De rotte geur van credit rating

1 Connectie

Relaties

Credit rating
0 Bijdragen

Het bedrijfsmodel van Amerikaanse kredietbeoordelaars is verrot, vindt columnist Peter Verhaar. Dus is het terecht dat Europa het heft in eigen hand neemt en een eigen systeem van kredietbeoordeling wil oprichten.

De VPRO ( Goudzoekers) dook weer eens in de wereld van de haute finance.  De presentator kreeg op een winderig plein van soort 'deep throat' met FBI-zonnebril (experts herkennen direct de financieel aardrijkskundige Ewald van Engelen) een prospectus. Het betrof een standaardlening met verpakte Nederlandse hypotheken. Securitisatie revisited, van "zeker Delta Lloyd". 
 
Niets geheimzinnigs aan. In de VS waren het deze 'rommelhypotheken' die de kredietcrisis veroorzaakten. En dus suggereerde de 'intro' van Goudzoekers dat de banken weer lekker aan het rommelen zijn met moeilijk uitspreekbare producten, waarmee de naar eigen zeggen hoogopgeleide presentatoren bewezen dat herlezen van Heertjes Kern van de Economie geen overbodige luxe is.
 
Curieus is dat de ware schuldigen niet werden genoemd: de kredietbeoordelaars en dat verbaast mij niet. Europa heeft zijn ziel verkocht aan de VS en de Faustiaanse schuld is nog niet afbetaald.
 
Verrot zakelijk model
Er zijn slechts 3 kredietbeoordelaars: Moody’s, Standard & Poor’s en Fitch. En het zijn allemaal Amerikaanse ondernemingen, hoewel Fitch deel uitmaakt van het Franse Fimalac.
 
Moody’s is beursgenoteerd met als grootaandeelhouder de bekende belegger Warren Buffet.  S&P is onderdeel van uitgever McGraw-Hill. En Amerikaans zijn betekent: winst maken voor de aandeelhouder. Ik vind het bedrijfsmodel verrot. Die bedrijven worden betaald door de banken om de leningen namens de belegger te beoordelen die vervolgens door die bank worden verkocht. Hoe verzin je het?
 
Maar alsof er niets is gebeurd, zijn de ratingbedrijven weer volop in bedrijf. Zo gaf  Moody's een waarschuwing over de Nederlandse hypotheekmarkt. Maar dat weerhoudt Moody's er niet van de hoogste rating aan een 'securitisatie' van 750 miljoen te geven! Ik zie wel een probleempje
 
Vergis je niet. De ratingbedrijven zijn machtig. Toen Moody's de Italiaanse banken afwaardeerde en zelfs de drie grootste Franse banken (w.o de grootste bank ter wereld BNP Paribas) waarschuwde, gingen de koersen met procenten omlaag. Een verlaging van de rating maakt lenen voor die banken duurder, waardoor het Europese bedrijfsleven en consumenten ook duurder uit zijn. 
 
Kongsi
Ook in de Griekse kwestie spelen deze Amerikaanse commerciële bedrijven een dubieuze rol. Het zijn indirect de Moody's e.a die bepalen dat ING haar Griekse leningen moet afwaarderen door de rating van Griekenland te verlagen.
 
Er is een onheilspellende kongsi gaande met nog een private instelling: de ISDA.  Deze club bepaalt wanneer er een zogenaamde 'credit event' plaatsvindt  (bijv. er wordt geen rente meer betaald). Het is een internationale organisatie maar met het hoofdkantoor in de VS. En in het credit event committee zitten opvallend veel Amerikaanse hedgefondsen  die garen spinnen bij dit soort gebeurtenissen. Want een credit event is weer een signaal voor de ratingbedrijven en zo is de cirkel rond.
 
Hoogste tijd voor verandering. Europa kan niet langer toestaan dat private bedrijven uit VS bepalen wat de kredietwaardigheid van haar financiële instituties is. Duitsland lijkt voortouw te nemen en wil eigen ratingbureau (lees daarover hier).  Maar ook de Europese toezichthouder op Europese markten (de EMSA met Nederlander Steven Maijoor aan top, hier een interview met hem als 'Europeaan van de Week') komt in actie. 
 
De Amerikanen komen onder Europese regelgeving of anders geen vergunning. De euro heeft het moeilijk, maar als de munt wordt opgeblazen, dan wel graag door Europa zelf en niet door Amerikaanse opportunisten.