Beeld via Freepik.com.
© CC BY SA

Follow the Money selecteert

Een schokkende statistiek over racisme in het Amerikaanse rechtssysteem, muzikanten die geen muziek meer durven maken en een metrolijn die zoveel duurder werd, dat je alle reizigers ook een Tesla S had kunnen geven. Prettig weekend!

Declaratiebureau ziet veel zorgcowboys: ’Met tot wel 70 procent van de declaraties die wij zien, klopt iets niet’

Pointer

Eelke van Ark – Collega Dirk Mostert van KRO-NCRV’s Pointer ging op bezoek bij declaratieplatform Verbinden met Zorg (VmZ), dat voor tachtig kleine zorgbedrijven en honderden zzp’ers in de zorg declaraties regelt. Vanuit deze insiderspositie zien de mensen achter VmZ ook veel zorgcowboys voorbij komen. Zij stellen dat wanneer zij declaraties controleren, in wel 70 procent van de gevallen er iets mis is in de onderbouwing. Het platform garandeert betaling wanneer zorgbedrijven zich aan de declaratieregels houden, en dat blijkt veel zorgcowboys aan te trekken. Aanvankelijk houden die zich aan de regels, maar VmZ blijft na toelating streng controleren en dan vallen dubieuze declaraties snel door de mand. De eigenaren geven daarvan in het verhaal een aantal sterke voorbeelden, zoals een wijkverpleegkundige die zich richting de Balkenende-norm wist te declareren.

Trumps overheid is paradijs voor lobbyisten

The New York Times

Vincent Harmsen – De gevangenen zijn de gevangenis gaan leiden, zo zou je het wel kunnen noemen. The New York Times beschrijft deze week in een verhelderend artikel hoe onder Trump het milieubeleid wordt bepaald door voormalige lobbyisten van sectoren die juist streng zouden moeten worden gereguleerd. De Trump-regering heeft op cruciale posities binnen de overheid mensen aangesteld die in het verleden milieuregels te vuur en te zwaard hebben bestreden. Zo wordt de EPA-afdeling die gaat over de veiligheid van chemicaliën, geleid door Nancy Beck. Becks vorige baan was bij de American Chemistry Council, zo schrijft de krant, de invloedrijke Amerikaanse lobbygroep van chemiegiganten als DowDuPont, BASF en Bayer. Beck bepleitte ook binnen de EPA een versoepeling van de normen voor chloorpyrifos, een pesticide die in Europa inmiddels in de ban is gegaan, en die in verband wordt gebracht met ontwikkelingsstoornissen bij jonge kinderen. Kortom: een belangrijk artikel met bovendien goede visualisaties.

Koop van woningen stimuleren was een enorme blunder

The Economist

Peter Hendriks – Iedereen een eigen huis, dat is al heel lang het streven van de politiek. Daar werd door de regeringen in het Westen ook beleid op gemaakt. Fiscale bevoordeling van huiseigenaren, allerlei subsidies en verkoop van sociale woningen aan de bewoners, behoren tot de instrumenten die sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn ingezet. Volgens The Economist heeft dat dramatisch uitgepakt. In 1990 waren babyboomers van gemiddeld 35 jaar eigenaar van een derde van alle woningen in de VS. Een vergelijkbaar cohort van 31-jarige millennials is nu eigenaar van slechts 4 procent van de woningen.
 
Het betekent dat er een generatie van boze jongeren is ontstaan, zeg maar de Bernie Sanders-aanhangers. Die jongeren zijn gedwongen te huren en dat is, op de plaatsen waar werk is, peperduur. Bijbouwen dus, maar de eigenaar/bewoners in de steden hebben veel politieke macht. Er is een soort elite ontstaan die alles op alles zet om de bouw van nieuwe woningen binnen de stad – er is vooral een weerzin tegen hoogbouw – via de politiek of de rechter tegen te houden. De insiders hebben geen behoefte aan outsiders in hun tuin.
 
The Economist heeft berekend dat het aantal woningen dat wordt gebouwd in het Westen is gehalveerd sinds 1960. Het gevolg: stijgende prijzen van koopwoningen. Mensen zijn tegenwoordig als de dood dat ze aan de verkeerde kant komen te staan als ze niet snel kopen. Dit veroorzaakt een steeds verder oplopende nationale hypotheekschuld. Dat kan recessies veroorzaken. 
 
Volgens The Economist kan het ook anders. Tokyo wordt als voorbeeld genoemd. Het blad breekt een lans voor huren en stelt dat als je de effecten van geleend geld op een belegging buiten beschouwing laat, verstandig beleggen in aandelen op den duur meer oplevert dan een eigen woning.

De kromheid van het Amerikaanse recht

The Economist

Jeroen Wijnen – Het Amerikaanse recht is al decennia berucht vanwege discriminatoire praktijken. 2.300 op elke honderdduizend Afro-Amerikanen zitten in het gevang. Dat is vijf keer zoveel als bij witte Amerikanen.

Een nieuwe studie van de University of Maryland legt een van de valse manieren bloot waarop Afro-Amerikanen worden benadeeld. Onderzoekers bestudeerden de veroordelingen voor het bezitten van crack. In het bijzonder keken ze naar hoeveel gram de veroordeelden volgens de rechtbank in hun bezit hadden.

Sinds 2010 is er een minimumstraf van tien jaar voor het bezitten van 280 gram crack of meer. Zo’n harde grens geeft agenten en aanklagers die uit zijn op harde straffen een duidelijke taak: zorg dat je de hoeveelheid crack die een verdachte op zak heeft net genoeg aandikt, zodat hij boven die grens van 280 gram uitkomt.

En dat zie je terug in de cijfers. Voor 2010 kwamen veroordelingen voor 270-280 gram ongeveer even vaak voor als 280-290 gram. Maar na 2010 zie je een piek in de 280-290 groep. Deze piek bestaat voor beide rassen, maar is vele malen groter voor zwarte veroordeelden.

Op individueel niveau is discriminatie in de rechtbank vaak lastig aan te tonen. Maar de statistieken liegen niet. 

Mooie undercoverjournalistiek om corruptie bloot te leggen

Al Jazeera

Dennis Mijnheer –  Onderzoeksjournalisten van Al Jazeera maken regelmatig boeiende reportages over corruptie. Ditmaal kregen ze via WikiLeaks inzage in documenten van een klokkenluider die voor een groot IJslands visconcern werke. Daarmee achterhaalden de journalisten een groot omkoopschandaal in Namibië, waar onder meer de minister van Vis bij is betrokken. In deze fascinerende reportage komt stap voor stap in beeld hoe (lelijk) corruptie in de praktijk verloopt. Inclusief een journalistieke undercoveractie, gesprekken met de klokkenluider die dit schandaal aan het licht bracht en prachtige confrontaties met de omgekochte politici.

De patenttrollen van de popmuziek

Rolling Stone Magazine

Rufus Kain – Songwriters en popsterren in de VS zijn bijna bang om nieuwe hits uit te brengen. De afgelopen jaren hebben artiesten als Pharell Williams en Katy Perry namelijk miljoenen moeten betalen omdat zij werden beschuldigd van inbreuk op het auteursrecht van anderen.

Vroeger was er alleen sprake van inbreuk als de tekst of melodie was gestolen. Maar tegenwoordig kun je in Amerika hangen vanwege alles: van het ritme tot de sfeer van een song. Dat is ingewikkeld, des te meer omdat veel makers dezelfde samples gebruiken en dus vergelijkbare muziek produceren. Muziekwetenschappers vragen zich af of het redelijk is een lied plagiaat te noemen als er maar één klein element overeenkomt met een eerder nummer.

Het is een beetje als wanneer techbedrijven in de problemen komen omdat een product waar duizenden octrooien mee gemoeid zijn, inbreuk blijkt te maken op een octrooi van een patenttrol – een holding die niets anders doet dan octrooien opkopen en schadeclaims eisen.

De Hoekse Lijn werd zó duur, dat je alle extra reizigers ook een Tesla S had kunnen geven

Vers Beton

Ties Joosten – Voor alle niet-Rotterdammers: de Hoekse Lijn is een metro die rechtstreeks van Rotterdam Centraal naar het strand van Hoek van Holland rijdt. Supergaaf, want zo wordt Rotterdam (een beetje) een stad met een strand. Barcelona aan de Maas. 

Ok, terug naar de realiteit. De aanleg van die Hoekse Lijn ging namelijk gepaard met enorme kostenoverschrijdingen en vertragingen. Maar de berichten die daarover tot dusver naar buiten kwamen, bleken nog een onderschatting. Dat blijkt uit onderzoek van Vers Beton, in samenwerking met een ris onderzoekclubs. 

In totaal werd de lijn bijna twee keer zo duur als begroot: circa 500 miljoen euro totaal. Het venijn zit hem vooral in de manier waarop Vers Beton dit bedrag en de politieke besluitvorming voor u, de lezer, begrijpelijk maakt. 'Voor het geïnvesteerde geld had je de 7000 extra dagelijkse passagiers ook allemaal een Tesla S kunnen geven.' En: '2007 is de laatste keer dat gekozen volksvertegenwoordigers nog een besluit nemen over het project Hoekse Lijn.' Au. 

Deel dit artikel, je vrienden lezen het dan gratis

Over de auteur

Redactie

Gevolgd door 332 leden