Amerikanen lynchten Strauss-K. bij voorbaat

FTM columnist Heleen Mees schreef eerder dat Strauss Kahn is gelyncht. Vandaag blijkt dat het vermeende verkrachte kamermeisje heeft gelogen. Krijgt Mees gelijk? Lees dit nog eens.

In NRC Handelsblad van 6 juni stelt Stine Jensen dat Nederland een voorbeeld moet nemenaan de ‘serieuze wijze’ waarop Amerikanen met de Strauss-Kahn-affaire omgaan. Jensen heeft overduidelijk de Amerikaanse berichtgeving niet gevolgd, anders zou ze niet zojubelend over de Amerikaanse handelswijze schrijven.

 

Net als de Amerikanen ziet Jensen de arrestatie van de voormalige directeur van het IMF,Dominique Strauss-Kahn, als bewijs dat het Amerikaanse rechtssysteem superieur is. Iedereen in de VS is voor de wet gelijk, zoals het zo fraai heet.

 

In Frankrijk windt men zich onderwijl op over foto’s van Strauss-Kahn die in handboeien aan fotografen wordt getoond. Maar de zogenoemde perp walk vormt niet het probleem.

 

De New York Police Department (NYPD) die een mediahype creëert door allerhande details over het lopende onderzoek naar de pers te lekken, is het werkelijke probleem.

 

Verkrachting 

 

Vanuit Beijing heb ik de Amerikaanse berichtgeving over de vermeende aanranding en poging tot verkrachting door Strauss-Kahn van een kamermeisje in het Sofitel-hotel metgroeiende weerzin gevolgd.

 

Na jaren te zijn opgekomen voor de rechten van vrouwen, bevind ik me nu in de onverwachte situatie dat ik een man verdedig die verdacht wordt van een seksueel misdrijf.

 

Als de ontmoeting tussen Strauss-Kahn en het 32-jarige kamermeisje werkelijk zo gewelddadig was als wordt gesuggereerd, dan zal er ongetwijfeld voldoende forensisch bewijs voorhanden zijn om hem vele jaren naar het gevang te sturen.

 

Steniging 

 

Waarom moet hij dan nu al worden veroordeeld in de publieke opinie? (Wie de publieke lynchpartij van Strauss-Kahn ziet, mag zich niet verbazen dat in andere delen van de wereld steniging nog steeds wordt gepraktiseerd.)

 

Ieder Amerikaans nieuwsbericht dat ik heb gelezen gaat uit van de schuld van Strauss-Kahn. Elk detail over die noodlottige zaterdag is uitgelegd als bewijs van de – inderdaadernstige – beschuldigingen aan zijn adres.

 

Strauss-Kahn werd vlak voor het opstijgen van het vliegtuig gehaald, dus het kan niet anders dan dat hij de VS probeerde te ontvluchten. Dat de vlucht een week van tevoren was geboekt, en dat Strauss-Kahn de volgende dag de Duitse bondskanselier Angela Merkel zou ontmoeten in Berlijn, kon de kranten noch de rechter van gedachten doen veranderen.

 

Schuld 

 

Het feit dat Strauss-Kahn zijn mobiele telefoon had achtergelaten in de hotelkamer werd door de Amerikaanse media eveneens gezien als bewijs van zijn schuld.

 

Dat hij zelf met het hotel belde om te regelen dat de telefoon naar het vliegveld zou worden gebracht, maakte geen enkel verschil. In plaats daarvan schreven de kranten dat de politieagenten het hotelpersoneel hadden 'gecoacht' om hem te vertellen dat de telefoon was gevonden – wat gewoon feitelijk was gebeurd.

 

Maar het verhaal diende om de rol van de NYPD te verheerlijken, en niet als bewijs van de mogelijke onschuld van Strauss-Kahn. Strauss-Kahn verliet het hotel die zaterdagmiddag in grote haast, zoals videobeelden kennelijk laten zien, en zonder formeel uit te checken.

 

Dat moet wel betekenen dat hij kort daarvoor een reeks seksuele misdrijven had gepleegd. Maar als hij nog niet had uitgecheckt uit het hotel, wat had het kamermeisje dan in hemelsnaam te zoeken in die hotelsuite op de laatste dag van zijn verblijf?

 

VIP 

 

Ik ga ervan uit dat hotels in New York City de kamers schoonmaken nadat de gasten vertrokken zijn.

 

Heeft niemand in de Amerikaanse pers moeite om te geloven dat het kamermeisje – dat al drie jaar werkzaam was in dat Franse hotel – niet op de hoogte was van de identiteit van deze Very Important Person voorafgaand aan de zogenoemde police line-up op zondagmiddag?

 

Niet alleen verbleef Strauss-Kahn in een suite van 3000 dollar per nacht (waarvoor hij slechts 525 dollar betaalde), had hij het hotel meerdere malen bezocht en was hij de baas van het IMF, ook was hij de grote kanshebber bij de Franse presidentsverkiezingen die in april en mei 2012 worden gehouden.

 

In het vijfsterrenhotel in Beijing waar ik verbleef toen Strauss- Kahn werd gearresteerd, kent toevallig al het hotelpersoneel mijn naam en begroet me dienovereenkomstig.

 

De beschuldigende toon van de Amerikaanse berichtgeving kan wellicht het beste worden geïllustreerd aan de hand van deze ogenschijnlijk onschuldige paragraaf uit de New York Times (18 mei 2011): "Als de verdediging voor de heer Strauss-Kahn stelt dat de ontmoetingvrijwillig was (...), dan zal zij moeten uitleggen hoe en wanneer [het kamermeisje] besloot dat seks met de heer Strauss-Kahn een beter gebruik van haar tijd was dan het verschonen van het beddengoed."

 

Vrijwillige seks 

 

Los van het feit dat de meeste vrouwen (vrijwillige) seks aangenamer vinden dan het verwisselen van de lakens, wat is er gebeurd met het vermoeden van onschuld?

 

Stine Jensen schrijft dat het Amerikaanse rechtssysteem egalitair is. Maar na gelyncht tezijn door de Amerikaanse media, kun je je afvragen of Strauss-Kahn überhaupt een eerlijke kans heeft in een rechtssysteem waar ongetrainde juryleden tot een uitspraak moeten komen.

 

Hoe egalitair is dat? En zelfs als Strauss-Kahn wordt vrijgesproken in de komende maanden, dan is zijn leven zo goed als verwoest. Bejubelt Jensen dan nog steeds het Amerikaanse rechtssysteem?

 

Ik bewonder Anne Sinclair, de vrouw van Dominique Strauss-Kahn, en zijn dochter Camille, die hem onvoorwaardelijk zijn blijven steunen, en sluit me aan bij de Franse filosoof Bernard- Henri Levy, die schreef dat niets in de wereld rechtvaardigt dat een man zo voor de leeuwen wordt geworpen.

Dit stuk stond eerder op de opinapagina van NRC Handelsblad

 

Heleen Mees
Heleen Mees
Gevolgd door 1 leden