© Monito

Follow the Money selecteert

    In gesprek over fintech en privacy, het twitterdraadje dat leidde tot de ontmaskering van Willem Vermeend en witwassende banken die wegkomen met een schikking. Follow the Money selecteert de beste artikelen en video's van afgelopen week.

    Debat over fintech en privacy

    Pakhuis de Zwijger en FTM

    Afgelopen dinsdag organiseerde FTM samen met Pakhuis de Zwijger een avond over de fintech-revolutie. Het gesprek ging over de nieuwe mogelijkheden voor financiële innovatie – van nieuwe financieringsvormen tot bankdiensten. Het ging af en toe hard tegen hard. Bart Jacobs liet zich stevig uit over de tekortkomingen van de Europese PSD2-richtlijn die banken verplicht om betalingsgegevens met derden te delen. Volgens Jacobs gaan bedrijven als Google en Facebook er als we niet oppassen vandoor met onze betalingsgegevens. Er is niet goed nagedacht over de bescherming van privacy. Ondernemers Rutger Beens van Peaks en Vincent Jansen van Innopay zagen juist allerlei kansen voor innovatie en concurrentie met traditionele banken. Zij vertrouwen erop dat de privacy van mensen voldoende beschermd blijft, ook al is nog niet alles tot in details uitgewerkt. Soms moet je gewoon gaan experimenteren. Er komt vanzelf een PSD3. Kijk het debat terug op de website van Pakhuis de Zwijger.

    Sterft het beroep van vrachtwagenchauffeur langzaam uit?

    The Atlantic

    Peter Hendriks: Nederland heeft nog steeds veel internationale vrachtwagenchauffeurs. De angst leeft dat het beroep helemaal zal verdwijnen. De onbemande truck kan chauffeurs overbodig maken. Snelwegen met onbemande, voorgeprogrammeerde vrachtwagens vormen het toekomstbeeld.

    Het klinkt logisch: de transportsector als het volgende slachtoffer van de automatiseringstrend. Volgens een onderzoek dat Uber heeft laten uitvoeren, zal het zo’n vaart niet lopen. Ritten van laadplaats naar losplaats lijken sowieso uitgesloten er zullen altijd mensen nodig zijn voor het laatste gedeelte van de rit. Maar er zijn meerdere redenen om te verwachten dat het beroep niet zomaar zal uitsterven.

    Hoe de stad verandert

    Der Spiegel

    Arne van der Wal: Nog niet eens zo heel lang geleden struikelde je er over de junks en prostituees, tegenwoordig is het gebied rond het het centrsal station vergeven van de hipsterbars. Traditionele woonwijken zijn onbetaalbaar geworden, speculanten kopen massaal huizen op en de oorspronkelijke bevolking verhuist naar voorsteden. Klinkt dit je bekend in de oren? Dit engelstalige artikel van Der Spiegel zou over Amsterdam kunnen gaan, maar het gaat over Frankfurt. Ook daar plukt de bevolking de vruchten van de economische groei en de Brexit. Die smaken echter minder zoet dan verwacht, sommige zijn zelfs ronduit wrang. Het bestuur van de stad wil na de Brexit het grootste financiële centrum van Europa worden en voert een lobby om zoveel mogelijk bedrijven en instellingen uit Londen te lokken. Goedbetaalde banen, zeker. Maar die nieuwe Frankfurters jagen de prijzen omhoog, terwijl de lonen van de oude Frankfurters gelijk zijn gebleven. Dit artikel roept de vraag op: hoe blij moeten we zijn met die ambitie van bestuurders om hun stad in de vaart der volkeren te storten. 

    Hilarische factcheck op Twitter leidt tot pijnlijke ontmaskering nep-expert en oud-minister

    Twitter

    Ties Joosten: Afgelopen maandag nodigde Nieuwsuur iemand uit om uitleg te geven over de DDos-aanvallen op banken en de Belastingdienst. Je hoeft het niet terug te kijken. Dat zou veel te veel eer zijn voor deze Rian van Rijbroek.

    Wat je wel moet terugkijken, is de Twitterfeed-van RTL-journalist Daniël Verlaan. Hij besloot het boek dat deze Van Rijbroek samen met oud-minister Willem Vermeend schreef te lezen en live van commentaar te voorzien. In de categorie 'Zo doe je dat', als journalist anno 2018.

    Het resultaat is – tjaa hoe zeg je zoiets netjes? – nogal pijnlijk voor de nep-expert en de oud-minister. En dan bleek het boek ook nog eens barstensvol plagiaat te staan.

    Eind van het liedje: het boek wordt uit de handel genomen en Nieuwsuur heeft netjes gerectificeerd. Onder meer te danken aan de bij vlagen hilarische factcheck van een echte expert.

    Groene mannetjes, maar dan online

    The Washington Post

    Dieuwertje Kuipers: Terwijl Nederland nog aan het bijkomen is van de ongeïnformeerde cyberbingo van de plagiërende Rian ‘smart blockchain’ van Rijsbroek in Nieuwsuur, is in Amerika ook een boek uitgekomen. Alleen dan van iemand die de afgelopen acht jaar aantoonbaar zijn sporen heeft verdiend in het onderzoeksveld. Tim Mauer, onderzoeker bij de Amerikaanse denktank Carnegie Endowment for International Peace (CEIP), publiceerde zijn onderzoek naar de proxy-relaties tussen staten en hackers.

    Steeds meer staten zien de strategische voordelen van het internet, en maken optimaal gebruik van de mogelijkheden die de markt te bieden heeft. Zo liet een 22-jarige Canadees zich inhuren door de Russische geheime dienst, maar tegelijkertijd weten staten ook steeds beter politieke ‘hacktivisten’ voor hun karretje te spannen. Toch bleven deze ontwikkelingen lang onderdeel van de geruchtenmachine, hooguit ondersteund door anekdotisch bewijs. Mauer poogt met zijn nieuwe boek – waarover hij schreef op het politicologenblog The Monkey Cage – de relaties tussen proxy-hackers en staten systematisch in kaart te brengen.

    Zijn belangrijkste conclusie: de manier waarop staten gebruikmaken van proxies zegt met name veel op welke manier deze staten hun macht en invloed online manifesteren. Zo denken China, Iran en Rusland veel meer in termen van informatieveiligheid, waar informatiecontrole een onmiskenbaar onderdeel van uitmaakt. Niet geheel verrassend: de stabiliteit van een regime dient tenslotte ook online te worden bewaakt.

    De Frank Underwood van Europa

    Liberation

    Pieter van der Lugt: In Brussel is het algemeen bekend. De machtigste persoon van de EU is niet Juncker, Timmermans of zelfs Merkel. Nee, het is Martin Selmayr, de man achter Commissievoorzitter Juncker. Hij trekt achter de schermen aan de touwtjes. Volgens het kleurrijke portret dat de Franse krant Libération maakte, gaat dat er niet altijd zachtzinnig aan toe: kabinetschefs van andere commissarissen schijnen weleens huilend de wekelijkse overleggen te hebben verlaten. Zij spannen zelfs samen om niet compleet overlopen te worden door de powerplay van Selmayr. De man voor wie 15-urige werkdagen normaal zijn, bespreekt veel met zijn vrouw. Het kinderloze echtpaar houdt de macht met een ijzeren greep vast. Nu maar hopen dat er voor deze Europese Frank Underwood geen lijken uit de kast komen.

    De rol van grootbank HSCB in het witwassen van drugsgeld

    Netflix

    Thomas Bollen: Netflix presenteerde vorige week de documentaire serie 'Dirty Money'. Een flitsende eigen productie over allerlei grote schandalen en fraudezaken uit verschillende industriën – van de dieselauto's van Volkswagen tot aan het ahornsiroopkartel. De vierde aflevering gaat over de wanpraktijken van grootbank HSBC in het witwassen van drugsgeld. De bank speelde een cruciale rol in de geldstromen achter de wereldwijde drugshandel. Ook na allerlei waarschuwingen trad HSBC niet daadkrachtig op, waardoor het drugsgeld ongestoord over de wereld bleef gaan en op legitieme bankrekeningen belandde. HSBC kon niet langer ontkennen en gaf uiteindelijk alles toe. In plaats van fikse straffen werd er voor een lachtertje geschikt met de Amerikaanse overheid. Als hieruit iets duidelijk wordt, is het wel dat de wereld van het grote geld boven de wet staat en wegkomt met de meeste gruwelijke criminaliteit.

    Amateuristische dopingcontroles op de Olympische Spelen

    ARD deel 1 via NOS en deel 2

    Dennis Mijnheer: De Duitse publieke zender ARD presenteerde afgelopen maandag een knap staaltje onderzoeksjournalistiek op de Nederlandse televisie. Op NPO2 waren twee indrukwekkende documentaires te zien van ARD-onderzoeksjournalist Hajo Seppelt, die weer met nieuwe onthullingen komt over het nationale dopingprogramma van Olympische Sporters uit Rusland. Poetin gaf zijn fiat voor een van de grootste dopingschandalen in de sportwereld. En het einde is nog lang niet in zicht, want Seppelt toont aan dat de dopingcontroles op de Spelen nog steeds zo lek zijn als een mandje. De gebruikte flesjes voor de urinecontrole (waarvan de geavanceerde dop níet losgedraaid kon worden) blijken tóch vrij eenvoudig gemanipuleerd te kunnen worden. Het is ongekend amateurisme op het grootste sportevenement ter wereld. En daarom zouden de ARD-documentaires verplichte kost moeten zijn voor alle sportjournalisten die binnenkort afreizen naar de komende Olympische Spelen in Pyeongchang.

    Angst voor het onbekende

    Volkskrant

    Frank Meijer: ‘Ze komen grabbelen en verkrachten’, klonk het in 2015 in de wijk Beverwaard in Rotterdam. Bewoners waren woedend over de komst van een asielzoekerscentrum. Nu, ruim twee jaar later, zijn de bewoners teruggekomen op deze uitspraken. “Ik heb me vergist. Ik heb me laten meeslepen terwijl ik eigenlijk helemaal niet wist wat we konden verwachten. We zijn opgehitst. We hebben elkaar gek gemaakt. Het was kuddegedrag.”

    In dit artikel van De Volkskrant laten bewoners weten vooral uit angst voor het onbekende te hebben gehandeld toen zij tijdens een voorlichtingsbijeenkomst uit hun pan gingen uit protest tegen het asielzoekerscentrum. Ook uit een onderzoek van het WODC blijkt dat de komst van een azc geen effect heeft op de veiligheid in de buurt.

    Met de veiligheid in de buurt was het al niet even goed gesteld. Volgens het artikel in VK zijn er in de wijk in vijf weken tijd midden op straat twee jonge mannen geliquideerd, is er een gewonde man in een sloot gevonden, is het stamcafé van een motorbende gesloten wegens wapenbezit en zijn een pizzakoerier en een Chinees restaurant overvallen. Achteraf gezien had men zich eerder kunnen afvragen of het voor de asielzoekers zelf wel wenselijk was om in Beverwaard te worden geplaatst. Iets met de pot verwijt de ketel.

    Staat de corporate wereld voor een morele revolutie?

    World Economic Forum

    Maartje Laterveer: Lange tijd is winstmaximalisatie het enige doel geweest van bedrijven. Mensenrechten? Milieu? Who cares. De corporate wereld kon zich er niet druk om maken en expandeerde vrolijk in Afrika en Azië, waar de handen goedkoop zijn en het water toch al vervuild. Regeringen stonden erbij en keken ernaar – want goed voor de economie. Intussen is de bevolking kritischer geworden. Onderzoek wijst uit dat 63 procent van de Amerikanen helemaal niet blij is met de omvang en macht van de grootste bedrijven in de wereld. De markt heeft een kans om de koers te wijzigen, schrijft het World Economic Forum, en wel nu. Sommige CEO's grijpen deze kans al: Larry Fink van BlackRock, 's werelds grootste vermogensbeheerder, schreef een brief waarin hij zijn collega-CEO's opriep om minder naar de korte termijn te kijken en duurzamer te investeren. Tim Cook van Apple en Brad Smith van Microsoft deden een vergelijkbaar appel op de morele verantwoordelijkheid van collega's. Moraliteit lijkt een nieuwe speler in de corporate wereld – en ze zou weleens heel groot kunnen worden.

    Waarom fintech een vergunning moet krijgen 'to disrupt finance'

    The End of Banking.org

    Thomas Bollen: Jonathan McMillan pleit voor het 'einde van bankieren' zoals we dat kennen. Too-big-too-fail is nog steeds een probleem, maar betekent niet dat we het financieel systeem van de toekomst niet zonder banken zouden kunnen inrichten. McMillan is een pseudoniem van twee personen. Een daarvan is acadeem Jürg Müller, de ander is een bankier die liever anoniem blijft. Ze pleiten in dit verhaal voor een aparte fintech-vergunning die het mogelijk maakt om de bankensector te 'disrupten'. Een idee dat de ondernemers bij het fintech-debat in Pakhuis de Zwijger als muziek in de oren zal klinken.

    Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

    Over de auteur

    Redactie

    Gevolgd door 160 leden

    Volg Redactie
    Verbeteringen of aanvullingen?   Stuur een tip
    Annuleren