Follow the Money selecteert

    Ook deze week hebben we weer de beste verhalen uit andere media voor je uitgezocht. Over Russische trollboerderijen en waarom het internet in Duitsland zo traag is. Ook aandacht voor een bezorgd Israël, de gehavende Merkel, de ontketende Macron en de overleden Hugh Hefner. Verder een jagende hedgefundmanager, een herinnering om altijd het geld te volgen, lakse accountants en roverstocht door Londen.

    Russische trollboerderijen stelt Facebook voor problemen

    The Daily Beast

    In een poging chaos en verdeeldheid te creëren in de Verenigde Staten, heeft het Kremlin Facebook-accounts opgericht waarin zij zich voordeden als Amerikaanse moslimorganisaties – zo meldde The Daily Beast afgelopen week. Via deze account werden memes verspreid waarin werd gesteld dat Hillary Clinton zou hebben toegegeven dat de Verenigde Staten Al Qaeda hebben “gecreëerd, gefinancierd en bewapend”, en dat John McCain oprichter was van IS, en Osame Bin Laden een “CIA agent” was. Het nieuws blaast de discussie over de maatschappelijke verantwoordelijkheid van Facebook (en de vraag of Zuckerberg wel roebels mag aannemen) nieuw leven in.

    Waarom internet in Duitsland prut is

    Die Zeit

    Nergens ter wereld wordt op openbare wegen sneller gereden dan op de Duitse Autobahn. Maar de digitale snelweg heeft in Duitsland meer weg van een digitaal karrenspoor. De gemiddelde internetsnelheid in het hoog geïndustrialiseerde land bevindt zich onder het niveau van Letland en Mexico. Surfen is er traag en ook nog eens heel erg duur. Hoe komt het dat de Duitsers breedbandinternet maar niet voor elkaar krijgen? Voor een deel ligt het aan wat de Nederlandse historicus Johan Huizinga de wet van de remmende voorsprong noemde. Duitsland heeft een uitstekend kopernet voor telefonie. Maar ook starre wet- en regelgeving vertraagt de uitbouw van een glasvezelnetwerk. De politiek snapt er niets van.

    Follow the Money als je Trumps Russische connecties wilt onderzoeken

    The New Yorker

    Volgens Jeffrey Toobin, een vaste schrijver over juridische onderwerpen van The New Yorker, hebben Woodward en Berstein bij The Watergate-onderzoeken eigenlijk nooit het advies van deep throat Mark Felt opgevolgd om toch vooral het spoor van het geld te volgen. Watergate ging meer over macht dan over geld.

    Om Donald Trumps banden met de Russen bloot te leggen, is het volgens Toobin juist wel verstandig om het spoor van het geld te volgen. Trumps Miss Universe-verkiezingen in Moskou en zijn plannen om er een hotel te bouwen, wijzen al op banden met Russische oligarchen. In Trumps leven is geld leidend, daarin verschilt hij volgens Toolin fundamenteel van Richard Nixon.

     

    Israel maakt zich op voor strijd tegen winnend Iran

    Foreign Policy

    Nu IS steeds meer terrein verliest en is teruggedreven naar haar laatste bastions, is er een heel nieuw spel ontstaan in het Midden-Oosten. Wie wordt de bepalende factor in de regio? Verrassend genoeg heeft Iran de beste kaarten in handen. De sjiitische grootmacht heeft het niet altijd makkelijk gehad de afgelopen jaren. Vanwege een mislukte revolutie en harde sancties tegen het atoomprogramma was de aandacht vooral naar binnen gericht. De lage olieprijs hielp ook al niet bij buitenlandse avonturen.

    Hoe anders liggen de kaarten nu. Met Syië in puin heeft Teheran de regio voor het oprapen. Gesteund door de Russen en weinig gehinderd door de afwezige Amerikanen wint Iran steeds meer terrein. Israël wordt daardoor niet alleen bedreigd vanuit het noorden door Hezbollah in Libanon. De Iraanse opmars zorgt ook voor dreiging uit het oosten en dat maakt het Israëlische leger nerveus. De schuivende panelen in het Midden-Oosten gaan nog voor een hoop onrust zorgen tussen de grootmachten in de regio. 

    Merkel staat voor lastigste formatie in Duitse geschiedenis

    Lage der Nation

    Een week na de verkiezingen is het stof een beetje gaan liggen in politiek Berlijn. Na een uiterst saaie campagne kwam de uitslag toch als een verrassing voor velen. Merkel en haar regeringspartner SPD verloren meer dan voorspeld. Het rechts-conservatieve AfD jubelde juist omdat het bovenverwachting 13 procent van de stemmen kreeg. En alleen in Duitsland kan de saaiheid na zo'n opmerkelijke uitslag toch weer razendsnel terugkeren. Er is immers maar een serieuze coalitie denkbaar met CDU/CSU, de liberale FDP en de Groenen.

    Toch is dat te makkelijk gedacht. In de Duitse media verschenen al tal van analyses waarom deze verkiezingen de politiek echt veranderd hebben. Een van de meest interessante is de podcast Lage der Nation van journalist Philip Banse en de Berlijnse rechter Ulf Buermeyer. Sinds vorig jaar maken de twee wekelijks een boeiende podcast over het reilen en zeilen in de belangrijkste politieke hoofdstad van Europa. Zeer helder leggen ze uit welke krachten zijn vrijgekomen door de verkiezingen en waarom Merkel heel moeilijke maanden te wachten staan.  

    Voormalig hedgefundmanager gaat achter Big Business aan

    NiemanLab

    Roddy Boyd wilde altijd al journalist worden. Het kwam het er niet van. De Amerikaan trouwde jong en de twee kinderen die er al snel achteraan kwamen deden hem de veilig optie kiezen. Boyd ging aan de slag als analyst bij het hedgefundbedrijf van zijn vader. Toch bleef de gedachte aan zijn oude ambitie kriebelen. Tijdens de financiële crisis las hij met bewondering de lange stukken van onderzoeksjournalisten over de wandaden van de banken. Maar toen hij een tijdje later dezelfde soort stukken wilde lezen van dezelfde journalisten bleken ze er niet te zijn. De journalisten hadden zich alweer op een ander onderwerp gestort, terwijl er bij de banken niks was veranderd. Boyd besloot daarop zijn oude roeping alsnog in vervulling te laten gaan 'als zij het niet doen, dan doe ik het wel' dacht hij bij zichzelf.

    Inmiddels is Boyd een eenmansnon-profit en luis in de pels van grote bedrijven. Als financieel specialist pluist hij eindeloos de financiën door, op zoek naar misstanden. Inmiddels doet hij dat zo goed dat hij een aardige reputatie heeft. En dat maakt vijanden. Slechts een verzekeringsmaatschappij wil hem verzekeren tegen mogelijke juridische stappen van grote bedrijven met diepen zakken. Toch weerhoudt dat Boyd niet om zijn oude passie na te jagen.

     

    Wat Macron echt wil met Europa

    Politico

    Bijna een uur te laat begon de Franse president Macron aan zijn langverwachte speech over de toekomst van de Europese Unie. De meligheid sloeg al snel toe bij de wachtende journalisten uit heel Europa. 'Als je de Duitsers mee wilt krijgen in jouw toekomstvisie van Europa, is dit niet echt een goed begin', merkte iemand op Twitter fijnzinnig op. Eenmaal het spreekgestoelte beklommen in het amphitheater in de Parijse universiteit Sorbonne,was het snel voorbij met de grappen. De Franse president presenteerde in een anderhalf uur durende speech een radicale agenda voor de EU. Van een Europese minister van Financiën tot een gemeenschappelijke begroting. Voor Macron zijn er geen heilige huisjes meer; zelfs de landbouwsubisidies leek hij ter discussie te willen stellen. Maar krijgt hij ook iets gedaan van zijn vergezichten? Menig Europeaan vindt zijn plannen een stap of tien te ver gaan. De komende maanden zal daarover flink gediscusseerd worden. Macron heeft de eerste stoot uitgedeeld.

    Waarom Hugh Hefner niet meer dan een ordinaire pooier was

    The Guardian

    Het verscheiden van Plaboy-oprichter Hugh Hefner is een goed moment om de man eens te wegen. Voor Suzanne Moore is het duidelijk, de man was absoluut geen seksuele bevrijder maar een louche pooier. Hij heeft eens gedreigd een zaak tegen haar aan te spannen omdat ze deze kwalificatie gebruikt had in een artikel. Tot haar spijt ging de zaak niet door, want ze had een hele reeks voormalige bunnies klaar staan om tegen hem te getuigen. Ze doet uitgebreid uit de doeken hoe de grote ‘vernieuwer’ van de tijdschriftenmarkt zijn bunnies gebruikte voor zijn eigen plezier.

    De centen gaan voor integriteit bij de grote accountans 

    Het Financieele Dagblad

    In het interviewtje dat EY-bestuursvoorzitter Coen Boogaart aan Het Financieele Dagblad gaf, bleek weer eens de vlakke leercurve die de accountancysector de laatste jaren zo parten speelt. Met name de grote vier - de zogenoemde Big Four - accountantskantoren spelen al vele jaren zeer bedenkelijke rollen in nationale en ook internationale schandalen. Geld verdienen gaat voor kwaliteit leveren, gaat ook voor integriteit, zo blijkt uit de vele kwesties (zoals de zaak Henry Keizer). De onafhankelijkheid van het oordeel accountants is in het geding en de hele sector gaat daar gebukt onder. Met name EY dat volgens het rapport dat toezichthouder AFM in juni publiceerde, alleen maar slechter presteert. Boogaart aangeeft dat het verdienmodel van groter belang was dan het voeren van een deugdelijke praktijk, herhaalt nog maar eens de woorden die de laatste jaren al veel vaker uit monden van accountants waren te horen: ‘bij EY was te weinig aandacht voor kwaliteit’.

    Kleptocratie-tour in Londen

    Al Jazeera

    Bewapend met een witte touringcar organiseert de Russische anti-corruptie activist Roman Borisovich zijn zogeheten KleptoTours door Londen. Het thema van een eerdere tour betrof de kapitale villa’s van omstreden Oekraïense en Russische oligarchen die via offshore-vennootschappen geld witwassen in de Londense huizenmarkt. Borisovich heeft nu zijn pijlen gericht op de buitenhuizen van de Nigeriaanse politieke elite. Een verslaggever van Al Jazeera stapte in de bus en bewonderde onder meer het appartement – a raison van 3 miljoen dollar – van een voormalig olieminister van Nigeria. In de reportage komt ook een huidige Nigeriaanse minister aan het woord die vertelt dat er 54 mensen in een paar jaar tijd 6,2 miljard dollar hebben geroofd uit de Nigeriaanse staatskas. It's a bloody shame.

     

    Over de auteur

    Redactie

    Lees meer

    Volg deze auteur

    Dit artikel krijg je cadeau van Follow the Money.

    Diepgravende onderzoeksjournalistiek kost tijd en geld. Steun ons en

    word lid