markt-beïnvloedend vermogen. Leuke landjes om mee te beginnen lijken Griekenland en Portugal. Wanneer de rating-arm van het Amerikaanse bankwezen het standpunt ventileert dat een land zijn schulden niet kan afbetalen dalen de obligatiekoersen van dat land, mede door het onderhonden gedrag van Europese instellingen. Dat is basiskennis in de USA. Een "normale" samenwerking van Amerikaanse banken met hun rating-arm, zoals die bij de hypothekenzwendel is toegepast, vereist short gaan vóór dat de rating-arm haar baisse geluidjes ventileert. Hier ligt een schone onderzoekstaak voor de Amerikaanse SEC en het Amerikaanse ministerie van Justitie. Maar niet nogmaals vier jaar wachten zoals bij de hypothekenzwendel van Goldman Sachs a.u.b. 
Waarom moesten de Amerikaanse banken een eurolandje uitzoeken en niet een land met eigen valuta? Nu komen we op het politieke motief. Binnen de politieke top van Europa leeft nog steeds het idee dat wanneer een van de lidstaten zijn obligaties moet afstempelen dat desastreus zou zijn voor de Europese Unie als geheel. Een krankzinnig idee want wat maakt het uit wanneer Griekenland met zijn verwaarloosbaar kleine nationale schuld (nauwelijks 100 miljard euro) de helft moet afstempelen? Toen Californië enkele jaren geleden in de financiële problemen kwam (met volgens zeggen de vijfde economie ter wereld) maakte niemand zich druk over de dollar. En nu het Amerikaanse begrotingstekort zowel absoluut als procentueel jarenlang groter is dan het Griekse zijn de Europese politici nog zo wereldvreemd te denken dat een afstempeling van Griekse staatsobligaties de ondergang van de euro zou kunnen inluiden. Het tegendeel is het geval: juist door de "redding" worden de problemen over heel Europa verspreid. Het pleit echter voor het technisch vernuft van het Amerikaanse bank/rating-wezen dat zij dit waanidee van de Europese politici als feit hebben onderkend. Of door de "redding" van Griekenland met de obligaties ook een ritje naar boven gemaakt kan worden is daarbij van minder belang. Essentieel is dat door de aanwezigheid van de bizarre euro reflex het spel met Griekenland nog enkele malen herhaald kan worden. 
Het Nederlandse parlement heeft lang stilgestaan bij de vraag of Nederlanders op hun 65e of op hun 67e jaar AOW zouden krijgen maar had aan één vergadering voldoende om 5 miljard euro te lenen aan de Grieken die gewoon op hun 55e met pensioen blijven gaan.
 
In de steunverlening is een element ingebakken waardoor de banken elke kwartaal twee extra ritjes kunnen maken. Er is namelijk geen sprake van een langjarige steunverlening aan Griekenland. De lidstaten hebben slechts besloten voor één kwartaal aan Griekenland te lenen en straks elk kwartaal opnieuw te beslissen over het al of niet verlenen van steun. Over drie maanden is de welvaart van de Grieken achteruitgegaan, is de afkeer van buitenlandse inmenging groter geworden, is de slagingskans van Griekse bezuinigingsoperaties kleiner geworden en zijn de problemen dus groter geworden. Elk kwartaal leuke krantenkoppen, elk kwartaal openbare vernedering van Grieken, en elk kwartaal toenemende afkeer in andere eurolanden om steun aan Griekenland te verlenen. Die steun houdt dus binnen een of twee jaar op en dan zal Griekenland toch afstempelen. Dan zullen de Europese politici begrepen hebben dat het lot van de euro net zo min bepaald wordt door afstempeling van Griekse staatsobligaties als het lot van de dollar wordt bepaald door de toestand in Californië. (de euro is de afgelopen tien jaar ooit bijna verdubbeld t.o.v. de dollar dus het geneuzel over enkele centen koersfluctuatie is irrelevant).
Ondertussen hebben de Europese banken dan wederom voor tientallen miljarden euro's indirecte overheidssubsidie gekregen en zijn de lasten daarvan wederom afgewenteld op de Europese, ook op Nederlandse, burgers. 
Mevrouw Merkel heeft door haar steun aan Griekenland de verkiezingen van 9 mei 2010 in Noordrijn-Westfalen al verloren. Wie volgt?
 
Pieter Lakeman

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Redactie

Gevolgd door 332 leden