Follow the Money selecteert

    Ga er vandaag even goed voor zitten. We hebben weer een aantal opvallende verhalen verzameld over de absurde kosten van elektrisch vervoer, fraude aan de Universiteit Maastricht en een follow-up over de raadselachtige ‘cybercharlatan’ die Gerard Sanderink in haar greep houdt en wier handel en wandel uitgebreid in beeld kwam op FTM. Prettig weekend!

    Het klimaat redden met elektrische auto’s is wel erg duur

    NRC Handelsblad

    Jan-Hein Strop –Het stimuleren van elektrisch rijden met belastingvoordelen is een ‘dure grap’ om de uitstoot van CO2 terug te dringen, concludeerde de Algemene Rekenkamer deze week. Het kost ons 2000 euro per vermeden ton CO2. Dat is meer dan de 1700 euro die eerder dit jaar door staatssecretaris Menno Snel (Financiën, D66) aan de Kamer werd gemeld.

    Daarbij verwijst de Rekenkamer naar onderzoek uit 2016 van de Inspectie der Rijksfinanciën waarin ‘verschillende minder kostbare maatregelen genoemd worden om CO2-uitstoot te reduceren’. Zo kost het sluiten van oude kolencentrales 25 euro per vermeden ton CO2 en subsidie voor windmolens op land 73 euro per vermeden ton – nogal een verschil met die 2000 euro. De vraag is dus: waarom kiezen we voor zo’n dure maatregel als we met datzelfde geld veel meer CO2 kunnen besparen met andere technologieën?

    FTM schreef een paar weken geleden al dat de voorstellen in het Klimaatakkoord weggegooid geld zijn, en niet alleen vanwege de hoge kosten. De elektrische auto wordt in rap tempo goedkoper, wat subsidie snel overbodig maakt. Bovendien is de kans groot dat de vermeden CO2-emissie ‘weglekt’ naar het buitenland vanwege Europees beleid. Dan schiet het klimaat er niets mee op.

    EU-commissaris Cecilia Malmström geeft visie op handelsconflict 

    Der Spiegel

    Peter Hendriks –Eurocommissaris Cecilia Malmström kan zich vinden in de meeste van de Amerikaanse grieven over de handelsrelatie met China. Dat zegt ze in een interview met Der Spiegel. Dat neemt niet weg dat ze graag wil samenwerken met de Chinezen op gebieden als milieu en handel. Concessies op het gebied van mensenrechten blijven ondenkbaar. Ze is zeker geïnteresseerd in Chinese investeringen, maar zal niet toestaan dan de Chinezen overnames doen in de industriële kernsectoren. Malmström benadrukt dat we de begrippen ‘economische rivaal’ en ‘politieke vijand’ niet op een hoop moeten gooien: voor de EU is China geen politieke vijand.

    Sanderink stapt met Centric in de cybersecurity en 'cybercharlatan' Rian van Rijbroek 'zorgt voor input'

    Tubantia en NRC

    Eric Smit –Automatiseringsbedrijf Centric krijgt een afdeling cybersecurity. Deze mededeling laat menig lezer van Follow the Money niet meteen steil achterover slaan. Nieuws over een nieuwe IT-afdeling verwacht je eerder in een automatiseringsvakblad. Maar dat ligt in dit geval een tikkeltje anders. Ik verdiepte me uitvoerig in het bedrijf en met name in Centric-oprichter Gerard Sanderink en hoe hij in de ban is geraakt van de zichzelf ‘cyberexpert’ noemende Rian van Rijbroek.

    Een deel van de reconstructie die ik maakte gaat over Centric en de invloed die Rian van Rijbroek zich binnen dat bedrijf wist te verwerven. Van Rijbroek is sinds augustus 2018 goed bevriend met Sanderink. Eerder dat jaar kwam ze in opspraak en sinds die tijd staat ze bekend als ‘cybercharlatan’. Centric is een leverancier van IT-diensten aan belangrijke bedrijven en instellingen, waaronder De Nederlandsche Bank en de Bank Nederlandse Gemeenten. Van Rijbroek heeft sinds november 2018 een voorname rol in de nalatenschap van Sanderink gekregen. Ze is bestuurder in de stichting Technology & Cybersecurity Gerard Sanderink waar de aandelen van de bedrijven van Sanderink – het beursgenoteerde Oranjewoud waar onder andere het bouwbedrijf Strukton deel van uitmaakt, net als het automatiseringsbedrijf Centric – in terecht zullen komen. De rol van Van Rijkbroek zorgde voor een leegloop van directieleden bij Centric.

    Ik sprak voor mijn artikel met Centric-directielid Hans Schrijver, die zei dat Van Rijbroek ‘geen formele of informele rol’ binnen Centric heeft. ‘Ze zit niet in ons bedrijf en staat niet op de loonlijst. Het is een zaak voor Gerard Sanderink, niet voor Centric. Ik sluit me daarvan af. Voor Centric heeft Rian van Rijbroek op dit moment geen toegevoegde waarde.’

    Sanderink had al eerder blijk gegeven daar zelf anders over te denken. In het dagblad Tubantia bevestigt hij dat. Ultimo 2020 moet de afdeling cybersecurity er staan. ‘Ik vind dat het nodig is, het is een strategische beslissing,’ laat hij de Twentse krant weten. Sanderinks vriendin krijgt ook een rol: ‘Rian gaat die divisie niet leiden, maar ze gaat wel voor input zorgen.’

    De reden dat Sanderink een interview aan Tubantia gaf, heeft te maken met een ‘negatief’ artikel dat zaterdag in NRC verscheen. Het artikel in NRC blikt uitgebreid terug op de toestanden bij Centric sinds Van Rijbroek op het toneel is verschenen. Het belangrijkste nieuws in het artikel is dat Centric wil inzetten op de expertise die Sanderink zijn vriendin toedicht: cybersecurity. Waarvan akte.

    Belangenclubs gijzelen overheidsbeleid

    Elsevier Weekblad 

    Nikki SterkenburgBelangenclubs drukken een zware stempel op het beleid, maar de rekening ervan is voor de belastingbetaler. Elsevier Weekblad brengt het mechanisme in kaart aan de hand van voorbeelden. Zo is een ‘akkoord’ vaak niet meer dan een advies aan bijvoorbeeld de Tweede Kamer of Provinciale Staten.

    Maar als het er eenmaal ligt, kan er weinig meer aan worden veranderd. Komen er kritische vragen vanuit de Tweede Kamer, dan kan het kabinet zich altijd achter ‘het draagvlak’ van het akkoord verschuilen. En als ze dan toch besluiten iets terzijde te schuiven, kunnen belangenclubs naar de rechter stappen (denk aan de Urgenda-zaak). Fascinerende analyse hoe activisten zich hebben getransformeerd van zichzelf vastketenen aan een hek tot gesprekspartner worden van de overheid.

    Fraude van onderzoekers Universiteit Maastricht

    De Groene Amsterdammer

    Eelke van ArkHet was een goede week voor de onderzoeksjournalistiek. Ook de collega’s van Investico, De Limburger en De Groene Amsterdammer kwamen dankzij een knap staaltje onderzoekswerk naar buiten met een pijnlijke onthulling; twee onderzoekers van de universiteit in Maastricht fraudeerden jarenlang met de overdracht van patenten en antilichamen naar hun eigen bv’s. Dit alles onder bescherming van het universiteitsbestuur. Het uitgebreide artikel van Sjors van Beek en Karlijn Kuipers vertelt onder meer hoe de universiteit geld verliest op de enorm winstgevende deelneming, waarvan de vruchten direct weer in het potje belanden van de ondernemende onderzoekers zelf. Ga dat lezen.

    Uitgebreid radioportret van Thuiszorg Naborgh

    Reporter Radio

    Eelke van ArkWie afgelopen week de publicaties van Follow the Money en KRO-NCRV’s Pointer heeft gevolgd, maakte al kennis met zorgmiljonair Shanna Naborgh. De 29-jarige Rotterdamse probeerde – tevergeefs – via de rechter te voorkomen dat haar naam in die publicaties genoemd zou worden. Verslaggever Jolien de Vries van Reporter maakt ook deel uit van het onderzoeksteam waarmee FTM en KRO-NCRV de afgelopen maanden uitgebreid de hoogte en herkomst van winsten in onder meer de thuiszorg onder de loep namen. Zondagavond is haar uitgebreide reportage over het onderzoek en Thuiszorg Naborgh te beluisteren op Radio 1 tussen 19.00 en 20.00 uur.

    Privacy staat hoog op de agenda (als het om China gaat)

    Trouw

    Rufus KainVan Schiphol-gemeente Haarlemmermeer, tot kennisinstituut Deltares, tot het Universitair Medisch Centrum Groningen: de Nederlandse partners van het Chinese techbedrijf Huawei zijn nerveus. Begrijpelijk, aangezien Huawei ervan verdacht wordt gegevens door te spelen aan de Chinese overheid.

    Twee dingen vallen wel op. Ten eerste dat westerse overheden happiger lijken om Huawei te verbieden, dan om dataverzameling door bedrijven als Google en Facebook aan banden te leggen. Ten tweede dat Huawei opener is over zijn samenwerkingen dan de Nederlandse partners zijn. ‘Huawei pakt bijvoorbeeld uit met de projecten bij de gemeente Haarlemmermeer, kennisinstituut Deltares en ziekenhuis UMCG,’ schrijft Trouw. ‘In Nederland is die informatie niet of nauwelijks te vinden.’

    Kabinet negeert Urgenda-vonnis. Mag dat zomaar?

    Het Parool

    Ties JoostenAfgelopen vrijdag kwam het kabinet naar buiten met een pakket maatregelen om de Nederlandse CO2-uitstoot omlaag te brengen. Milieuorganisaties zeggen lichtpuntjes te zien, maar keuren het pakket als geheel af.

    Maar daar wil ik het niet over hebben. Het kabinet maakte namelijk ook bekend dat het Urgenda-vonnis genegeerd zal worden. Even opfrissen: Urgenda won de Klimaatzaak tegen de staat, omdat Nederland te weinig zou doen tegen klimaatverandering. De staat argumenteerde toen onder andere: we gaan wel heel veel doen, binnenkort, echt waar, onze ambitie is om Parijs te halen.

    ‘Da's heel mooi,’ zei toen de rechter. Maar om enige kans van slagen te hebben zou Nederland per 2020 toch wel op minimaal 25 procent minder CO2-uitstoot ten opzichte van 1990 moeten zitten. Enfin, lang verhaal kort: het is bijna 2020 en Nederland gaat die 25 procent reductie dus niet halen. Bij lange na niet. En het kabinet zegt nu: dat gaan we niet proberen ook.

    Los van wat je van het huidige pakket klimaatmaatregelen vindt: dat is toch een beetje gek? De rechter heeft niet één keer, maar tweemaal tegen het kabinet gezegd dat die 25 procent een absoluut minimum is. Zonder dat ik hier dramatisch wil doen: als de uitvoerende macht de rechterlijke macht negeert, dan gaat er toch iets mis?

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Redactie

    Gevolgd door 264 leden

    Volg Redactie
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren