Europa: speeltuin van de cocaïnemaffia

2 Connecties

Relaties

Europa

Werkvelden

Misdaad

Drugsbaronnen weten met hun handeltjes steeds makkelijker Europa te bereiken. En voorlopig lijkt hier geen einde aan te komen.

Aan het lange succesverhaal van cocaïne komt maar geen einde. Op het oude continent Europa is het witte poeder zelfs aan een gestage opmars bezig. Cocaïne was op het continent in 2011 goed voor een opbrengst van 34 miljard euro. Dat is meer dan de gehele omzet van multinational Philips. Andere illegale handel als heroïne en wapens zijn daarbij buiten beschouwing gelaten. Waar Noord- en Zuid-Amerika een steeds minder belangrijke afzetmarkt voor criminele organisaties vormen, wordt Europa juist steeds belangrijker.

Deze conclusies staan in het rapport Detecting Elusive Criminals van The Hague Centre for Strategic Studies, een in Nederland gevestigde denktank die onderzoeken uitvoert voor zowel particuliere als private partijen. 

Het rapport wijst meerdere oorzaken aan voor de oprukkende transnationale drugshandel naar Europa. Ten eerste urbaniseert de wereld in een rap tempo. Veel van deze verstedelijking vindt plaats in landen met een laag bruto binnenlands product, waardoor achterbuurten zich uitbreiden. Criminele organisaties kunnen uit deze groter wordende sloppenvijver, waar de wet een elastisch begrip is, steeds meer nieuwe talenten rekruteren.

Financiële malaise
Ook de economische crisis stimuleert gestructureerde misdaad. Een baanloze burger verkiest immers eerder een carrière in het criminele circuit dan iemand die van negen tot vijf achter een bureau zit. Daarnaast zorgt de verslechte wereldeconomie er voor dat banken in kapitaalnood zitten en daardoor makkelijker geld van boevenkartels aannemen.

Antonio Maria Costa, voorzitter van de drugspreventietak van de VN, zei in 2009 zelfs dat de georganiseerde misdaad in ‘de financiële wereld penetreert.’

Een praktijkvoorbeeld hiervan is het schandaal bij HSBC. De Britse grootbank hielp Mexicaanse drugskartels grootschalig met witwassen. Het ging zelfs zo ver dat HSBC een constructie voor deze schurken opzette via de Kaaimaneilanden, waardoor het drugsgeld op legitieme wijze in het normale betalingsverkeer terechtkwam.

 



De voortdurende instabiliteit in regionen van Afrika en Latijns-Amerika maakt het voor criminelen makkelijker om hun illegale handel naar Europa te smokkelen. Bandieten maken gebruik van de tamelijke wetteloosheid, corrupte ambtenaren en slechte grenscontrole aldaar. Vooral via West-Afrika vinden veel gedrogeerde middelen hun weg naar Europa.

Alle markten thuis
Ondertussen breiden criminele organisaties hun productassortiment uit. Een stukje zogenoemde horizontale diversificatie. Zo is er de Italiaanse maffiabende Sacra Corona Unita die zich in de loop der tijd heeft toegelegd op sigarettenhandel, wapenhandel, drugshandel, ontvoering, fraude, illegale immigratie, witwassen, onwetmatige gokactiviteiten en bedrijfsfraudes.

Een andere trend is dat criminele instellingen minder hiërarchischer worden, waardoor ze moeilijker te pakken zijn. En de verschillende misdaadclubs zijn steeds meer gaan samenwerken met elkaar en professionals uit het legale circuit. Angie Sanclemente, een voormalige beauty queen, zette bijvoorbeeld een drugshandel op door een groep modellen in te schakelen als smokkelaars.

 

De Queen of Cocaine - Angie Sanclemente

Sanclemente wilde daarmee haar ex-vriendje, een Mexicaanse drugsbaron bijgenaamd The Monster, terugwinnen. Lange tijd vormde de modellenclub een goede dekmantel totdat een van hen bij het vliegveld werd gesnapt tijdens het smokkelen van 2,5 miljoen euro aan coke. Maar de grootste zakenpartner van misdaadorganisaties is meestal het (corrupte) ambtenarenapparaat, staat in het rapport.  

Al met al komt het erop neer dat misdaadorganisaties flexibeler zijn geworden: er wordt makkelijker gewisseld van drugsroute, product en samenwerkingspartner.

De denktank The Hague Centre for Strategic Studies pleit ervoor dat autoriteiten meer gegevens gaan verzamelen en de criminele activiteiten beter in kaart gaan brengen. Ook moet de focus meer liggen op preventieve in plaats van repressieve maatregelen. Vaak is het zo dat de politie pas in actie komt als de misdaad al begaan is, terwijl er eigenlijk al moet worden opgetreden als er bijvoorbeeld ergens veel jeugdwerkloosheid ontstaat.

Download het rapport hier