Europa op jacht naar Black Monday?

    Europa is hard op weg naar een Black Monday, constateert columnist Jan Dwarshuis. Maar geen nood, want in hem schuilt nog altijd de beursrat, die niet vies is van het derivatenspectrum.

    Moederlijke beursgevoelens uit het jaar 2008 spelen beleggers parten. Daar waar ik toch een ietwat koers vriendelijker scenario voor de maand mei in gedachte had, daar heerst er pure nervositeit op de mondiale beursvloeren de laatste dagen. Lehman Brothers en AIG spookt wederom door de hoofden van investeerders, alleen zijn deze rollen nu weg gelegd voor machtige naties als Spanje en Griekenland.

     

    Zelfs het nietige Cyprus kan aan de illustere lijst van Europese brekebenen worden toegevoegd. Daar waar onze Amerikaanse vrienden het angstaanjagende proces van Lehman en AIG via ‘bail-outs’ enigszins konden sturen, zijn de opties van de EU en haar treuzelende en besluiteloze politici inmiddels minder eenvoudig te kwalificeren.

     

    Black Monday

    Laat ik het woord maar in mijn mond nemen. Europa lijkt de komende weken op jacht naar haar eigen ‘Black Monday’. Beleggers gooiden afgelopen vrijdag de handdoek in de ring. Het is een veeg teken waarbij de markt simpelweg kapot lijkt. Speculaties dat Spanje de Euro eerder zal verlaten dan Griekenland zoemen rond. Spanje is immers niet te redden met een ‘bail-out’. Zelfs een voorgekookt exit van het gammele Griekenland gaat een - tijdelijk - hachelijk financieel avontuur opleveren.

     

    Mario Draghi - het opperhoofd van de ECB - noemt de set up van de Eurozone zelfs unsustainable’. Om hieraan toe te voegen: ‘The Central Bank was powerless to stop the debt tornado.’  Altijd prettig om dat achteraf even voorgeschoteld te krijgen. En daarmee kan de Spexit wel eens eerder de keiharde realiteit zijn dan de Grexit.

     

    Uw dienaar heeft niet voor niets Barcelona ingeruild voor Zürich. Wat voor een impact dit alles zou hebben voor uw aandelenportefeuille en uw stenen strop kan ik u met geen mogelijkheid zeggen. Dat neemt niet weg dat u natuurlijk wel handig en slim kunt anticiperen, aangaande uw aandeeltjes. Uw huis is een ‘long only’ belegging waarbij u waarschijnlijk teveel vraagt om er vanaf te komen. Verlies nemen komt in uw woordenboek - nog - niet voor.

     

    Beursrat

    De afgelopen week bracht ondergetekende voor zijn handeltje een bliksembezoek aan de polder. De pure Amsterdamse humor in café Scheltema is gelukkig nog niet verdwenen. Begenadigd analist en oud collega - Tom Muller – bood mij een heerlijke lunch aan. Vele aandelen passeerden de revue en diverse handels-strategiën hielden we samen tegen het licht.

     

    Muller denkt een beetje als Warren Buffet. Hij spreekt ook over een bedrijf in plaats van een aandeel. Muller volgt al zo’n dertig jaar intensief dertig aandelen waarvan hij u alles in detail kunt vertellen. Een soort wandelende aandelen bibliothecaris.

     

    In mij schuilt er al jaren iets meer van een beursrat in me die - op gezette tijden - het derivatenspectrum zeker niet schuwt om optimaal te kunnen profiteren van neergaande angstige en uit het lood geslagen markten. In dat licht bezien breken er weer aardige tijden aan voor ondergetekende zo lijkt het.

     

    Hoe dan ook: Muller relativeert en houdt simpelweg vertrouwen in zijn aandelenselectie. En hij heeft volkomen gelijk. De waan van de dag is aan hem niet besteed. De virtuele financiële wereld al evenmin.

      

    Zuckerberg te krenterig

    De veel eerder door mij omschreven ‘Facebook luchtbel’ kwam uiteraard ook nog aan bod. Natuurlijk heeft Facebook waarde, maar het huidige koersniveau ligt nog steeds te hoog. Daar mag nog wel - flink - wat vanaf wat mij betreft.

     

    Volgens Muller heeft Zuckerberg een historische kans laten liggen. Zuckerberg had de IPO in eigen hand moeten nemen en daarmee een daad kunnen stellen. Nu leiden veel partijen onnodig gezichtsverlies en bewijst Facebook zichzelf en haar aandeelhouders bepaalt geen dienst.

     

    Al met al veel verliezers en weinig winnaars. Misschien is dat de reden waarom Zuckerberg te krenterig was om een fooi te geven in Rome.

     

    (Jan Dwarshuis is senior asset manager bij Thirteen Asset Management , waar hij verantwoordelijk is voor het Thirteen Diversified Fund. Dwarshuis schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Professioneel houdt hij posities aan in grote Europese, Amerikaanse en Russische beursfondsen. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Op het moment van schrijven heeft hij geen positie in bovengenoemde aandelen en is ook niet voornemens dat de komende 24 uur te doen.)

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Jan Dwarshuis

    Als zelfstandig ondernemer is hij actief geweest in verschillende takken van sport. Tussentijds bleef hij op het terrein van...

    Volg Jan Dwarshuis
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren