Follow the Money selecteert

  • Het goede nieuws voor de aandeelhouders is dat dan in ieder geval de beleggingen nog overblijven.

Ook deze week heeft de redactie van FTM de beste stukken uit andere media voor je bij elkaar gezocht. Vandaag onder andere een interview met de moeder van Osama bin Laden, een longread over Schiphol en een kijkje in de jaarcijfers van Facebook. Prettig weekend!

Hoe kleding een wegwerpproduct werd

De Correspondent

Karin Spaink — In een prachtig stuk waarin cijfers, anekdotes en verhalen naadloos met elkaar verweven zijn, beschrijft Emy Demkes de teloorgang van kleding. Kostte een winterjas (toen zo’n kledingstuk toen nog heel chic een ‘mantel’ heette) vroeger minstens een weeksalaris, tegenwoordig koop je een t-shirt voor de prijs van een kilo kipfilet of een Big Mac. ‘Dit is het verhaal’, zegt Demkes, ‘van de drie hoofdrolspelers in Nederland. Drie bedrijven – H&M, Zara en Primark – die in minder dan dertig jaar onze kledingmarkt totaal hebben veranderd.’

Dat confectie zo goedkoop kon worden aangeboden, had alles te maken met de globalisering van de kledingindustrie en de verschuiving van de productie naar lagelonenlanden als China, Thailand en Indonesië. Voortaan kon je er voor een habbekrats bij lopen volgens de laatste trends. Eén ding was cruciaal: snelheid. H&M speelde razendsnel in op nieuwe trends. Waar andere bedrijven veertig tot vijftig weken nodig hadden om een nieuwe collectie van de tekentafel in het winkelrek te krijgen, lukte dat H&M in twintig weken. En toen kwam Zara, dat hip was, snel, en een nieuwe schijnschaarste wist te creëren. Door de snel wisselende collecties kwamen klanten vaker terug. Dat de collecties maar beperkte tijd in de winkel hingen, versterkte die drang alleen maar. Als je het jurkje vandaag niet kocht, was het morgen misschien al niet meer te koop.

Gaven we in 1995 per huishouden nog 980 euro per jaar uit aan kleding, in 2015 was dit 1.265 euro. En dat terwijl de prijs van kleding, in tegenstelling tot veel andere goederen, door de jaren heen alleen maar is gedaald. We zijn meer gaan kopen, voor minder geld. En we gooien onze kleren twee keer zo snel weg als vijftien jaar geleden.

Hoe belangrijk is Schiphol nu eigenlijk voor Nederland?

De Groene Amsterdammer

Ties Joosten — De Rotterdamse haven en het Amsterdamse Schiphol als de motor van de Nederlandse economie. Jarenlang was dat de kern van het Nederlandse economische beleid. En met recht: Rotterdam en Schiphol werden infrastructurele knooppunten met internationale allure. 

Maar de wereld is veranderd, en het zogeheten Mainportbeleid – een idee uit de jaren ’80, waarin Amsterdam en Rotterdam centraal staan – is aan een herziening toe. Logisch: we zijn een kenniseconomie geworden. En dozen van hele grote boten op kleinere bootjes stapelen of reizigers vanuit het ene vliegtuig langs een taxfree Toblerone naar het andere vliegtuig brengen, zijn vrij slechte voorbeelden van die kenniseconomie. 

In deze longread van De Groene Amsterdammer wordt uitgebreid uiteengezet hoe achterhaald het centraal stellen van met name Schiphol in het Nederlandse economische beleid inmiddels is: ‘Het is een grote fout om te denken dat de economische groei in Nederland wordt veroorzaakt door de luchtvaart. Het is precies andersom. De luchtvaart neemt toe door stijgende welvaart.’

China zet een koerswijziging in

Der Spiegel

Bart Nietveld — Sinds het groeiende handelsconflict tussen China en de Verenigde Staten is de leidende Chinese index in Shanghai met bijna 20 procent gedaald. Om toch te kunnen voldoen aan de jaarlijkse groeidoelstelling, moet China meer actie ondernemen dan voorgaande jaren het geval was. In die jaren lag de focus op het verminderen van publieke- en bedrijfsschulden, werd kredietverstrekking lastiger gemaakt en moesten banken hun reserves verhogen.

Deze week keurde de Chinese centrale bank plannen goed waarbij er voor 74 miljard dollar wordt geïnvesteerd in het binnenlandse financiële systeem. Het wordt voor banken en commerciële geldschieters makkelijker om krediet te verlenen en er vloeit geld naar infrastructuurprojecten die de economie een impuls moeten geven. China lijkt daarmee dan ook een koerswijziging te hebben ingezet: voorheen kreeg economische stabiliteit voorrang op groei, maar daar komt nu verandering in.

Heropvoedingskampen in China

The Globe and Mail

Thomas Bollen — Wie denkt dat hersenspoeling tot een duister verleden behoort, op plekken als Siberië of de jungle van Cambodja, heeft het mis. Ook vandaag de dag nog worden opstandige Chinezen die zo ongelukkig waren om in een Chinees minderheidsgezin te zijn geboren, in kampen heropgevoed tot Han-Chinees. Een bloedstollend verslag van een ontsnapte oud-heropvoedster.

De financiën van Facebook

Facebook

Arno Wellens — Heeft u de jaarcijfers van Facebook wel eens bestudeerd? Een week na de beurscrash — het aandeel verloor 120 miljard dollar in waarde — is het de vraag waarom Facebook zo volatiel is. De cijfers zeggen alles. Dat zit zo: techbedrijven hebben de gewoonte om de eerste jaren geen dividend aan de aandeelhouders uit te keren. Alle beschikbare middelen moeten worden gebruikt om te groeien, winst delen komt later wel. Bij Apple duurde het ook dertig jaar, maar uiteindelijk was het het wachten waard. Bij Apple wel.

Hoe lang had Facebook nog gedacht om door te groeien, voordat de aandeelhouders ervan kunnen profiteren? Er zijn nu 1,5 miljard dagelijkse gebruikers en op dat aantal zit een logisch maximum, er zijn immers maar zoveel (potentiële) social-mediaverslaafden in de wereld. Facebook verdient zijn geld met advertenties; in 2015 bedroeg de winst daaruit 4,5 miljard dollar, in 2016 was het 10 miljard, en vorig jaar stond de teller op 16,5 miljard dollar. Dat geld blijft dus allemaal binnen het bedrijf.

Quizvraag voor bij een borrel: wat doet Zuckerberg ermee? Wat is de grootste post op de balans van Facebook? Het antwoord: beleggingen. Facebook pot de winsten op en koopt daarmee aandelen en obligaties van bedrijven en overheden die wél dividend en rente uitkeren, voor in totaal 33,5 miljard dollar. Dat bedrag is toegenomen met vrijwel precies de winst van vorig jaar, wat tot de opvallende conclusie leidt dat Facebook niet weet wat ze met hun winsten moeten doen, anders dan ze te beleggen zoals elke andere vermogensmanager dat zou doen. Daarmee lijkt het bedrijf inmiddels meer op een pensioenfonds dan op een innovator.

In het extreme – doch niet onmogelijke – geval dat Facebook op korte termijn door een nieuw schandaal grote hoeveelheden gebruikers verliest, zal een bedrijf met een theoretische waarde van 500 miljard dollar instorten zonder ooit een cent dividend te hebben uitgekeerd.

Apple is 1 biljoen dollar waard (dat is een 1 met 12 nullen)

The New York Times

Cosette Molijn – De beurswaarde van Apple passeerde deze week de grens van 1 biljoen dollar. Deze denkbeeldige grens staat symbool voor de manier waarop het (Amerikaanse) bedrijfsleven uit steeds minder, maar steeds grotere bedrijven bestaat. Economen vragen zich af wat de impact van deze megabedrijven is op de maatschappij, want die reikt verder dan de beurs op Wall Street.

Wat is bijvoorbeeld het verband tussen de concentratie van bedrijfswinsten van deze ‘superstar firms’ en de beperkte inkomensgroei, de kleiner wordende middenklasse of de groeiende inkomensongelijkheid in de VS? En wat is oorzaak en gevolg? Sommige economen wijzen op de grote marktaandelen van bedrijven als Apple of Amazon, die hun de mogelijkheid geeft om maar heel weinig kosten voor arbeid te moeten maken. Anderen zien juist dat het ontbreken van een groot scala van bedrijven, grote bedrijven een luxepositie biedt en zij daardoor niet gestimuleerd worden hun werknemers beter te betalen. Deze trend geldt overigens niet alleen voor techbedrijven, maar ook voor de financiële dienstverlening, vliegmaatschappijen, en internet- en telefoonmaatschappijen. 

Oeps: een tekort van 420 miljoen dollar

CCN

Thomas Bollen — Een nieuw incident in het cryptocasino: op future-handelsplatform OKEx komt een gokker 950 bitcoins tekort.

Voor speculanten die zelfs de cryptomarkten niet volatiel genoeg vinden, is het sinds een half jaar mogelijk om te gokken op de toekomstige prijs van bitcoins. Een gokker op OKEx nam een long-positie (je wint als de prijs omhoog gaat) in, ter waarde van 460 miljoen dollar die hij nu niet kan betalen. De handelsbeurs heeft voor dit soort situaties een noodfonds van 10 bitcoins – 940 bitcoins te weinig om het verlies op te vangen.

Gokkers die juist speculeerden op een koersdaling, kunnen nu dus een deel van de verwachte winst op hun buik schrijven. De bitcoinkoers staat door het incident verder onder druk.

De moeder van Osama bin Laden spreekt

The Guardian

Dieuwertje Kuijpers — Een opvallend interview deze week in The Guardian. Voor het eerst spreekt de moeder van Osama bin Laden met de pers. Interessant is hier niet zozeer wat ze zegt, maar het feit dat een Westerse journalist de primeur heeft.

De Bin Ladens hebben sinds de aanslagen van 9/11 een problematische relatie met hun thuisland, Saoedi-Arabië. De kroonprins van Saoedi-Arabië, Mohammed bin Salman, is namelijk druk bezig om een nieuw tijdperk in te luiden. Daarbij wordt de erfenis van Osama bin Laden gezien als iets uit het verleden, en legitimeert het koninkrijk niet langer extremisme. Criticasters hebben immers lang gewezen op het feit dat 15 van de 19 kapers Saoedi’s waren, iets dat er zelfs voor heeft gezorgd dat nabestaanden (zonder succes) juridische stappen tegen het koninkrijk hebben ondernomen.

Het verlenen van toestemming om de familie van Osama bin Laden aan het woord te laten, kan dus worden gezien als een poging om af te rekenen met dit getroebleerde verleden. Deze agenda wordt echter tegengewerkt door Osama bin Ladens 29-jarige zoon Hamza bin Laden, die flink aan de weg timmert om in de voetsporen van zijn vader te volgen.

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Redactie

Gevolgd door 117 leden

Lees meer

Volg deze auteur en blijf op de hoogte via e-mail

Volg Redactie
Verbeteringen of aanvullingen?   Tip de auteur Annuleren